T-218/11

PostanowienieTSUE2011-05-19CELEX: 62011TO0218ECLI:EU:T:2011:231

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Sąd Unii Europejskiej ma właściwość do orzekania w przedmiocie środków tymczasowych przeciwko państwu członkowskiemu, gdy skarga główna jest skierowana przeciwko instytucji Unii, a także czy sędzia orzekający w przedmiocie środków tymczasowych może wydawać nakazy wobec osób trzecich (państw członkowskich)?

Ratio decidendi

Prezes Sądu stwierdził, że wniosek o zastosowanie środków tymczasowych skierowany przeciwko państwu członkowskiemu jest niedopuszczalny, gdy skarga główna została wniesiona przeciwko instytucji Unii (Radzie). Sąd Unii Europejskiej nie posiada właściwości do wydawania nakazów wobec państw członkowskich w ramach postępowania w przedmiocie środków tymczasowych, ponieważ jego kompetencje w tym zakresie są akcesoryjne do skargi głównej, a jego właściwość nie rozciąga się na podmioty, które nie są stroną postępowania głównego lub wobec których Sąd nie ma ogólnej właściwości.

Stan faktyczny

Skarżący, Dagher, złożył wniosek o zastosowanie środków tymczasowych, w którym domagał się nakazania Radzie i władzom włoskim wydania mu wizy. Ponadto, wnosił o zawieszenie wykonania rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 85/2011 oraz decyzji Rady 2011/71/WPZiB, dotyczących środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej. Skarżący żądał również naprawienia poniesionej szkody.

Rozstrzygnięcie

1) Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje odrzucony jako niedopuszczalny, w zakresie w jakim został złożony przeciwko Republice Włoskiej. 2) Strona skarżąca pokrywa własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 19 maja 2011 r. – Dagher przeciwko Radzie i Włochom (sprawa T‑218/11 R) Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych – Oczywisty brak właściwości – Niedopuszczalność 1. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Przesłanki dopuszczalności – Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego skierowany przeciwko państwu członkowskiemu związany ze skargą główną wniesioną przeciwko Radzie – Niedopuszczalność (art. 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104 § 1) (por. pkt 4, 5) 2. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Wniosek związany ze skargą przeciwko państwu członkowskiemu – Oczywisty brak właściwości Sądu – Niedopuszczalność (art. 256 TFUE, 263 TFUE, 278 TFUE, 279 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 51) (por. pkt 5) 3. Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Kompetencje sędziego orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych – Wydawanie nakazów wobec osób trzecich (art. 256 TFUE, 278 TFUE, 279 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 104 § 1) (por. pkt 7) Przedmiot Po pierwsze, wniosek o nakazanie Radzie i władzom włoskim wydania skarżącemu wizy, po drugie, wniosek o zawieszenie wykonania rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 85/2011 z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (Dz.U L 28, s. 32) i decyzji Rady 2011/71/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r. zmieniającej decyzję 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (Dz.U. L 28, s. 60), a po trzecie, żądanie naprawienia szkody, jaką miał ponieść skarżący. Sentencja 1) Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje odrzucony jako niedopuszczalny, w zakresie w jakim został złożony przeciwko Republice Włoskiej. 2) Strona skarżąca pokrywa własne koszty.