T-179/96

PostanowienieTSUE1996-11-29CELEX: 61996TO0179ECLI:EU:T:1996:175

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy w ramach postępowania w przedmiocie środków tymczasowych, w sprawie dotyczącej odpowiedzialności pozaumownej Wspólnoty, można żądać zapłaty kwot stanowiących zaliczkę na poczet dochodzonego odszkodowania, co skutkowałoby antycypowaniem rozstrzygnięcia co do istoty sprawy?

Ratio decidendi

Trybunał orzekł, że środki tymczasowe mają charakter prowizoryczny i ich celem jest zabezpieczenie skuteczności orzeczenia końcowego, a nie przesądzanie o istocie sprawy. Udzielenie zaliczki na poczet odszkodowania wymagałoby prima facie stwierdzenia odpowiedzialności pozaumownej Wspólnoty i faktycznego uwzględnienia części roszczenia głównego bez pełnego zbadania jego zasadności. Taka decyzja jest sprzeczna z prowizorycznym charakterem środków tymczasowych oraz zasadą, że ustalenie odpowiedzialności wymaga ostatecznej oceny faktów i argumentów po przeprowadzeniu postępowania gwarantującego prawo do rzetelnego procesu.

Stan faktyczny

J. Antonissen wniósł skargę główną przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Wspólnot Europejskich o odszkodowanie z tytułu odpowiedzialności pozaumownej Wspólnoty, związane z kwotami mlecznymi. W ramach tego postępowania głównego, złożył wniosek o zastosowanie środków tymczasowych, domagając się zapłaty kwot odpowiadających części odszkodowania, które oszacował w swojej skardze głównej.

Rozstrzygnięcie

Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych, mający na celu nakazanie Wspólnocie zapłaty kwot stanowiących zaliczkę na poczet dochodzonego odszkodowania, zostaje oddalony.

Pełny tekst orzeczenia

Avis juridique important | 61996B0179 Order of the President of the Court of First Instance of 29 November 1996. - J. Antonissen v Council of the European Union and Commission of the European Communities. - Milk quotas - Damage caused by the Community - Application for interim relief - Application for damages against the Community - Provisional nature - None. - Case T-179/96 R. European Court reports 1996 Page II-01641 Summary Keywords Applications for interim measures - Interim measures - Conditions for granting - Measures not prejudging the decision on the substance - Main action concerning non-contractual liability of the Community - Payment of sums by way of advance on the damages claimed - Excluded (EC Treaty, Arts 178, 186 and 215, second para.; Rules of Procedure of the Court of First Instance, Art. 107(3) and (4)) Summary Interim measures which can be ordered by the judge dealing with an interlocutory application cannot have any object other than to safeguard, during the course of the procedure before the Court, the interests of one of the parties to the proceedings in order to prevent the judgment in the main action from being rendered illusory by being deprived of any practical effect. Such measures, in accordance with Article 107(3) and (4) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance, are therefore provisional and in principle lapse when final judgment is delivered. Consequently, they must not prejudge the decision on the substance of the case, that is to say they must not already decide the consequences of the decision to be given subsequently on the substance of the action. An interlocutory application seeking an order that the Community pay amounts corresponding to a part of the amount at which the applicant evaluates the damage suffered in his main action under Article 178 and the second paragraph of Article 215 of the Treaty must therefore be dismissed. To grant such an application would amount to anticipating the argument on the substance of the case since, when assessing whether there was a prima facie case, the judge dealing with the application would have to rule whether there was prima facie non-contractual liability on the part of the Community and then grant in part the measures sought in the main application, without the merits of that application in the light of the second paragraph of Article 215 of the Treaty having been examined. However, a finding of liability, with the effects thereby entailed, cannot be taken on the basis of a prima facie case; it must be based on a definitive assessment of the facts and pleas in law put forward, and therefore requires that a procedure be followed in which all the parties are guaranteed the right to a fair hearing.