T-20/24

WYROK SĄDU (szósta izba) z dnia 8 stycznia 2025 r.(*) Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego €$ We Think for You – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001] – Obowiązek uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym – Artykuł 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 W sprawie T‑20/24 Cinkciarz.pl sp. z o.o., z siedzibą w Zielonej Górze (Polska), którą reprezentowali E. Skrzydło-Tefelska i M. Stępkowski, radcy prawni, strona skarżąca, przeciwko Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), który reprezentowała D. Walicka, w charakterze pełnomocnika, strona pozwana, SĄD (szósta izba), w składzie: M.J. Costeira, prezes, P. Zilgalvis (sprawozdawca) i E. Tichy-Fisslberger, sędziowie, sekretarz: M. Zwozdziak-Carbonne, administratorka, uwzględniając pisemny etap postępowania, po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 17 października 2024 r., wydaje następujący Wyrok 1        W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca, Cinkciarz.pl sp. z o.o., wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 7 listopada 2023 r. (sprawa R 1256/2023‑2) (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”).  Okoliczności powstania sporu 2        W dniu 16 marca 2016 r. skarżąca dokonała w EUIPO zgłoszenia unijnego znaku towarowego na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2009, L 78, s. 1), ze zmianami [zastąpionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2017, L 154, s. 1)]. 3        Znakiem towarowym, dla którego wystąpiono o rejestrację, jest następujące oznaczenie graficzne: 4        Towary i usługi, dla których dokonano zgłoszenia, należą do klas 9, 36 i 45 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami, i odpowiadają, dla każdej z tych klas, między innymi następującemu opisowi: –        klasa 9: „oprogramowanie komputerowe; programy gier komputerowych; nagrane programy komputerowe; ładowalne programy komputerowe; aplikacje komputerowe do pobrania z Internetu; programy do przetwarzania danych; interaktywne multimedialne programy komputerowe; publikacje w formie elektronicznej do pobrania z Internetu; sprzęt i akcesoria komputerowe; magnetyczne i optyczne nośniki danych; urządzenia do nagrywania, przesyłania lub odtwarzania dźwięku lub obrazów; okulary przeciwsłoneczne; okulary inteligentne; zegarki inteligentne; urządzenia sztucznej inteligencji; inteligentne bransoletki (przyrządy pomiarowe)”; –        klasa 36: „operacje walutowe; wymiana pieniędzy; usługi kantorów; dostarczanie informacji dotyczących kursów wymiany walut; dostarczanie waluty obcej; handel walutami; handel walutami online w czasie rzeczywistym; informacja finansowa w postaci kursów walut; notowania kursów wymiany walut; przewidywanie kursów walutowych; rynek dewizowy; skomputeryzowane usługi finansowe dotyczące obrotu walutą obcą; sporządzanie i notowanie informacji o kursach wymiany walut; swapy walutowe; udostępnianie informacji na temat cen kursu walut; usługi agencji wymiany pieniędzy; usługi doradcze dotyczące wymiany waluty obcej; usługi finansowych baz danych związane z wymianą walut; wymiana i przelew środków pieniężnych; zapewnianie list kursów walutowych; biura wymiany walut; usługi gotówkowe, czekowe i przekazy pieniężne; elektroniczny transfer środków pieniężnych za pośrednictwem telekomunikacji; zautomatyzowane usługi płatnicze; usługi w zakresie przesyłania pieniędzy; usługi w zakresie elektronicznych płatności; agencje nieruchomości; agencje ściągania wierzytelności; analizy finansowe; banki z dostępem bezpośrednim np. przez Internet lub telefon (home banking); informacje bankowe; operacje bankowe; bankowość hipoteczna; biura informacji kredytowej; ściąganie czynszów; doradztwo w sprawach finansowych; doradztwo w sprawach ubezpieczeniowych; zarządzanie finansami; wycena finansowa w ubezpieczeniach, bankowości i dotycząca nieruchomości; doradztwo finansowe; informacje finansowe; operacje finansowe; usługi finansowe; tworzenie funduszy inwestycyjnych; usługi funduszy zabezpieczających; notowania giełdowe; pośrednictwo giełdowe; gwarancje jako kaucje; informacja o ubezpieczeniach; informacje bankowe; informacje finansowe; inwestycje kapitałowe; lokaty kapitałowe; transfer elektroniczny kapitału; usługi w zakresie kart debetowych i kredytowych; obsługa kart debetowych i kredytowych; emisja kart debetowych i kredytowych; maklerstwo ubezpieczeniowe; maklerstwo giełdowe; notowania giełdowe; ekspertyzy do celów podatkowych; pośrednictwo giełdowe; pośrednictwo ubezpieczeniowe; pożyczki finansowe; transakcje finansowe; ubezpieczenia; wymiana waluty; zarządzanie finansami; zarządzanie majątkiem nieruchomym; zarządzanie aktywami”; –        klasa 45: „doradztwo w sprawach bezpieczeństwa; monitoring systemów bezpieczeństwa i antywłamaniowych; śledzenie skradzionych przedmiotów; usługi bezpieczeństwa dla ochrony mienia; usługi detektywistyczne”. 