T-203/07

PostanowienieTSUE2008-09-23CELEX: 62007TO0203ECLI:EU:T:2008:394

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga o stwierdzenie nieważności wniesiona przez przedsiębiorstwo przeciwko decyzji Komisji Europejskiej dotyczącej krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych jest dopuszczalna, w szczególności w zakresie spełnienia kryterium bezpośredniego oddziaływania na skarżącego?

Ratio decidendi

Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ decyzja Komisji, która dotyczyła krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych dla Polski, nie wywoływała bezpośredniego oddziaływania na skarżącą spółkę Cemex Polska. Decyzja Komisji odnosiła się do ogólnych ram i całkowitej ilości uprawnień, natomiast indywidualne przyznawanie uprawnień poszczególnym operatorom pozostawało w gestii państwa członkowskiego. W konsekwencji, skarżąca nie była bezpośrednio dotknięta aktem Komisji, co jest warunkiem dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 230 akapit czwarty WE.

Stan faktyczny

Cemex Polska sp. z o.o. wniosła skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2007) 1295 wersja ostateczna z dnia 26 marca 2007 r. Decyzja ta dotyczyła krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na lata 2008–2012, notyfikowanego przez Rzeczpospolitą Polską zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE. Komisja nie wniosła sprzeciwu wobec planu, zastrzegając spełnienie określonych warunków.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Cemex Polska sp. z o.o. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (druga izba)z dnia 23 września 2008 r. – Cemex Polska przeciwko Komisji (sprawa T‑203/07) Skarga o stwierdzenie nieważności – Dyrektywa 2003/87/WE – System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych – Krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji dla Polski na lata 2008–2012 – Decyzja Komisji o niewnoszeniu sprzeciwu z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków – Kompetencje państw członkowskich w zakresie indywidualnego przyznawania uprawnień do emisji – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Bezpośrednie oddziaływanie – Kryteria (art. 230 akapit czwarty WE; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/87, art. 9 ust. 1, 3, art. 11 ust. 2) (por. pkt 22, 28, 44, 45) 2. Środowisko naturalne – Zanieczyszczenie powietrza – Dyrektywa 2003/87 – Krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych (KPRU) – Procedura notyfikacji KPRU (art. 175 WE, 176 WE; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/87, art. 9 ust. 3, art. 11 ust. 1, 2) (por. pkt 32–39) Przedmiot Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C (2007) 1295 wersja ostateczna z dnia 26 marca 2007 r. dotyczącej krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na lata 2008–2012 notyfikowanego przez Rzeczpospolitą Polską zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275, s. 32). Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Cemex Polska sp. z o.o. pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję.