T-245/04

PostanowienieTSUE2008-01-08CELEX: 62004TO0245ECLI:EU:T:2008:4

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Sąd Unii Europejskiej posiada kompetencje do rozpoznania skargi o zwrot zaliczek, wniesionej na podstawie klauzuli arbitrażowej, przeciwko wszystkim członkom i byłym członkom europejskiego zgrupowania interesów gospodarczych, jeśli klauzula ta nie obejmuje wszystkich pozwanych?

Ratio decidendi

Sąd uznał się za częściowo niewłaściwy do rozpoznania skargi wniesionej na podstawie klauzuli arbitrażowej (art. 238 WE i 240 WE) w zakresie, w jakim była ona skierowana przeciwko konkretnym podmiotom. Odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej wobec tych podmiotów wynikało z braku kompetencji Sądu, co sugeruje, że klauzula arbitrażowa nie rozciągała się na wszystkich pozwanych, ograniczając tym samym zakres jurysdykcji Sądu.

Stan faktyczny

Komisja Europejska wniosła skargę na podstawie art. 238 WE, domagając się solidarnego zobowiązania od europejskiego zgrupowania interesów gospodarczych (EGIZ), jego członków i byłych członków do zwrotu zaliczek. Zaliczki te zostały wypłacone w ramach wykonania sześciu umów zawartych w programie Thermie oraz jednej umowy w programie Altener II.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w zakresie, w jakim jest skierowana przeciwko Deira SA, Eutec Srl, Mindshare BVBA, Società politecnica italiana ricerche e progetti Srl, RPA Spa, Carmen eV, l’University College Dublin – Energy Research Group, Beneport SA, Europe Information Service SA, Managium SPRL i Aris Hellas Ele. 2) Komisja ponosi własne koszty związane z wytoczeniem skargi przeciwko Deira, Eutec, Mindshare, Società politecnica italiana ricerche e progetti, RPA, Carmen, l’University College Dublin – Energy Research Group, Beneport, Europe Information Service i Managium, a także koszty poniesione przez te podmioty. 3) Aris Hellas ponosi własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 8 stycznia 2008 r. – Komisja przeciwko Lior i in. (sprawa T‑245/04) Klauzula arbitrażowa – Kompetencja Sądu – Skarga przeciwko europejskiemu zgrupowaniu interesów gospodarczych, jego członkom i byłym członkom – Częściowa niewłaściwość Postępowanie – Wniesienie sprawy do Sądu na podstawie klauzuli arbitrażowej (art. 238 WE i 240 WE) (por. pkt 111–113, 138–140) Przedmiot Skarga na podstawie art. 238 WE mająca za przedmiot uzyskanie solidarnego zobowiązania strony pozwanej do zwrotu zaliczek wypłaconych przez Komisję w ramach wykonania sześciu umów zawartych w ramach programu Thermie i jednej umowy zwartej w ramach programu Altener II. Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w zakresie, w jakim jest skierowana przeciwko Deira SA, Eutec Srl, Mindshare BVBA, Società politecnica italiana ricerche e progetti Srl, RPA Spa, Carmen eV, l’University College Dublin – Energy Research Group, Beneport SA, Europe Information Service SA, Managium SPRL i Aris Hellas Ele. 2) Komisja ponosi własne koszty związane z wytoczeniem skargi przeciwko Deira, Eutec, Mindshare, Società politecnica italiana ricerche e progetti, RPA, Carmen, l’University College Dublin – Energy Research Group, Beneport, Europe Information Service, Managium i Aris Hellas Socjeta także koszty poniesione przez Deira, Eutec, Mindshare, Società politecnica italiana ricerche e progetti, RPA, Carmen, University College Dublin – Energy Research Group, Beneport, Europe Information Service i Managium. 3) Aris Hellas ponosi własne koszty.