T-193/07

PostanowienieTSUE2008-09-23CELEX: 62007TO0193ECLI:EU:T:2008:388

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy decyzja Komisji Europejskiej dotycząca krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, wydana w ramach dyrektywy 2003/87/WE, wywiera bezpośrednie oddziaływanie na przedsiębiorstwo, umożliwiając mu wniesienie skargi o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 230 akapit czwarty WE?

Ratio decidendi

Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ zaskarżona decyzja Komisji, choć dotyczy krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji, nie wywiera bezpośredniego oddziaływania na skarżącą spółkę. Decyzja ta jest skierowana do państwa członkowskiego (Polski) i jedynie zatwierdza lub odrzuca plan, pozostawiając państwu członkowskiemu kompetencje w zakresie indywidualnego przyznawania uprawnień do emisji poszczególnym podmiotom. Zatem, aby decyzja Komisji mogła wywierać bezpośrednie oddziaływanie na osobę fizyczną lub prawną, musi ona bezpośrednio wpływać na jej sytuację prawną, bez potrzeby dalszych działań wykonawczych ze strony państwa członkowskiego, co w tym przypadku nie miało miejsca.

Stan faktyczny

Gόrażdże Cement SA wniosła skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2007) 1295 wersja ostateczna z dnia 26 marca 2007 r. Decyzja ta dotyczyła krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych dla Polski na lata 2008–2012, notyfikowanego zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE. Skarżąca spółka kwestionowała tę decyzję, która stanowiła o niewnoszeniu sprzeciwu z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Gόrażdże Cement SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 23 września 2008 r. – Gόrażdże Cement przeciwko Komisji (sprawa T‑193/07) Skarga o stwierdzenie nieważności – Dyrektywa 2003/87/WE – System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych – Krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji dla Polski na lata 2008–2012 – Decyzja Komisji o niewnoszeniu sprzeciwu z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków – Kompetencje państw członkowskich w zakresie indywidualnego przyznawania uprawnień do emisji − Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Bezpośrednie oddziaływanie – Kryteria (art. 230 akapit czwarty WE; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/87, art. 9 ust. 1, 3, art. 11 ust. 2) (por. pkt 21, 27, 44, 45) 2. Środowisko naturalne – Zanieczyszczenie powietrza – Dyrektywa 2003/87 – Krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych (KPRU) – Procedura notyfikacji KPRU (art. 175 WE, 176 WE; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/87, art. 9 ust. 3, art. 11 ust. 1, 2) (por. pkt 30–33, 38–40) Przedmiot Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C (2007) 1295 wersja ostateczna z dnia 26 marca 2007 r. dotyczącej krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na lata 2008–2012 notyfikowanego przez Rzeczpospolitą Polską zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275, s. 32). Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Gόrażdże Cement SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję.