T-253/12

Strony Sentencja Strony W sprawie T‑253/12 Hammar Nordic Plugg AB , z siedzibą w Trollhättan (Szwecja), reprezentowana przez adwokatów I. Otken Eriksson oraz U. Öberga, strona skarżąca, przeciwko Komisji Europejskiej , reprezentowanej przez D. Grespana oraz P.J. Loewenthala, działających w charakterze pełnomocników, wspieranych przez adwokata L. Sandberg-Morch, strona pozwana, mającej za przedmiot wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2012/293/UE z dnia 8 lutego 2012 r. w sprawie pomocy państwa SA.28809 (C 29/10) (ex NN 42/10 i ex CP 194/09) udzielonej przez Szwecję na rzecz spółki Hammar Nordic Plugg AB (Dz.U. L 150, s. 78), SĄD (siódma izba), w składzie: M. van der Woude, I. Wiszniewska-Białecka i I. Ulloa Rubio (sprawozdawca), sędziowie, sekretarz: C. Heeren, administrator, uwzględniając pisemny etap postępowania i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 26 marca 2015 r., wydaje następujący Wyrok (1) Okoliczności powstania sporu [ … ] Postępowanie administracyjne [ … ] Zaskarżona decyzja [ … ] Przebieg postępowania i żądania stron 25. Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 8 czerwca 2012 r. skarżąca wniosła niniejszą skargę. 26. Skarżąca wnosi do Sądu o: – stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości albo w części; – obciążenie Komisji kosztami postępowania. 27. Komisja wnosi do Sądu o: – oddalenie skargi jako całkowicie bezpodstawnej; – obciążenie skarżącej kosztami postępowania. Co do prawa [ … ] W przedmiocie zarzutu pierwszego, dotyczącego błędów w ocenie w ramach kwalifikacji jako pomocy państwa […] 32. W celu ustalenia, czy sprzedaż działki osobie prywatnej przez władze publiczne stanowi pomoc państwa, Komisja winna zastosować kryterium inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej, aby sprawdzić, czy cena zapłacona przez domniemanego beneficjenta pomocy odpowiada cenie, jaką inwestor prywatny działający w normalnych warunkach konkurencji mógłby ustalić. Zasadniczo posłużenie się tym kryterium wymaga dokonania przez Komisję złożonej oceny ekonomicznej (ww. w pkt 31 wyrok Komisja/Scott, EU:C:2010:480, pkt 68). [ … ] W przedmiocie braku uwzględnienia ceny zbycia w wysokości 8 000 000 SEK [ … ] 40. Następnie jeśli chodzi o trzeci argument podniesiony przez skarżącą, zgodnie z którym nie było powodu, by przed dokonaniem sprzedaży przeprowadzić formalne postępowanie przetargowe, należy przypomnieć, że Komisja jest związana wydawanymi przez siebie wytycznymi i komunikatami, o ile nie odbiegają one od norm traktatu FUE i są akceptowane przez państwa członkowskie (wyrok z dnia 16 lipca 2014 r., Zweckverband Tierkörperbeseitigung/Komisja, T‑309/12, EU:T:2014:676, pkt 212). 41. W związku z powyższym, wobec braku przeprowadzenia otwartego i bezwarunkowego postępowania przetargowego, Komisja mogła oprzeć się na pozostających do jej dyspozycji wycenach, zgodnie z pkt 2 lit. a) komunikatu. [ … ] W przedmiocie braku badania istnienia pomocy państwa przy nabyciu obiektu przez spółkę FABV za kwotę 17 000 000 SEK [ … ] 60. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że w streszczeniu swojej decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego w sprawie sprzedaży przez spółkę FABV obiektu na rzecz skarżącej Komisja wskazała w odniesieniu do sprzedaży wspomnianego obiektu przez spółkę Chips na rzecz spółki FABV, co następuje: „[…] zdaniem niezależnych konsultantów zewnętrznych cena, jaką zapłaciła spółka FABV przy zakupie obiektu, nie jest [nie wydaje się być] wyższa od jego wartości rynkowej. Można zatem wykluczyć, iż transakcja A [ta pierwsza transakcja] zawiera element pomocy, a więc nie stanowi ona pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE”. 61. W odniesieniu do sprzedaży obiektu przez spółkę Chips na rzecz spółki FABV Komisja wydała zatem decyzję zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. [108 TFUE] (Dz.U. L 83, s. 1), z której brzmienia jasno wynika, że jest ona ostateczna. 62. Otóż jeśli Komisja stwierdza w decyzji, nie wszczynając formalnego postępowania wyjaśniającego przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE, że dany środek nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE i jeśli zainteresowany zmierza do ochrony uprawnień proceduralnych, które wywodzi ze wspomnianego postanowienia, to powinien on wnieść do Sądu skargę na tę decyzję w terminie wyznaczonym przez art. 263 akapit szósty TFUE (postanowienie z dnia 27 listopada 2001 r., Wöhr/Komisja, T‑222/00, Rec, EU:T:2001:274, pkt 34). 63. W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że skarżąca nie wniosła takiej skargi we wspomnianym terminie. 64. W drugiej kolejności, jak wskazuje Komisja, procedura pozwalająca na cofnięcie ostatecznej decyzji, w której instytucja ta stwierdziła, że dany środek nie stanowi pomocy państwa, została ustanowiona w art. 9 rozporządzenia nr 659/1999, na mocy którego Komisja może cofnąć taką decyzję, jeśli została ona wydana na podstawie nieprawidłowych informacji o decydującym znaczeniu. 65. Tymczasem jedyny argument podniesiony przez skarżącą, dotyczący rzekomo nieprawidłowych informacji odnosi się do uwzględnionego w pierwszej wycenie wskaźnika pustostanów. Skarżąca wyjaśnia, że w notatce o sprzedaży obiektu przez spółkę Chips na rzecz spółki FABV zakłada się 10-procentowy wskaźnik pustostanów, chociaż w odniesieniu do pustych lokali wskaźnik ten wynosił w rzeczywistości 100%. Skarżąca podważa również twierdzenie Komisji, że została ona poinformowana przez lokalne władze, iż od dnia 13 lutego 2008 r. znaleziono najemcę. 66. Należy stwierdzić w tym względzie, że skarżąca nie przedstawia żadnych dowodów na poparcie wspomnianych twierdzeń i nie wyjaśnia zresztą nawet, jaki wskaźnik pustostanów był jej zdaniem prawidłowy w odniesieniu do całego obiektu. 67. Pozostałe argumenty skarżącej stanowią jedynie niepoparte dowodami twierdzenia, które nie spełniają wymogów określonych w art. 9 rozporządzenia nr 659/1999. [ … ] W przedmiocie braku uwzględnienia kryterium inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej [ … ] 78. W niniejszej sprawie nie podważa się okoliczności, że tego samego dnia, to znaczy 13 lutego 2008 r., spółka FABV nabyła obiekt za kwotę 17 000 000 SEK i zawarła ze skarżącą umowę przewidującą opcję kupna za kwotę 8 000 000 SEK. 79. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że wątpliwe jest, by inwestor prywatny dokonał takiej transakcji. 80. W drugiej kolejności należy zaznaczyć, że z pkt 16 decyzji o wszczęciu postępowania wynika, iż spółka FABV zgodziła się na niższą cenę odsprzedaży w nadziei na zapewnienie kontynuowania działalności obiektu oraz ochrony miejsc pracy. Strony są zresztą zgodne co do tego, że gminie zawsze przyświecał opisany cel, co skarżąca sama przypomina w skardze. W pkt 58 zaskarżonej decyzji wskazano również, że jest to jedyny cel, o jakim władze szwedzkie wspomniały Komisji. 81. Poza tym z cytowanego przez skarżącą pisma z dnia 27 listopada 2009 r. wynika, że spółka FABV uznała, iż projekt, zgodnie z którym nabywa ona obiekt, a następnie oddaje go w najem skarżącej, która z kolej oddaje go dalej w najem spółce Nya Topp, pozwoliłby na dalsze wykorzystywanie obiektu i uratowałby zagrożone jego zamknięciem miejsca pracy. 82. Spółka FABV zdecydowała wówczas, jak stwierdzono we wspomnianym piśmie, że zwróci się do gminy o wniesienie wkładu w wysokości 9 000 000 SEK, przeznaczonego na pokrycie straty związanej ze sprzedażą obiektu skarżącej za kwotę 8 000 000 SEK. W tym względzie Komisja przedstawiła kopię wyroku kammarrätt i Göteborg (apelacyjnego sądu administracyjnego w Göteborgu, Szwecja) z dnia 1 grudnia 2012 r. dotyczącego wniosku spółki FABV o odliczenie straty kapitału w następstwie sprzedaży obiektu skarżącej. [ … ] W przedmiocie braku rzetelności ostatniej wyceny przyjętej przez Komisję [ … ] W przedmiocie braku uwzględnienia późniejszego zbycia obiektu za kwotę 8 000 000 SEK [ … ] W przedmiocie umowy najmu pomiędzy skarżącą i spółką Nya Topp [ … ] W przedmiocie zarzutu drugiego, dotyczącego wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi i zakłócenia konkurencji [ … ] W przedmiocie zarzutu trzeciego, dotyczącego obowiązków zbadania i uzasadnienia oraz prawa do obrony [ … ] W przedmiocie ciążącego na Komisji obowiązku zbadania [ … ] W przedmiocie obowiązku uzasadnienia [ … ] W przedmiocie prawa skarżącej do obrony [ … ] W przedmiocie kosztów [ … ] (1) . (1) – Poniżej zostały odtworzone jedynie te punkty wyroku, których publikację Sąd uznał za wskazaną. Sentencja Z powyższych względów SĄD (siódma izba) orzeka, co następuje: 1) Skarga zostaje oddalona. 2) Hammar Nordic Plugg AB pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.