T-197/07

PostanowienieTSUE2008-09-23CELEX: 62007TO0197ECLI:EU:T:2008:391

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy decyzja Komisji Europejskiej dotycząca krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych bezpośrednio dotyczy podmiotu prywatnego, umożliwiając mu wniesienie skargi o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 230 akapit czwarty WE?

Ratio decidendi

Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ decyzja Komisji, choć dotyczyła krajowego planu rozdziału uprawnień, nie wywierała bezpośredniego wpływu na sytuację prawną skarżącej. Kompetencje w zakresie indywidualnego przydzielania uprawnień do emisji pozostawały w gestii państwa członkowskiego, które musiało podjąć dalsze akty wykonawcze. W konsekwencji, skarżąca nie spełniała kryterium „bezpośredniego oddziaływania” wymaganego dla skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej przez osobę prawną na podstawie art. 230 akapit czwarty WE.

Stan faktyczny

Grupa Ożarów SA wniosła skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 1295 wersja ostateczna z dnia 26 marca 2007 r. Decyzja ta dotyczyła krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na lata 2008–2012, notyfikowanego przez Rzeczpospolitą Polską zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE. Skarżąca, będąca podmiotem gospodarczym, kwestionowała tę decyzję Komisji.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Grupa Ożarów SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 23 września 2008 r. – Grupa Ożarów przeciwko Komisji (sprawa T‑197/07) Skarga o stwierdzenie nieważności – Dyrektywa 2003/87/WE – System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych – Krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji dla Polski na lata 2008–2012 – Decyzja Komisji o niewnoszeniu sprzeciwu z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków – Kompetencje państw członkowskich w zakresie indywidualnego przyznawania uprawnień do emisji – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Bezpośrednie oddziaływanie – Kryteria (art. 230 akapit czwarty WE; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/87, art. 9 ust. 1, 3, art. 11 ust. 2) (por. pkt 22, 28, 44, 45) 2. Środowisko naturalne – Zanieczyszczenie powietrza – Dyrektywa 2003/87 – Krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych (KPRU) – Procedura notyfikacji KPRU (art. 175 WE, 176 WE; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/87, art. 9 ust. 3, art. 11 ust. 1, 2) (por. pkt 32–39) Przedmiot Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C (2007) 1295 wersja ostateczna z dnia 26 marca 2007 r. dotyczącej krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na lata 2008–2012 notyfikowanego przez Rzeczpospolitą Polską zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275, s. 32). Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Grupa Ożarów SA pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję.