T-185/08

PostanowienieTSUE2008-06-25CELEX: 62008TO0185ECLI:EU:T:2008:225

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga na bezczynność wniesiona przez osoby prawne przeciwko Komisji, zarzucająca jej niewdrożenie mechanizmu korygującego przewidzianego w dyrektywie 89/665/EWG w związku z krajową umową koncesyjną, jest dopuszczalna, w szczególności czy skarżący są bezpośrednio i indywidualnie dotknięci rzekomą bezczynnością Komisji?

Ratio decidendi

Sąd Pierwszej Instancji odrzucił skargę jako oczywiście niedopuszczalną, ponieważ skarżący, jako osoby prawne, nie spełnili warunków dopuszczalności skargi na bezczynność określonych w art. 232 akapit trzeci WE w związku z art. 230 akapit czwarty WE. Skarżący nie wykazali, że rzekoma bezczynność Komisji dotyczy ich bezpośrednio i indywidualnie, co jest fundamentalnym wymogiem dla wniesienia skargi przez podmioty inne niż państwa członkowskie lub instytucje UE. Brak spełnienia tych kryteriów skutkuje niedopuszczalnością skargi.

Stan faktyczny

Skarga na bezczynność dotyczyła rzekomego zaniechania przez Komisję zajęcia stanowiska w przedmiocie zawarcia umowy koncesyjnej na roboty budowlane między miastem Stolberg a Kaufland Stiftung & Co., jak również zawarcia przez Kaufland Stiftung & Co. umowy o roboty budowlane. Skarżący zarzucali Komisji, że nie wdrożyła bezzwłocznie mechanizmu korygującego przewidzianego w art. 3 dyrektywy 89/665/EWG i nie skierowała do Republiki Federalnej Niemiec zawiadomienia zgodnie z art. 3 ust. 2 tej dyrektywy.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Skarżące zostają obciążone kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 25 czerwca 2008 r. – VDH Projektentwicklung i Edeka Rhein-Ruhr przeciwko Komisji (sprawa T‑185/08) Skarga na bezczynność – Niewdrożenie przez Komisję mechanizmu korygującego przewidzianego w art. 3 ust. 2 dyrektywy 89/665/EWG – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio – Oczywista niedopuszczalność Skarga na bezczynność – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Dyrektywa 89/665 (art. 230 akapit czwarty WE, art. 232 akapit trzeci WE; dyrektywa Rady 89/665, art. 3) (por. pkt 9–17) Przedmiot Skarga na bezczynność mająca na celu stwierdzenie bezczynności Komisji, z uwagi na to, iż nie zajęła ona stanowiska w przedmiocie zawarcia między miastem Stolberg a Kaufland Stiftung & Co. umowy koncesyjnej na roboty budowlane, jak również zawarcia przez Kaufland Stiftung & Co. umowy o roboty budowlane, nie wdrożyła bezzwłocznie mechanizmu korygującego przewidzianego w art. 3 dyrektywy 89/665/EWG i nie skierowała do Republiki Federalnej Niemiec zawiadomienia zgodnie z art. 3 ust. 2 tejże dyrektywy. Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Skarżące zostają obciążone kosztami postępowania.