T-186/08

PostanowienieTSUE2009-09-07CELEX: 62008TO0186ECLI:EU:T:2009:309

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy decyzja Komisji o zamiarze umorzenia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego jest aktem zaskarżalnym w rozumieniu art. 230 WE, oraz czy odmowa dostępu do dokumentów i zarzucane uchybienia Komisji mogą stanowić podstawę do skargi o odszkodowanie?

Ratio decidendi

Sąd uznał, że decyzja Komisji o zamiarze umorzenia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego nie jest aktem zaskarżalnym w rozumieniu art. 230 WE, ponieważ nie wywołuje wiążących skutków prawnych wobec skarżącej, a Komisja ma szeroki zakres swobody w ocenie zasadności wszczęcia takiego postępowania. W odniesieniu do skargi o odszkodowanie, Sąd stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki odpowiedzialności pozaumownej, gdyż brak jest aktu zaskarżalnego, a zarzucane uchybienia Komisji nie stanowią wystarczającej podstawy do zasądzenia odszkodowania. W części dotyczącej dostępu do dokumentów, postępowanie zostało umorzone, co sugeruje, że kwestia ta została rozwiązana poza postępowaniem sądowym lub stała się bezprzedmiotowa.

Stan faktyczny

Liga para Protecção da Natureza (LPN) złożyła skargę do Komisji Europejskiej dotyczącą projektu budowy zapory wodnej na rzece Sabor w Portugalii, zarzucając niezgodność z dyrektywą 92/43/EWG. Komisja poinformowała LPN o zamiarze umorzenia postępowania w sprawie tej skargi. LPN wniosła również o dostęp do niektórych dokumentów, co zostało dorozumianie odrzucone. W odpowiedzi, LPN wniosła do Sądu Pierwszej Instancji skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o zamiarze umorzenia postępowania oraz dorozumianej decyzji odmawiającej dostępu do dokumentów, a także skargę o odszkodowanie.

Rozstrzygnięcie

1) Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone w części, w jakiej zmierza do stwierdzenia nieważności decyzji, jaka miała być w sposób dorozumiany wydana, odmawiającej udzielenia dostępu do dokumentów zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji. 2) W pozostałym zakresie skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. 3) Liga para Protecção da Natureza (LPN) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Wspólnot Europejskich. 4) Republika Portugalska pokrywa własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 7 września 2009 r. – LPN przeciwko Komisji (sprawa T‑186/08) Skarga o stwierdzenie nieważności i skarga o odszkodowanie – Środowisko naturalne – Dyrektywa 92/43/EWG – Nienadanie biegu skardze – Niewszczęcie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Dostęp do dokumentów – Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 – Oczywista niedopuszczalność – Umorzenie postępowania 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne (art. 226 WE, 228 WE, 230 WE) (por. pkt 49‑51) 2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Interes prawny (por. pkt 58, 59) 3. Odpowiedzialność pozaumowna – Przesłanki (art. 226 WE, art. 288 akapit drugi WE) (por. pkt 65, 66) Przedmiot Wniosek o stwierdzenie nieważności, z jednej strony, decyzji Komisji z dnia 28 lutego 2008 r., wspomnianej w skierowanym do skarżącej piśmie z dnia 3 kwietnia 2008 r. oznaczonym numerem ENV.A.2/MAS/mm/D (2008) 5542, w którym Komisja zakomunikowała zamiar umorzenia postępowania w sprawie jej skargi dotyczącej zarzucanej niezgodności projektu budowy zapory wodnej na rzece Sabor (Portugalia) z dyrektywą Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206, s. 7) (skarga 2003/4523 – projekt zapory wodnej „Baixo Sabor”), a z drugiej strony wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, jaka miała być w sposób dorozumiany wydana, mocą której Komisja odmówiła skarżącej udzielenia dostępu do niektórych dokumentów, jak również żądanie zasądzenia odszkodowania. Sentencja 1) Postępowanie w przedmiocie skargi zostaje umorzone w części, w jakiej zmierza do stwierdzenia nieważności decyzji, jaka miała być w sposób dorozumiany wydana, odmawiającej udzielenia dostępu do dokumentów zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji. 2) W pozostałym zakresie skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. 3) Liga para Protecção da Natureza (LPN) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Wspólnot Europejskich. 4) Republika Portugalska pokrywa własne koszty.