T-221/05

WyrokTSUE2008-07-08CELEX: 62005TJ0221ECLI:EU:T:2008:258

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Rada mogła zmienić metodę obliczania korekty z tytułu przywozowych należności celnych i podatków pośrednich w postępowaniu rewizyjnym dotyczącym ceł antydumpingowych, bez wykazania zmiany okoliczności w stosunku do pierwotnego dochodzenia?

Ratio decidendi

Sąd uznał, że w postępowaniu rewizyjnym dotyczącym ceł antydumpingowych, zmiana metody obliczania korekty z tytułu przywozowych należności celnych i podatków pośrednich jest dopuszczalna jedynie w przypadku, gdy wykazano zmianę okoliczności uzasadniającą taką zmianę. Rada nie wykazała, że okoliczności uzasadniające zastosowanie metody „input” w pierwotnym dochodzeniu uległy zmianie, co stanowiło naruszenie art. 11 ust. 9 rozporządzenia nr 384/96. W konsekwencji, cło antydumpingowe nałożone na Huvis Corp. zostało uznane za niezgodne z prawem w zakresie, w jakim przekraczało cło, które zastosowano by przy użyciu pierwotnej metody.

Stan faktyczny

Huvis Corp. wniosła skargę o stwierdzenie nieważności art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005, które nakładało ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Republiki Korei. Spór dotyczył zmiany metody obliczania korekty z tytułu przywozowych należności celnych i podatków pośrednich w ramach postępowania rewizyjnego, w porównaniu do metody stosowanej w pierwotnym dochodzeniu.

Rozstrzygnięcie

1) Stwierdza się nieważność art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 z dnia 10 marca 2005 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Chińskiej Republiki Ludowej i Arabii Saudyjskiej, wprowadzającego zmiany do rozporządzenia (WE) nr 2852/2000 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Republiki Korei i kończącego postępowanie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu z Tajwanu, w zakresie w jakim cło antydumpingowe nałożone na wywóz do Wspólnoty Europejskiej towarów produkowanych i wywożonych przez Huvis Corp. przekracza cło, które znalazłoby zastosowanie, gdyby dokonano korekty normalnej wartości z tytułu opłat importowych i podatków pośrednich w zastosowaniu metody „input” stosowanej w pierwotnym okresie dochodzenia. 2) Skarga zostaje oddalona w pozostałym zakresie. 3) Rada pokrywa koszty własne oraz 70% kosztów poniesionych przez Huvis Corp. 4) Komisja pokrywa koszty własne.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 8 lipca 2008 r. – Huvis przeciwko Radzie (sprawa T‑221/05) Dumping – Przywóz włókien poliestrowych z Korei – Rozporządzenie kończące przegląd okresowy – Zastosowanie metody innej niż metoda stosowana w pierwotnym okresie dochodzenia – Konieczność zmiany okoliczności – Korekta żądana z tytułu kosztów kredytu – Termin zapłaty – Ciężar dowodu – Zasada dobrej administracji – Artykuł 2 ust. 10 lit. b) i g) oraz art. 11 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 384/96 1. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Procedura rewizji – Zmiana metody obliczania kwoty korekty dokonanej z tytułu przywozowych należności celnych i podatków pośrednich (rozporządzenie Rady nr 384/96, art. 2 ust. 10, art. 11 ust. 9, art. 17) (por. pkt 39, 41, 42, 48–51, 55, 60) 2. Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi –Margines dumpingu – Żądanie dokonania korekty na podstawie art. 2 ust. 10 lit. g) rozporządzenia nr 384/96 – Ciężar dowodu (Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 41;Porozumienie o stosowaniu art. VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu, „kodeks antydumpingowy z 1994”, art. 2 ust. 4; rozporządzenie Rady nr 384/96, art. 2 ust. 10 lit. g)) (por. pkt 71–78, 82, 92, 98–101) Przedmiot Po pierwsze, żądanie stwierdzenia nieważności art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 z dnia 10 marca 2005 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Chińskiej Republiki Ludowej i Arabii Saudyjskiej, wprowadzającego zmiany do rozporządzenia (WE) nr 2852/2000 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Republiki Korei i kończącego postępowanie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu z Tajwanu (Dz.U. L 71, s. 1) oraz, po drugie, żądanie, na podstawie art. 241 WE, stwierdzenia niemożności stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 1996, L 56, s. 1), w zakresie w jakim są one podstawą zakwestionowanych wniosków zawartych w rozporządzeniu nr 428/2005. Sentencja 1) Stwierdza się nieważność art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2005 z dnia 10 marca 2005 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Chińskiej Republiki Ludowej i Arabii Saudyjskiej, wprowadzającego zmiany do rozporządzenia (WE) nr 2852/2000 nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien poliestrowych z Republiki Korei i kończącego postępowanie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu z Tajwanu, w zakresie w jakim cło antydumpingowe nałożone na wywóz do Wspólnoty Europejskiej towarów produkowanych i wywożonych przez Huvis Corp. przekracza cło, które znalazłoby zastosowanie, gdyby dokonano korekty normalnej wartości z tytułu opłat importowych i podatków pośrednich w zastosowaniu metody „input” stosowanej w pierwotnym okresie dochodzenia. 2) Skarga zostaje oddalona w pozostałym zakresie. 3) Rada pokrywa koszty własne oraz 70% kosztów poniesionych przez Huvis Corp. 4) Komisja pokrywa koszty własne.