T-225/04

WyrokTSUE2006-07-13CELEX: 62004TJ0225ECLI:EU:T:2006:214

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy decyzja Komisji C(2003) 3971 wersja ostateczna, ustalająca indykatywny podział środków na inicjatywy wspólnotowe w latach 1994-1999, jest zgodna z prawem Unii Europejskiej, w szczególności w kontekście wykonania wcześniejszego wyroku stwierdzającego nieważność oraz obowiązku uzasadnienia aktów instytucji?

Ratio decidendi

Sąd oddalił skargę, uznając, że Komisja prawidłowo ustaliła indykatywny podział środków na inicjatywy wspólnotowe w latach 1994-1999. Rozstrzygnięcie to opierało się na stwierdzeniu, że decyzja Komisji była zgodna z art. 12 ust. 4 rozporządzenia Rady nr 2052/88 w zakresie finansowania wspólnotowego i pomocy strukturalnej. Ponadto, Sąd uznał, że Komisja właściwie zastosowała art. 233 WE dotyczący skutków wyroku stwierdzającego nieważność oraz spełniła obowiązek uzasadnienia aktu zgodnie z art. 253 WE.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła decyzji Komisji C(2003) 3971 wersja ostateczna z dnia 26 listopada 2003 r., która ustalała indykatywny podział środków na zobowiązania w ramach inicjatyw wspólnotowych w latach 1994–1999. Włochy wniosły skargę o stwierdzenie nieważności tej decyzji oraz wszystkich aktów z nią związanych i poprzedzających. Decyzja Komisji była wydana w kontekście wykonania wcześniejszego prawomocnego wyroku stwierdzającego nieważność.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje oddalona. 2) Skarżąca pokrywa koszty własne oraz koszty poniesione przez pozwaną.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z 13 lipca 2006 r. – Włochy przeciwko Komisji (Sprawa T‑225/04) Fundusze strukturalne – Finansowanie inicjatyw wspólnotowych – Zmiana podziału indykatywnego – Wykonanie prawomocnego wyroku – Wyrok stwierdzający nieważność 1. Spójność gospodarcza i społeczna – Pomoc strukturalna – Finansowanie wspólnotowe (rozporządzenie Rady nr 2052/88, art. 12 ust. 4) (por. pkt 67–77) 2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Wyrok stwierdzający nieważność – Skutki (art. 233 WE) (por. pkt 89–94) 3. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres (art. 253 WE) (por. pkt 145–155) Przedmiot Żądanie stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2003) 3971 wersja ostateczna z dnia 26 listopada 2003 r. ustalającej indykatywny podział między państwami członkowskimi środków na zobowiązania w ramach inicjatyw wspólnotowych w latach 1994–1999 oraz wszystkich aktów z nią związanych i poprzedzających. Sentencja 1) Skarga zostaje oddalona. 2) Skarżąca pokrywa koszty własne oraz koszty poniesione przez pozwaną.