5        W dniu 18 kwietnia 2023 r. ekspertka odrzuciła zgłoszenie w odniesieniu do towarów i usług, o których mowa w pkt 4 powyżej, na podstawie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 w związku z art. 7 ust. 2 tego rozporządzenia. 6        W dniu 15 czerwca 2023 r. skarżąca – działając na podstawie art. 66–71 rozporządzenia 2017/1001 – wniosła do EUIPO odwołanie od decyzji ekspertki. 7        Zaskarżoną decyzją Druga Izba Odwoławcza EUIPO oddaliła to odwołanie. Izba Odwoławcza stwierdziła w istocie, że zgłoszony znak towarowy jest pozbawiony charakteru odróżniającego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001. W szczególności zdaniem Izby Odwoławczej zgłoszony znak towarowy zostanie odebrany jako czysto promocyjna wskazówka, że producent oferowanych pod wspomnianym znakiem towarów i usług „myśli za odbiorcę” i jako specjalista w sprawach walutowych, finansowych przelewach i transakcjach w euro i dolarach oferuje towary i usługi, które szczególnie dobrze działają lub sprawdzają się właśnie w tych dziedzinach.  Żądania stron 8        Skarżąca wnosi do Sądu o: –        stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; –        obciążenie EUIPO kosztami postępowania. 9        EUIPO wnosi do Sądu o: –        oddalenie skargi w całości; –        obciążenie skarżącej kosztami postępowania w przypadku wyznaczenia rozprawy.  Co do prawa 10      Na wstępie należy stwierdzić, że z uwagi na datę dokonania spornego zgłoszenia do rejestracji, czyli dzień 16 stycznia 2016 r., która to data jest rozstrzygająca dla ustalenia znajdujących zastosowanie przepisów prawa materialnego, okoliczności faktyczne niniejszej sprawy podlegają przepisom prawa materialnego zawartym w rozporządzeniu nr 207/2009 (zob. podobnie wyroki: z dnia 12 grudnia 2019 r., EUIPO/Wajos, C‑783/18 P, niepublikowany, EU:C:2019:1073, pkt 2; z dnia 27 lutego 2020 r., Constantin Film Produktion/EUIPO, C‑240/18 P, EU:C:2020:118, pkt 2). Ponadto w zakresie, w jakim zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przepisy proceduralne uznaje się na ogół za mające zastosowanie w chwili ich wejścia w życie (zob. wyrok z dnia 11 grudnia 2012 r., Komisja/Hiszpania, C‑610/10, EU:C:2012:781, pkt 45 i przytoczone tam orzecznictwo), niniejszy spór podlega przepisom proceduralnym rozporządzenia 2017/1001. 11      W związku z tym, co się tyczy przepisów materialnych, odniesienia do art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia 2017/1001 – poczynione przez Izbę Odwoławczą w zaskarżonej decyzji i przez strony w ich pismach – należy rozumieć jako odniesienia do mających identyczną z nimi treść art. 7 ust. 1 lit. b) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009. 12      Na poparcie skargi skarżąca podnosi dwa zarzuty, z których pierwszy dotyczy naruszenia art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z art. 7 ust. 2 tego rozporządzenia, zaś drugi – naruszenia art. 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 w związku z art. 41 ust. 1 i 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”).  W przedmiocie zarzutu pierwszego, dotyczącego naruszenia art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 w związku z art. 7 ust. 2 tego rozporządzenia 13      W ramach niniejszego zarzutu skarżąca podnosi cztery zarzuty szczegółowe, z których pierwszy dotyczy zastosowania błędnych kryteriów oceny, drugi – przeinaczenia jej argumentów, trzeci – braku oceny charakteru odróżniającego zgłoszonego znaku towarowego jako całości, a czwarty – nieuwzględnienia kryteriów oceny charakteru odróżniającego oznaczeń zawierających slogany. 14      EUIPO nie zgadza się z twierdzeniami skarżącej. 15      Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 nie są rejestrowane znaki towarowe, które pozbawione są jakiegokolwiek odróżniającego charakteru. Na podstawie art. 7 ust. 2 tego rozporządzenia art. 7 ust. 1 stosuje się bez względu na fakt, że podstawy odmowy rejestracji istnieją tylko w części Unii Europejskiej. 16      Charakter odróżniający znaku towarowego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 oznacza, że ten znak towarowy pozwala na identyfikację towaru lub usługi, dla których wystąpiono o rejestrację, jako pochodzących z określonego przedsiębiorstwa i tym samym na odróżnienie tego towaru lub tej usługi od towarów lub usług pochodzących z innych przedsiębiorstw (zob. podobnie wyrok z dnia 21 stycznia 2010 r., Audi/OHIM, C‑398/08 P, EU:C:2010:29, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). 17      Charakter odróżniający znaku towarowego należy oceniać, po pierwsze, w stosunku do towarów lub usług, dla których znak towarowy został zgłoszony, i po drugie, z uwzględnieniem sposobu postrzegania go przez właściwy krąg odbiorców (zob. wyrok z dnia 29 kwietnia 2004 r., Henkel/OHIM, C‑456/01 P i C‑457/01 P, EU:C:2004:258, pkt 35 i przytoczone tam orzecznictwo). 18      Znakami towarowymi pozbawionymi charakteru odróżniającego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 są oznaczenia, które są niezdolne do pełnienia podstawowej funkcji znaku towarowego, jaką jest wskazywanie pochodzenia towaru lub usługi, przez co mogą umożliwić konsumentowi nabywającemu towar lub usługę oznaczone danym znakiem towarowym dokonanie przy późniejszym zakupie takiego samego wyboru, jeśli doświadczenie okazało się pozytywne, lub dokonanie odmiennego wyboru, jeśli było ono negatywne [zob. wyrok z dnia 17 stycznia 2017 r., Netguru/EUIPO (NETGURU), T‑54/16, niepublikowany, EU:T:2017:9, pkt 45 i przytoczone tam orzecznictwo]. 19      Sama okoliczność, iż znak towarowy postrzegany jest przez właściwy krąg odbiorców jako sformułowanie reklamowe, nie jest jako taka wystarczająca, aby uznać, że znak ten pozbawiony jest charakteru odróżniającego. Znak towarowy tworzony przez slogan reklamowy należy uznać za pozbawiony odróżniającego charakteru, jeśli może być postrzegany przez właściwy krąg odbiorców wyłącznie jako zwykłe sformułowanie reklamowe. Taki znak towarowy trzeba natomiast uznać za mający charakter odróżniający, jeżeli właściwy krąg odbiorców będzie mógł w nim dostrzec od razu, oprócz funkcji reklamowej, także wskazanie pochodzenia handlowego danych towarów lub usług [postanowienie z dnia 12 czerwca 2014 r., Delphi Technologies/OHIM, C‑448/13 P, niepublikowane, EU:C:2014:1746, pkt 36; wyrok z dnia 24 listopada 2015 r., Intervog/OHIM (meet me), T‑190/15, niepublikowany, EU:T:2015:874, pkt 20]. W zakresie, w jakim odbiorcy ci postrzegają znak towarowy jako wskazanie tego pochodzenia, okoliczność, iż jest on jednocześnie, czy też nawet w pierwszej kolejności, odbierany jako sformułowanie reklamowe, nie ma wpływu na kwestię jego charakteru odróżniającego (zob. podobnie wyroki: z dnia 21 stycznia 2010 r., Audi/OHIM, C‑398/08 P, EU:C:2010:29, pkt 45; z dnia 12 lipca 2012 r., Smart Technologies/OHIM, C‑311/11 P, EU:C:2012:460, pkt 30). 20      Co się tyczy oceny charakteru odróżniającego znaków towarowych tworzonych przez slogan reklamowy, nie należy stosować do nich kryteriów bardziej rygorystycznych niż kryteria stosowane do innych oznaczeń (zob. wyrok z dnia 21 stycznia 2010 r., Audi/OHIM, C‑398/08 P, EU:C:2010:29, pkt 36 i przytoczone tam orzecznictwo). Minimum charakteru odróżniającego wystarczy zatem, by bezwzględna podstawa odmowy rejestracji określona w art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 nie miała zastosowania [zob. wyrok z dnia 6 października 2021 r., Kondyterska korporatsiia „Roshen”/EUIPO – Krasnyj Octyabr (Przedstawienie homara), T‑254/20, niepublikowany, EU:T:2021:650, pkt 116 i przytoczone tam orzecznictwo]. 21      Z orzecznictwa wynika również, że o ile wszystkie znaki towarowe składające się z oznaczeń lub ze wskazówek, które są ponadto używane jako slogany reklamowe, oznaczenia dotyczące jakości lub wyrażenia zachęcające do zakupu towarów lub usług oznaczonych tymi znakami towarowymi, z definicji w mniejszym lub większym stopniu są nośnikiem obiektywnego przekazu, nawet prostego, o tyle mogą one niemniej wskazywać konsumentowi pochodzenie handlowe danych towarów lub usług. Taka sytuacja może w szczególności mieć miejsce, gdy takie znaki towarowe nie ograniczają się do zwykłego przekazu reklamowego, lecz charakteryzują się pewną oryginalnością czy też siłą wywoływania skojarzeń, wymagają minimalnego wysiłku interpretacyjnego lub uruchamiają u danego kręgu odbiorców proces poznawczy [wyroki: z dnia 21 stycznia 2010 r., Audi/OHIM, C‑398/08 P, EU:C:2010:29, pkt 56, 57; z dnia 22 marca 2017 r., Hoffmann/EUIPO (Genius), T‑425/16, niepublikowany, EU:T:2017:199, pkt 28]. 22      Niniejszy zarzut należy rozpatrzyć w świetle powyższych zasad. 23      Co się tyczy właściwego kręgu odbiorców, Izba Odwoławcza stwierdziła w istocie, że rozpatrywane towary i usługi są skierowane zarówno do ogółu odbiorców, jak i do odbiorców profesjonalnych. Jednocześnie wskazała ona, że charakter odróżniający znaku towarowego należy oceniać z punktu widzenia konsumentów anglojęzycznych w Unii, w szczególności konsumentów w Irlandii i na Malcie. Ustalenia te nie zostały podważone przez strony. 24      Co się tyczy charakteru odróżniającego zgłoszonego znaku towarowego, Izba Odwoławcza wskazała w pierwszej kolejności, że zgłoszony znak towarowy składa się z elementów graficznych, a mianowicie z elementu zawierającego symbole euro „€” i dolara „$” oraz z elementu „|”, a także z angielskiego wyrażenia „we think for you”, które będzie rozumiane jako oznaczające „myślimy za Ciebie” oraz które jest gramatycznie bezbłędne i pozbawione jakiejkolwiek wieloznaczności. W odniesieniu do elementu graficznego zawierającego symbole „€” i „$” Izba Odwoławcza stwierdziła, że jest on pozbawiony charakteru odróżniającego. W tym względzie wskazała ona, że Sąd uznał już, iż element ten nie wykazuje żadnej cechy wyróżniającej, która mogłaby przyciągnąć uwagę danego kręgu odbiorców i skłonić go do odstąpienia od koncepcji wyrażanej przez symbole „€” i „$”. Dodała ona, że element graficzny „|”, odpowiadający pionowej kresce, i wybrana czcionka również nie posiadają zdolności odróżniającej. 25      W drugiej kolejności Izba Odwoławcza stwierdziła, podobnie jak ekspertka, że połączenie elementu graficznego zawierającego symbole „€” i „$”, pionową kreskę i wyrażenie „we think for you” jest nie więcej niż sumą elementów składowych i że połączenie elementów pozbawionych charakteru odróżniającego nie wystarczy, aby nadać zgłoszonemu znakowi towarowemu charakter odróżniający. W konsekwencji zdaniem Izby Odwoławczej zgłoszony znak towarowy zostanie odebrany jako czysto promocyjna wskazówka, że producent oferowanych pod wspomnianym znakiem towarów i usług myśli za odbiorcę i jako specjalista w sprawach walutowych, finansowych przelewach i transakcjach w euro lub dolarach oferuje towary i usługi, które szczególnie dobrze działają lub sprawdzają się właśnie w tych dziedzinach. 26      W szczególności w odniesieniu do towarów należących do klasy 9 Izba Odwoławcza wskazała, że oznaczenie przekazuje treść czysto promocyjną sugerującą, że przedsiębiorca oferujący powyższe towary myśli za odbiorcę i oferuje towary, które albo w szczególnie dobry sposób nadają się do obsługi spraw walutowych i finansowych, albo mogą dostarczać informacji na ten temat i pomagać wykonać elektroniczne transakcje finansowe, walutowe i przekazy lub płatności w euro lub w dolarach, czy też w swojej treści lub temacie dotyczą spraw walutowych, finansowych i przekazów lub płatności w euro lub w dolarach. 27      Jeżeli chodzi o usługi należące do klasy 36, zdaniem Izby Odwoławczej zgłoszony znak towarowy stanowi slogan reklamowy, który zachwala oferowane usługi i uwydatnia fakt, że odbiorca może szczególnie zaufać przedsiębiorcy i powierzyć mu swoje sprawy finansowe, walutowe oraz przelewy i transakcje w euro i dolarach. 28      W odniesieniu do usług należących do klasy 45 Izba Odwoławcza zauważyła, iż zgłoszony znak towarowy stanowi wskazówkę, że korzystając z usług oferowanych pod tym znakiem, odbiorca oddaje swoje dobra w szczególnie dobre i pewne ręce.  W przedmiocie zarzutu szczegółowego dotyczącego zastosowania błędnych kryteriów oceny 29      Skarżąca zarzuca Izbie Odwoławczej, że ta błędnie oparła się na wyroku z dnia 21 października 2004 r., OHIM/Erpo Möbelwerk (C‑64/02 P, EU:C:2004:645), zwłaszcza na jego pkt 34 i 35, i jednocześnie pominęła późniejsze orzecznictwo, w którym Trybunał wyraźnie odstąpił od warunku, aby konieczne było wykazanie, że funkcja reklamowa znaku towarowego tworzonego przez slogan jest „wyraźnie drugorzędna w stosunku do wskazania określonego pochodzenia towaru”. W tym względzie skarżąca powołuje się na wyrok z dnia 21 stycznia 2010 r., Audi/OHIM (C‑398/08 P, EU:C:2010:29), z którego miałoby wynikać, że „nie jest decydująca okoliczność, iż jest on jednocześnie, czy też nawet w pierwszej kolejności, odbierany jako sformułowanie reklamowe”. 30      EUIPO nie zgadza się z argumentami skarżącej. 31      Prawdą jest, jak przyznaje EUIPO, że Izba Odwoławcza nie odniosła się do wyroku z dnia 21 stycznia 2010 r., Audi/OHIM (C‑398/08 P, EU:C:2010:29), natomiast przytoczyła w pkt 10 zaskarżonej decyzji pkt 34 i 35 wyroku z dnia 21 października 2004 r., OHIM/Erpo Möbelwerk (C‑64/02 P, EU:C:2004:645), z których wynika, że nie można wykluczyć, iż orzecznictwo, zgodnie z którym sposób postrzegania przez właściwy krąg odbiorców nie musi być taki sam dla każdej z tych kategorii, a zatem ustalenie charakteru odróżniającego w przypadku niektórych kategorii może okazać się trudniejsze niż w przypadku innych kategorii, może mieć zastosowanie również do słownych znaków towarowych tworzonych przez slogany reklamowe takich jak znak omawiany w niniejszej sprawie. Mogłoby tak być zwłaszcza w przypadku, gdyby podczas dokonywania oceny odróżniającego charakteru danego znaku ustalono, że pełni on funkcję reklamową, polegającą na przykład na zachwalaniu jakości określonego towaru, oraz że funkcja ta nie jest wyraźnie drugorzędna w stosunku do domniemanej funkcji znaku jako takiego, czyli gwarancji określonego pochodzenia towaru. W takim przypadku organy mogą bowiem uwzględnić fakt, że przeciętny konsument nie jest przyzwyczajony do tego, żeby wnioskować o pochodzeniu towarów na podstawie takich sloganów (zob. wyrok z dnia 21 października 2004 r., OHIM/Erpo Möbelwerk, C‑64/02 P, EU:C:2004:645, pkt 34, 35 i przytoczone tam orzecznictwo). 32      W tym względzie należy stwierdzić, że przytoczony przez Izbę Odwoławczą wyrok z dnia 21 października 2004 r., OHIM/Erpo Möbelwerk (C‑64/02 P, EU:C:2004:645), narzuca w przypadku znaków towarowych tworzonych przez slogany kryteria surowsze w stosunku do kryteriów przypomnianych w pkt 19 niniejszego wyroku, z których wynika w szczególności, że w zakresie, w jakim odbiorcy ci postrzegają znak towarowy jako wskazanie pochodzenia, okoliczność, iż jest on jednocześnie, czy też nawet w pierwszej kolejności, odbierany jako sformułowanie reklamowe, nie ma wpływu na kwestię jego charakteru odróżniającego. 33      Niemniej jednak w niniejszej sprawie Izba Odwoławcza stwierdziła w pkt 33 zaskarżonej decyzji, że zgłoszony znak towarowy będzie postrzegany jako „wskazówka czysto promocyjna” (zob. pkt 25 powyżej), w związku z czym zastosowała ona właściwe, wypracowane w orzecznictwie kryterium, zgodnie z którym znak towarowy tworzony przez slogan reklamowy należy uznać za pozbawiony charakteru odróżniającego, jeżeli może być on postrzegany przez właściwy krąg odbiorców wyłącznie jako zwykłe sformułowanie reklamowe, jak zostało to przypomniane w pkt 19 powyżej. 34      W tych okolicznościach podniesiony przez skarżącą zarzut szczegółowy można jedynie oddalić.  W przedmiocie zarzutów szczegółowych dotyczących braku oceny charakteru odróżniającego zgłoszonego znaku towarowego jako całości i nieuwzględnienia kryteriów oceny charakteru odróżniającego oznaczeń zawierających slogany 35      Skarżąca twierdzi, że Izba Odwoławcza naruszyła w szczególności art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009, ponieważ nie przeprowadziła oceny charakteru odróżniającego zgłoszonego znaku towarowego w odniesieniu do wszystkich jego elementów rozpatrywanych łącznie. Jej zdaniem Izba Odwoławcza zastosowała zasadę całościowej oceny wyłącznie w odniesieniu do elementu słownego „we think for you”, pominąwszy fakt, że w całościowej analizie charakteru odróżniającego zgłoszonego znaku towarowego powinien zostać uwzględniony również element graficzny zawierający symbole „€” i „$”. W tym względzie skarżąca podnosi, że okoliczność, iż w jednym z wyroków Sąd potwierdził brak charakteru odróżniającego oznaczenia odpowiadającego temu elementowi, nie oznacza, że element ten należy automatycznie pominąć przy ocenie całościowego wrażenia wywieranego przez zgłoszony znak towarowy. Zdaniem skarżącej Izba Odwoławcza poprzestała na domniemaniu, że zgłoszony znak towarowy nie może pełnić funkcji znaku towarowego ze względu na rzekomy brak dystynktywności każdego z jego poszczególnych elementów rozpatrywanych samodzielnie. 36      Ponadto skarżąca nie zgadza się z dokonaną przez Izbę Odwoławczą oceną, zgodnie z którą zgłoszony znak towarowy jest tworzony przez poprawne i gramatycznie bezbłędne zdanie, i wskazuje w szczególności, że Izba Odwoławcza pominęła konieczność uwzględnienia elementu graficznego tego znaku towarowego. 37      Jednocześnie skarżąca, opierając się na pkt 56 i 57 wyroku z dnia 21 stycznia 2010 r., Audi/OHIM (C‑398/08 P, EU:C:2010:29), twierdzi, że połączenie elementów graficznych zgłoszonego znaku towarowego i sloganu jest niespotykane z punktu widzenia składniowego, semantycznego i fonetycznego. Jego percepcja doprowadzi do rozpoczęcia u odbiorcy wymaganego procesu kognitywnego. Wskazuje ona w szczególności, że to nie element „we think for you” sam w sobie skłoni odbiorcę do uznania, że element graficzny przedstawia przedsiębiorcę jako specjalistę w sprawach walutowych, finansowych przelewach i transakcjach w euro lub w dolarach. Przywołane przez Izbę Odwoławczą przykłady postrzegania zgłoszonego znaku towarowego zakładają przeprowadzenie wieloetapowego rozważania. Skarżąca dodaje, że odbiorca mógłby odczytać zgłoszony znak towarowy jako wskazujący, że „euro i dolar myślą za/dla niego” lub mógłby go wymówić, tak jakby chodziło o wyrażenie „e s we think for you”. 38      Wreszcie skarżąca przypomina, że nie jest konieczne, aby znak towarowy przekazywał dokładną informację na temat wytwórcy danych towarów lub wykonawcy danych usług, i że wystarczy, by pozwalał on danemu kręgowi odbiorców na odróżnienie towaru lub usługi, które są nim oznaczone, od towarów lub usług o innym pochodzeniu handlowym. Jej zdaniem tak właśnie jest w niniejszej sprawie. 39      EUIPO nie zgadza się z argumentami skarżącej. 40      W niniejszej sprawie należy zauważyć, że jeśli chodzi o elementy tworzące zgłoszony znak towarowy, skarżąca uznaje zachwalający charakter wyrażenia „we think for you” jako oznaczającego „myślimy za/dla Ciebie”, jednak uważa ona, że postrzeganie go jako sloganu promocyjnego wymaga wysiłku umysłowego. Jednocześnie nie podważyła ona bezpośrednio znaczenia przyjętego przez Izbę Odwoławczą w odniesieniu do elementów graficznych tego znaku towarowego (zob. pkt 24 powyżej). 41      W tym względzie należy przypomnieć, iż z wyroku z dnia 16 grudnia 2020 r., Cinkciarz.pl/EUIPO (€$) (T‑665/19, niepublikowanego, EU:T:2020:631), wynika, że element graficzny zawierający symbole „€” i „$” został uznany za pozbawiony charakteru odróżniającego w odniesieniu do towarów i usług należących do klas 9, 36 i 41, odpowiadających w znacznej mierze, jeżeli chodzi o towary i usługi należące do klas 9 i 36, towarom i usługom z tych samych klas, których dotyczy niniejsza sprawa. Ponadto należy stwierdzić, że Izba Odwoławcza, uznawszy, iż element ten jest pozbawiony charakteru odróżniającego, nie wykluczyła go jednak – co podnosi skarżąca – przy dokonywaniu oceny całościowego wrażenia. 42      Co się tyczy twierdzenia skarżącej, zgodnie z którym Izba Odwoławcza zastosowała zasadę całościowej oceny wyłącznie w odniesieniu do elementu słownego „we think for you”, a nie do zgłoszonego znaku towarowego jako całości, należy zauważyć, że Izba Odwoławcza przeprowadziła ocenę charakteru odróżniającego zgłoszonego znaku towarowego rozpatrywanego jako całość, co wynika nie tylko z pkt 32 i 33 zaskarżonej decyzji, ale również z ocen zawartych w pkt 34–36 tej decyzji. Po pierwsze, w pkt 32 i 33 zaskarżonej decyzji Izba Odwoławcza potwierdziła ocenę ekspertki, zgodnie z którą zgłoszony znak towarowy był jedynie zestawieniem elementów niemających charakteru odróżniającego, a ich połączenie nie było wystarczające, aby nadać wspomnianemu znakowi towarowemu charakter odróżniający, i w konsekwencji uznała, że znak ten zostanie odebrany jako czysto promocyjna wskazówka, że producent towarów i usług oferowanych pod tym znakiem „myśli za odbiorcę” i jako specjalista w sprawach walutowych, finansowych przelewach i transakcjach w euro i w dolarach oferuje towary i usługi, które szczególnie dobrze działają lub sprawdzają się właśnie w tych dziedzinach. Po drugie, jak już przypomniano w pkt 26–28 powyżej, Izba Odwoławcza wskazała, że zgłoszony znak towarowy postrzegany jako całość przekazuje w odniesieniu do wszystkich objętych nim towarów i usług treść czysto promocyjną. W tych okolicznościach twierdzenia skarżącej, zgodnie z którymi charakter odróżniający zgłoszonego znaku towarowego nie został oceniony przy uwzględnieniu wspomnianego znaku jako całości, są całkowicie bezzasadne. 43      To samo odnosi się do twierdzeń skarżącej, zgodnie z którymi odbiorca potrzebuje przeprowadzić wieloetapowe rozważania, aby zinterpretować zgłoszony znak towarowy w sposób przyjęty przez Izbę Odwoławczą. Należy bowiem zauważyć, że aby uznać, iż zgłoszony znak towarowy odpowiada wskazaniu, zgodnie z którym producent towarów i usług oferowanych pod tym znakiem jako specjalista w sprawach walutowych, finansowych przelewach i transakcjach w euro i w dolarach myśli za odbiorcę i z tego tytułu oferuje towary i usługi, które szczególnie dobrze działają lub sprawdzają się w tych dziedzinach, właściwy krąg odbiorców nie będzie zmuszony przeprowadzić wieloetapowej interpretacji. Co więcej, twierdzenia skarżącej nie są w tym względzie w żaden sposób wykazane. 44      Należy dodać, że skarżąca oczywiście ma podstawy, by twierdzić, iż to nie element „we think for you” sam w sobie skłoni odbiorcę do uznania, że element graficzny przedstawia przedsiębiorcę jako specjalistę w sprawach walutowych, finansowych przelewach i transakcjach w euro lub w dolarach. Należy jednak stwierdzić, że poczynione przez Izbę Odwoławczą rozważania opierają się właśnie na sposobie postrzegania zgłoszonego znaku towarowego jako całości (zob. pkt 42 powyżej), a nie tylko jego elementu słownego. 45      Co się tyczy twierdzeń, zgodnie z którymi odbiorca mógłby postrzegać zgłoszony znak towarowy jako oznaczający, że „euro i dolar myślą za/dla niego” lub też znak ten mógłby być wymawiany tak, jakby chodziło o wyrażenie „e s we think for you”, są one czysto spekulatywne i nie są niczym poparte. 46      Podobnie, jeśli chodzi o zarzut skarżącej, zgodnie z którym Izba Odwoławcza utrzymywała, że zgłoszony znak towarowy został utworzony z poprawnego i gramatycznie bezbłędnego zdania, należy stwierdzić, że wynika on z błędnego odczytania zaskarżonej decyzji. W pkt 19 zaskarżonej decyzji Izba Odwoławcza stwierdziła bowiem, że to wyrażenie „we think for you”, a nie zgłoszony znak towarowy w całości stanowi poprawne i gramatycznie bezbłędne zdanie. 47      W tym względzie należy przypomnieć, że przy dokonywaniu całościowej oceny może okazać się pomocne zbadanie każdego z elementów tworzących dany znak towarowy (zob. wyrok z dnia 25 października 2007 r., Develey/OHIM, C‑238/06 P, EU:C:2007:635, pkt 82 i przytoczone tam orzecznictwo). Jak zaś zostało już stwierdzone w pkt 42 powyżej, Izba Odwoławcza dokonała oceny charakteru odróżniającego zgłoszonego znaku towarowego rozpatrywanego jako całość. 48      Ponadto należy stwierdzić, że Izba Odwoławcza zastosowała się do orzecznictwa dotyczącego sloganów, a mianowicie w szczególności do wyroku z dnia 21 stycznia 2010 r., Audi/OHIM (C‑398/08 P, EU:C:2010:29). Jak już bowiem zauważono, z zaskarżonej decyzji wynika, że zgłoszony znak towarowy będzie postrzegany jako wskazówka czysto promocyjna, a nie jako wskazanie pochodzenia handlowego rozpatrywanych towarów i usług. Tymczasem na podstawie orzecznictwa przytoczonego w pkt 19 powyżej znak towarowy tworzony przez slogan reklamowy należy uznać za pozbawiony odróżniającego charakteru, jeśli może być on postrzegany przez właściwy krąg odbiorców wyłącznie jako zwykłe sformułowanie reklamowe. 49      W związku z tym zarzuty szczegółowe podniesione przez skarżącą należy oddalić.  W przedmiocie zarzutu szczegółowego dotyczącego przeinaczenia argumentów skarżącej 50      Skarżąca zarzuca Izbie Odwoławczej przeinaczenie szeregu jej argumentów. Po pierwsze, kwestionuje ona zawarte w pkt 18 zaskarżonej decyzji stwierdzenie tej izby, zgodnie z którym skarżąca miała jakoby zgodzić się z definicją podaną przez ekspertkę i zaprzeczyć własnemu stanowisku dotyczącemu wieloznaczności wyrażenia „myślimy o Tobie”. W tym względzie skarżąca wskazuje, że choć zgadza się ze znaczeniem przyjętym przez ekspertkę, to zawsze utrzymywała, że chodzi o nieprecyzyjny przekaz reklamowy wymagający wysiłku intelektualnego. Dodaje ona, że dopuszczenie znaczenia wyrażenia przyjętego przez EUIPO w żadnej mierze nie podważa jej argumentu o wieloznaczności tego wyrażenia. 51      Po drugie, skarżąca zarzuca Izbie Odwoławczej przeprowadzenie arbitralnej, wybiórczej i powierzchownej analizy dowodów, które skarżąca przedstawiła przed Izbą Odwoławczą w celu podważenia stwierdzenia, zgodnie z którym wyrażenie „we think for you” jest powszechnie używane na danym rynku. Izba Odwoławcza błędnie stwierdziła, że dowody te miały na celu wykazanie rozumienia tego wyrażenia w różnych językach Unii. 52      Po trzecie, skarżąca podnosi, że Izba Odwoławcza przeinaczyła jej argument, uznając w pkt 30 zaskarżonej decyzji, że zdaniem skarżącej struktura zgłoszonego znaku towarowego polegająca na użyciu elementu graficznego zawierającego symbole „€” i „$”, do którego dodano slogan „we think for you”, jest powszechna na rynku i często używana w sloganach reklamowych. Podobnie Izba Odwoławcza błędnie stwierdziła, iż skarżąca przyznała, że połączenie elementu graficznego zawierającego symbole „€” i „$” i sloganu reklamowego nie jest nietypowe ani arbitralne. W rzeczywistości skarżąca podkreśliła jedynie, że konwencja łączenia sloganów z elementami graficznymi jest powszechnie przyjętą praktyką rynkową i że dani konsumenci zwykli upatrywać w elementach graficznych tych oznaczeń funkcję indywidualizującą danego przedsiębiorcę. Natomiast w żadnej mierze nie przyznała ona, że połączenie elementu graficznego zawierającego symbole „€” i „$” oraz wyrażenia „we think for you” nie jest nietypowe ani arbitralne. 53      EUIPO nie zgadza się z argumentami skarżącej. 54      W tym względzie należy zauważyć, że niezależnie od kwestii, czy Izba Odwoławcza rzeczywiście przeinaczyła argumenty skarżącej, stwierdzenia Izby Odwoławczej, zgodnie z którymi zgłoszony znak towarowy jest pozbawiony charakteru odróżniającego (zob. pkt 24–28 powyżej), nie są oparte na tych przeinaczonych argumentach. Dotyczy to w szczególności podnoszonego przeinaczenia w pkt 30 zaskarżonej decyzji, na którym skarżąca skupiła się na rozprawie. Należy bowiem stwierdzić, że stwierdzenia Izby Odwoławczej, zgodnie z którymi skarżąca sama przyznała, iż połączenie elementu graficznego zawierającego symbole „€” i „$” oraz wyrażenia „we think for you” jest powszechne na rynku i nie jest nietypowe ani arbitralne, nie odegrało decydującej roli w procesie dochodzenia przez Izbę Odwoławczą do wniosku, że zgłoszony znak towarowy jako całość jest pozbawiony charakteru odróżniającego, co wynika też z pkt 32 i 33 zaskarżonej decyzji. 55      W tych okolicznościach podniesiony przez skarżącą zarzut szczegółowy dotyczący przeinaczenia jej argumentów jest bezskuteczny. 56      Zważywszy na ogół powyższych rozważań, niniejszy zarzut należy oddalić.  W przedmiocie zarzutu drugiego, dotyczącego naruszenia art. 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 w związku z art. 41 ust. 1 i 2 Karty 57      W ramach tego zarzutu skarżąca zarzuca Izbie Odwoławczej niedopełnienie obowiązku uzasadnienia decyzji w zakresie, w jakim w uzasadnieniu oparła się ona na wyroku z dnia 21 października 2004 r., OHIM/Erpo Möbelwerk (C‑64/02 P, EU:C:2004:645), przy równoczesnym pominięciu późniejszej linii orzeczniczej, w której złagodzono kryteria co do oceny charakteru odróżniającego oznaczeń zawierających slogany. Ponadto Izba Odwoławcza nie dokonała oceny całościowego wrażenia wywieranego przez zgłoszony znak towarowy z uwzględnieniem jego elementu graficznego. 58      Jednocześnie zdaniem skarżącej Izba Odwoławcza naruszyła jej prawo do bycia wysłuchanym, ponieważ przeinaczyła argumenty przedstawione przez skarżącą na poparcie odwołania. Przeinaczając te argumenty, Izba Odwoławcza nie odpowiedziała na niektóre z tych argumentów, przez co naruszyła również ciążący na niej obowiązek uzasadnienia. 59      EUIPO nie zgadza się z argumentami skarżącej. 60      Zgodnie z art. 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001 decyzje EUIPO zawierają uzasadnienie. Decyzje wydawane są wyłącznie w oparciu o przyczyny lub dowody, co do których zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swojego stanowiska. 61      Artykuł 94 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia 2017/1001 stanowi szczególne zastosowanie ogólnej zasady ochrony prawa do obrony, wyrażonej ponadto w art. 41 ust. 2 lit. a) Karty, zgodnie z którą to zasadą osoby, na których interesy oddziałują decyzje organów publicznych, muszą mieć możliwość przedstawienia w sposób użyteczny swojego stanowiska [wyrok z dnia 8 czerwca 2022 r., Apple/EUIPO – Swatch (THINK DIFFERENT), od T‑26/21 do T‑28/21, niepublikowany, EU:T:2022:350, pkt 40]. 62      Co się tyczy podnoszonego naruszenia obowiązku uzasadnienia, należy stwierdzić, że skarżąca, która zarzuca Izbie Odwoławczej zastosowanie orzecznictwa uważanego przez nią za niemające zastosowania oraz niedokonanie oceny charakteru odróżniającego zgłoszonego znaku towarowego rozpatrywanego jako całość, w rzeczywistości kwestionuje zasadność zaskarżonej decyzji. Tymczasem te zarzuty szczegółowe zostały oddalone już w ramach zarzutu pierwszego (zob. pkt 34, 42 powyżej). 63      Jeżeli chodzi o domniemane naruszenie prawa do bycia wysłuchanym z powodu przeinaczenia argumentów skarżącej i wynikające z tego naruszenie obowiązku uzasadnienia, należy stwierdzić, że zarzuty dotyczące tego przeinaczenia zostały oddalone jako bezskuteczne (zob. pkt 55 powyżej). 64      Niezależnie od powyższego w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, że w braku podnoszonego przez skarżącą naruszenia prawa do obrony zaskarżona decyzja mogłaby mieć inną treść. Tymczasem z orzecznictwa wynika, że uchybienie proceduralne prowadzi do stwierdzenia nieważności spornej decyzji jedynie wówczas, gdy zostanie ustalone, że w braku tego uchybienia decyzja mogłaby mieć inną treść (wyrok z dnia 7 października 2009 r., Vischim/Komisja, T‑420/05, EU:T:2009:391, pkt 170). 65      Wynika z tego, że należy oddalić zarzut drugi, a co za tym idzie – oddalić skargę w całości.  W przedmiocie kosztów 66      Zgodnie z art. 134 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę. 67      Ponieważ skarżąca przegrała sprawę, a jednocześnie odbyła się rozprawa, skarżącą należy – zgodnie z żądaniem EUIPO – obciążyć kosztami postępowania. Z powyższych względów SĄD (szósta izba) orzeka, co następuje: 1)      Skarga zostaje oddalona. 2)      Cinkciarz.pl sp. z o.o. zostaje obciążona kosztami postępowania. Costeira Zilgalvis Tichy-Fisslberger Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu 8 stycznia 2025 r. Sekretarz   Prezes V. Di Bucci   M. van der Woude *      Język postępowania: polski.