T-192/98

WyrokTSUE2005-03-17CELEX: 61998TJ0192ECLI:EU:T:2005:104

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Rada ma obowiązek uzasadnienia swojej decyzji o nieprzyjęciu propozycji rozporządzenia Komisji w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego, w sytuacji gdy nie uzyskano zwykłej większości niezbędnej do przyjęcia rozporządzenia, a taka decyzja wywołuje wiążące skutki prawne?

Ratio decidendi

Sąd uznał, że decyzja Rady o nieprzyjęciu propozycji rozporządzenia Komisji w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego jest aktem zaskarżalnym w rozumieniu art. 230 WE, ponieważ wywołuje wiążące skutki prawne, kończąc procedurę antydumpingową. Ponadto, Sąd stwierdził, że na Radzie spoczywał obowiązek uzasadnienia tej decyzji, zgodnie z art. 253 WE, nawet jeśli nie doszło do przyjęcia aktu prawnego, a jedynie do jego odrzucenia z powodu braku wymaganej większości. Obowiązek ten ma na celu umożliwienie kontroli sądowej i zrozumienia podstaw decyzji przez zainteresowanych.

Stan faktyczny

Komisja Wspólnot Europejskich przedstawiła Radzie propozycję rozporządzenia w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz niebielonych tkanin bawełnianych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Egiptu, Indii, Indonezji i Pakistanu, a także ostatecznego poboru tymczasowego cła nałożonego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/98 oraz zakończenia postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu tkanin z Turcji. Rada w dniu 5 października 1998 r. odrzuciła tę propozycję, nie uzyskując zwykłej większości niezbędnej do jej przyjęcia. Eurocoton wniosło skargę o stwierdzenie nieważności tej decyzji Rady.

Rozstrzygnięcie

Decyzja Rady z dnia 5 października 1998 r. odrzucająca propozycję rozporządzenia Rady (WE) w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz niebielonych tkanin bawełnianych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Egiptu, Indii, Indonezji i Pakistanu, ostatecznego poboru tymczasowego cła nałożonego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/98 (Dz.U. L 111, str. 19) oraz zakończenia postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu tkanin pochodzących z Turcji, przedstawioną przez Komisję Wspólnot Europejskich w dniu 21 września 1998 r. [dokument COM(1998) 540 wersja ostateczna], jest nieważna. Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej poniesie własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba w składzie powiększonym) z dnia 17 marca 2005 r. − Eurocoton przeciwko Radzie (Sprawa T‑192/98) Dumping – Nieprzyjęcie przez Radę przedstawionej przez Komisję propozycji rozporządzenia w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego – Brak zwykłej większości niezbędnej dla przyjęcia rozporządzenia – Obowiązek uzasadnienia 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne – Pojęcie – Akty wywołujące wiążące skutki prawne – Nieprzyjęcie propozycji rozporządzenia w sprawie nałożenia cła antydumpingowego – Wpływ charakteru prawodawczego procedury antydumpingowej – Brak (art. 230 WE; rozporządzenie Rady nr 384/96, art. 6 ust. 9) (por. pkt 30–32) 2. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Nieprzyjęcie propozycji rozporządzenia w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego (art. 253 WE; rozporządzenie Rady nr 384/96) (por. pkt 35) Przedmiot Stwierdzenie nieważności decyzji Rady z dnia 5 października 1998 r. odrzucającej propozycję rozporządzenia Rady (WE) w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz niebielonych tkanin bawełnianych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Egiptu, Indii, Indonezji i Pakistanu, ostatecznego poboru tymczasowego cła nałożonego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/98 z dnia 7 kwietnia 1998 r. (Dz.U. L 111, str. 19) oraz zakończenia postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu tkanin pochodzących z Turcji, przedstawioną przez Komisję Wspólnot Europejskich w dniu 21 września 1998 r. [dokument COM(1998) 540 wersja ostateczna]. Sentencja Decyzja Rady z dnia 5 października 1998 r. odrzucająca propozycję rozporządzenia Rady (WE) w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz niebielonych tkanin bawełnianych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Egiptu, Indii, Indonezji i Pakistanu, ostatecznego poboru tymczasowego cła nałożonego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/98 (Dz.U. L 111, str. 19) oraz zakończenia postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu tkanin pochodzących z Turcji, przedstawioną przez Komisję Wspólnot Europejskich w dniu 21 września 1998 r. [dokument COM(1998) 540 wersja ostateczna], jest nieważna. Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej poniesie własne koszty.