T-236/05
WyrokTSUE2007-01-31CELEX: 62005TJ0236ECLI:EU:T:2007:27
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej urzędnika jest nieważne z powodu braku odpowiedniego uzasadnienia opinii oceniającego z odwołania oraz z powodu oczywistego błędu w ocenie, polegającego na oparciu celów wydajnościowych na niepotwierdzonym wzroście miejsc pracy?Ratio decidendi
Sąd uznał, że w postępowaniu oceny, gdy wspólny komitet ds. ocen wskazuje na okoliczności kwestionujące ważność początkowej oceny, oceniający z odwołania musi przedstawić uzasadnioną opinię, która odnosi się do tych okoliczności, a nie tylko dorozumiane odwołanie do wcześniejszego uzasadnienia. Ponadto, Sąd stwierdził, że oczywisty błąd w ocenie ma miejsce, gdy wydajność pracy kierownika wydziału jest oceniana w oparciu o cele wyznaczone na podstawie wzrostu miejsc pracy, który ostatecznie nie został potwierdzony, a cele te nie zostały odpowiednio skorygowane.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Willema Aldershoffa, urzędnika Komisji Wspólnot Europejskich, na jego sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej za rok 2003. Skarżący kwestionował ważność i zasadność oceny, zarzucając, że ocena zawierała oczywisty błąd oraz że nie została odpowiednio uzasadniona, zwłaszcza w kontekście celów wydajnościowych opartych na niepotwierdzonym wzroście zatrudnienia.Rozstrzygnięcie
Stwierdza się nieważność sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej Willema Aldershoffa za 2003 r. Komisja pokryje swoje własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżącego.Pełny tekst orzeczenia
WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (trzecia izba)
z dnia 31 stycznia 2007 r.
Sprawa T‑236/05
Willem Aldershoff
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Postępowanie w sprawie oceny za 2003 r. – Oczywisty błąd w ocenie – Brak uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym
Przedmiot: Skarga mająca za przedmiot stwierdzenie nieważności sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego w postępowaniu w sprawie
oceny za 2003 r.
Orzeczenie: Stwierdza się nieważność sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej Willema Aldershoffa za 2003 r. Komisja pokryje swoje własne
koszty oraz koszty poniesione przez skarżącego.
Streszczenie
1. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Obowiązek uzasadnienia
(regulamin pracowniczy, art. 43)
2. Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej
(regulamin pracowniczy, art. 43)
1. Jeżeli w ramach wprowadzanego przez Komisję postępowania w sprawie oceny wspólny komitet ds. ocen wykaże, że istnieją szczególne
okoliczności mogące zakwestionować ważność lub zasadność początkowej oceny dokonanej przez oceniającego lub osobę zatwierdzającą
sprawozdanie z oceny, oceniający z odwołania jest zobowiązany przedstawić uzasadnioną opinię, to znaczy taką, która zawiera
informacje mogące w wystarczającym stopniu odpowiedzieć na te szczególne okoliczności, i nie może zwolnić go z tego obowiązku
zwykłe dorozumiane odwołanie do początkowego uzasadnienia sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej. Taka możliwość spowodowałaby
pozbawienie skuteczności całego postępowania przed wspólnym komitetem ds. ocen.
(zob. pkt 59, 61)
2. Zważywszy na okoliczność, że oceniający korzystają z szerokiego zakresu uznania w ocenach pracy osób, które są zobowiązani
oceniać, to do urzędnika, który żąda stwierdzenia nieważności swojego sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej, należy wykazanie
istnienia oczywistego błędu w ocenie.
Taki błąd istnieje w sytuacji, gdy dokonuje się oceny wydajności pracy kierownika wydziału w odniesieniu do celów, wyznaczonych
w oparciu o wzrost miejsc pracy, który nie został w końcu potwierdzony, jeśli cele te nie zostały ograniczone, gdy okazało
się, że ogłoszone przyjęcia do pracy nie odbyły się.
(zob. pkt 83, 90, 92)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑43/04 Fardoom i Reinard przeciwko Komisji, 25 października 2005 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑329,
II‑1465, pkt 79
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło