T-238/97

PostanowienieTSUE1998-06-16CELEX: 61997TO0238ECLI:EU:T:1998:126

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy regionalny organ władzy (Comunidad Autónoma de Cantabria) posiada legitymację procesową do zaskarżenia rozporządzenia Rady dotyczącego pomocy państwa dla stoczni, na podstawie art. 173 akapit drugi lub czwarty Traktatu WE?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że regionalny organ władzy nie może powoływać się na art. 173 akapit drugi Traktatu WE, ponieważ pojęcie „państwa członkowskiego” w rozumieniu przepisów o środkach zaskarżenia odnosi się wyłącznie do władz rządowych państw członkowskich, a nie do władz regionalnych. Ponadto, Trybunał stwierdził, że regionalny organ władzy nie jest indywidualnie dotknięty zaskarżonym rozporządzeniem w rozumieniu art. 173 akapit czwarty, gdyż jego ogólny interes w pomyślności gospodarczej przedsiębiorstwa i poziomie zatrudnienia w regionie jest niewystarczający. Nie jest również bezpośrednio dotknięty, ponieważ skutki rozporządzenia dla zatrudnienia i sytuacji społeczno-gospodarczej są zależne od późniejszej decyzji Komisji oraz autonomicznych działań stoczni.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez Comunidad Autónoma de Cantabria, regionalny organ władzy, przeciwko Radzie Unii Europejskiej. Skarga dotyczyła rozporządzenia Rady nr 1013/97, które upoważniało Komisję do autoryzowania pomocy państwa dla niektórych stoczni podlegających restrukturyzacji, w tym stoczni znajdującej się na terytorium skarżącej. Regionalny organ twierdził, że rozporządzenie to ma negatywne konsekwencje dla zatrudnienia i sytuacji społeczno-gospodarczej w regionie.

Rozstrzygnięcie

Skarga została uznana za niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Avis juridique important | 61997B0238 Order of the Court of First Instance (First Chamber, extended composition) of 16 June 1998. - Comunidad Autónoma de Cantabria v Council of the European Union. - State aid - Shibuilding - Regulation laying down exceptions - Shipyards under restructuring - Action brought by a regional authority - Admissibility. - Case T-238/97. European Court reports 1998 Page II-02271 Summary Keywords Actions for annulment - Natural or legal persons - Measures of direct and individual concern to them - Council regulation concerning aid to certain shipyards under restructuring - Action brought by a regional authority of a Member State by virtue of the fact that a shipyard named in the regulation is located in its territory - Inadmissible (EC Treaty, Art. 173, second and fourth paras; Council Regulation No 1013/97) Summary Notwithstanding the fact that a particular shipyard is named in Regulation No 1013/97, by which the Council empowers the Commission to adopt decisions addressed to the governments of particular Member States authorising, subject to certain conditions, the payment of new aid to certain shipyards situated in their respective territories, the regional authority on whose territory that shipyard is located lacks locus standi to contest the regulation. The regional authority cannot rely on the second paragraph of Article 173 of the Treaty since it is manifestly clear from the general scheme of the Treaty that the concept of Member State, within the meaning of the provisions relating to remedies, only applies to the government authorities of the Member States of the European Communities and cannot be extended to regional governments or self-governing communities, regardless of the extent of their powers. Although such an authority possesses the required legal personality to bring an action under the fourth paragraph of Article 173 of the Treaty, any general interest that it may have, as a third person, in obtaining a result which will favour the economic prosperity of a given business and, as a result, the level of employment in the geographical region where it carries on its activities, is insufficient on its own to enable that authority to be regarded as individually concerned, for the purposes of the fourth paragraph of Article 173 of the Treaty, by the provisions of the contested Regulation. Nor is such an authority directly concerned by the contested Regulation since the simple fact of adopting that measure cannot alone entail the consequences for employment in the region and the socio-economic repercussions which it alleges. The creation of such consequences necessarily supposes, first, the adoption of a decision by the Commission authorising the payment of aid on condition that no ship conversions are undertaken in the shipyard located in the region in question and, secondly, the adoption by that shipyard of autonomous measures connected with that decision, namely making employees redundant.