T-241/07

PostanowienieTSUE2008-10-27CELEX: 62007TO0241ECLI:EU:T:2008:464

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy decyzja Komisji Europejskiej dotycząca krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, która uzależnia brak sprzeciwu od spełnienia określonych warunków, wywiera indywidualne oddziaływanie na przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 230 akapit czwarty WE, umożliwiając mu wniesienie skargi o stwierdzenie nieważności?

Ratio decidendi

Sąd Pierwszej Instancji uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ skarżąca spółka, Buzzi Unicem, nie wykazała, że decyzja Komisji dotyczyła jej indywidualnie w rozumieniu art. 230 akapit czwarty WE. Decyzja Komisji miała charakter ogólny, odnosząc się do krajowego planu rozdziału uprawnień i warunków jego zatwierdzenia, a nie do konkretnej sytuacji prawnej skarżącej. Fakt, że decyzja mogła mieć wpływ na interesy gospodarcze skarżącej, nie jest wystarczający do spełnienia kryterium indywidualnego oddziaływania.

Stan faktyczny

Republika Włoska notyfikowała Komisji Europejskiej swój krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na lata 2008–2012, zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE. Komisja, decyzją z dnia 15 maja 2007 r., nie wniosła sprzeciwu wobec tego planu, ale uzależniła swoją decyzję od uchylenia zezwolenia dla operatorów instalacji na zachowanie części uprawnień przyznanych w przypadku „zakończenia działalności w wyniku procesu racjonalizacji produkcji”. Buzzi Unicem SpA zaskarżyła tę decyzję Komisji.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Buzzi Unicem SpA pokrywa koszty własne i koszty poniesione przez Komisję.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 27 października 2008 r. – Buzzi Unicem przeciwko Komisji (sprawa T-241/07) Skarga o stwierdzenie nieważności ? Dyrektywa 2003/87/WE ? System handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych − Włoski krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji na lata 2008–2012 − Decyzja Komisji o niewnoszeniu sprzeciwu z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków − Brak indywidualnego oddziaływania − Niedopuszczalność Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie (art. 230 akapit czwarty WE, art. 241 WE; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/87, art. 9, 11) (por. pkt 17–23, 26, 27) Przedmiot Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 15 maja 2007 r. dotyczącej krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych notyfikowanego przez Republikę Włoską na lata 2008–2012 zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275, s. 32), w zakresie w jakim Komisja uzależnia w niej decyzję o niewnoszeniu sprzeciwu wobec powyższego krajowego planu rozdziału uprawnień do emisji od uchylenia zezwolenia dla operatorów instalacji do zachowania części uprawnień przyznanych w przypadku „zakończenia działalności w wyniku procesu racjonalizacji produkcji”. Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Buzzi Unicem SpA pokrywa koszty własne i koszty poniesione przez Komisję.