T-205/05

PostanowienieTSUE2007-02-26CELEX: 62005TO0205ECLI:EU:T:2007:59

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga o stwierdzenie nieważności, wniesiona na podstawie art. 230 WE, jest dopuszczalna w przypadku, gdy dotyczy ona decyzji Komisji podjętych w ramach zarządzania umową, a spór ma w rzeczywistości charakter umowny, podlegający klauzuli arbitrażowej na podstawie art. 238 WE?

Ratio decidendi

Sąd orzekł, że skarga o stwierdzenie nieważności jest niedopuszczalna, gdy dotyczy decyzji podjętych przez instytucję wspólnotową w ramach zarządzania umową, ponieważ takie decyzje nie stanowią aktów podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 230 WE. Spory wynikające z umów zawartych przez Wspólnotę, zawierających klauzulę arbitrażową, podlegają właściwości sądów wspólnotowych na podstawie art. 238 WE, a ich charakter jest umowny. Sąd podkreślił, że wybór podstawy prawnej skargi należy do skarżącego, a sąd wspólnotowy nie może z urzędu zmienić kwalifikacji skargi o stwierdzenie nieważności na skargę o charakterze umownym, jeśli skarżący nie powołał się na art. 238 WE.

Stan faktyczny

Skarżąca, Evropaïki Dynamiki, wniosła skargę o stwierdzenie nieważności trzech decyzji Komisji. Pierwsza decyzja, z dnia 16 maja 2003 r., dotyczyła rozwiązania umowy EDC‑53007 EEBO/27873, zawartej w ramach programu eContent. Druga decyzja, z dnia 12 listopada 2004 r., odnosiła się do zwrotu skarżącej kosztów wykonanych prac w kwocie nieprzekraczającej 85 971 EUR. Trzecia decyzja, z dnia 7 marca 2005 r., polegała na wystawieniu wobec skarżącej noty obciążeniowej na kwotę 59 485 EUR.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Skarżąca pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 26 lutego 2007 r. – Evropaïki Dynamiki przeciwko Komisji (sprawa T‑205/05) Skarga o stwierdzenie nieważności – Klauzula arbitrażowa – Program eContent – Rozwiązanie umowy – Zwrot – Niedopuszczalność 1. Postępowanie – Podstawa prawna skargi – Wybór należący do skarżącego, a nie do sądu wspólnotowego (por. pkt 38) 2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Skarga dotycząca w rzeczywistości sporu o charakterze umownym – Brak właściwości sądu wspólnotowego – Niedopuszczalność (art. 230 WE, 238 WE i 249 WE) (por. pkt 39–56) 3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Skarga dotycząca w rzeczywistości sporu o charakterze umownym – Zmiana kwalifikacji skargi – Wyłączenie (art. 230 WE i 238 WE; regulamin Sądu, art. 44 § 1 lit. c)) (por. pkt 57) Przedmiot Wniosek o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji Komisji z dnia 16 maja 2003 r. w sprawie rozwiązania umowy EDC‑53007 EEBO/27873, po drugie, decyzji Komisji z dnia 12 listopada 2004 r. w sprawie zwrotu skarżącej kosztów wykonanych prac w kwocie nieprzekraczającej 85 971 EUR, a po trzecie, decyzji Komisji z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie wystawienia wobec skarżącej noty obciążeniowej na kwotę 59 485 EUR. Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Skarżąca pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję.