T-253/04
WyrokTSUE2008-04-03CELEX: 62004TJ0253ECLI:EU:T:2008:88
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja Rady o zamrożeniu funduszy skierowana przeciwko podmiotom podejrzewanym o terroryzm spełnia wymóg uzasadnienia wynikający z art. 253 WE, oraz czy brak uzasadnienia może być konwalidowany w trakcie postępowania sądowego?Ratio decidendi
Sąd stwierdził nieważność decyzji Rady w zakresie dotyczącym KONGRA-GEL, ponieważ nie zawierała ona wystarczającego uzasadnienia. Zgodnie z art. 253 WE, akty instytucji muszą być uzasadnione, a w przypadku środków ograniczających, takich jak zamrożenie funduszy, uzasadnienie musi przedstawiać konkretne i indywidualne powody objęcia danego podmiotu tymi środkami. Sąd podkreślił, że brak uzasadnienia nie może być naprawiony w trakcie postępowania sądowego, co stanowi naruszenie podstawowych wymogów proceduralnych.Stan faktyczny
Skarżący, KONGRA-GEL i inni, zostali objęci środkami ograniczającymi w postaci zamrożenia funduszy na mocy decyzji Rady 2002/306/WE z dnia 2 kwietnia 2004 r., wykonującej rozporządzenie (WE) nr 2580/2001. Środki te zostały podjęte w ramach walki z terroryzmem. Skarżący wnieśli skargę o stwierdzenie nieważności tej decyzji oraz wniosek o odszkodowanie.Rozstrzygnięcie
1) Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2002/306/WE z dnia 2 kwietnia 2004 r. wykonującej art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom, mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylającej decyzję 2003/902/WE, w zakresie dotyczącym KONGRA-GEL.
2) Rada pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżące.
3) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywa własne koszty.Pełny tekst orzeczenia
Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (siódma izba) z dnia 3 kwietnia 2008 r. – KONGRA‑GEL i in. przeciwko Radzie
(sprawa T‑253/04)
Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w ramach walki z terroryzmem – Zamrożenie funduszy – Skarga o stwierdzenie nieważności – Uzasadnienie
1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Właściwość sądu wspólnotowego – Wnioski o wydanie nakazu wobec instytucji – Niedopuszczalność
(art. 230 WE) (por. pkt 48)
2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Decyzja
o zamrożeniu funduszy skierowana przeciwko niektórym osobom i podmiotom podejrzewanym o prowadzenie działalności terrorystycznej
(art. 230 akapit czwarty WE, art. 249 WE; rozporządzenie Rady nr 2580/2001; decyzja Rady 2004/306) (por. pkt 76–78)
3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Interes prawny – Skarga na akt wykonany lub uchylony (art. 233 WE) (por. pkt 82–85)
4. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Decyzja o zamrożeniu funduszy skierowana przeciwko niektórym osobom
i podmiotom podejrzewanym o prowadzenie działalności terrorystycznej ‑ Wymogi minimalne (art. 253 WE; wspólne stanowisko Rady
2001/931, art. 1 ust. 4, 6; rozporządzenie Rady nr 2580/2001) (por. pkt 95–98)
5. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Konwalidacja braku uzasadnienia w trakcie postępowania spornego – Niedopuszczalność
(art. 253 WE) (por. pkt 99–101)
Przedmiot
Po pierwsze, stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Rady 2002/306/WE z dnia 2 kwietnia 2004 r. wykonującej art. 2 ust. 3
rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom,
mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylającej decyzję 2003/902/WE (Dz.U. L 99, s. 28), oraz rozporządzenia (WE) nr 2580/2001
(Dz.U. L 344, s. 70), a po drugie, wniosek o odszkodowanie.
Sentencja
1)
Stwierdza się nieważność decyzji Rady 2002/306/WE z dnia 2 kwietnia 2004 r. wykonującej art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE)
nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom, mających
na celu zwalczanie terroryzmu i uchylającej decyzję 2003/902/WE, w zakresie dotyczącym KONGRA-GEL.
2)
Rada pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez skarżące.
3)
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej pokrywa własne koszty.
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło