T-258/04

PostanowienieTSUE2009-06-10CELEX: 62004TO0258ECLI:EU:T:2009:183

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy status państwa sygnatariusza aktu o przystąpieniu, które nie miało jeszcze statusu państwa członkowskiego w momencie wydania i publikacji aktu prawa wtórnego UE, wpływa na bieg i długość terminu do wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności tego aktu na podstawie art. 230 akapity czwarty i piąty WE?

Ratio decidendi

Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ została wniesiona po upływie dwumiesięcznego terminu przewidzianego na podstawie art. 230 akapity czwarty i piąty WE. Stwierdzono, że status Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa sygnatariusza aktu o przystąpieniu z 2003 r., które w momencie wydania i publikacji zaskarżonego rozporządzenia nie miało jeszcze statusu państwa członkowskiego, nie miał wpływu na zastosowanie wobec niej standardowego terminu do wniesienia skargi, który obowiązuje osoby prawne. Termin ten jest prekluzyjny i jego przekroczenie skutkuje niedopuszczalnością skargi.

Stan faktyczny

Rzeczpospolita Polska wniosła skargę o stwierdzenie nieważności art. 5, art. 6 ust. 1–3, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. Rozporządzenie to ustanawiało środki przejściowe w sektorze cukru w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej. Skarga została wniesiona przed formalnym przystąpieniem Polski do UE, ale po publikacji zaskarżonego rozporządzenia.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Rzeczpospolita Polska pokrywa własne koszty i koszty Komisji. 3) Republika Cypryjska pokrywa własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba w składzie powiększonym) z dnia 10 czerwca 2009 r. – Polska przeciwko Komisji (sprawa T‑258/04) Skarga o stwierdzenie nieważności – Środki przejściowe, jakie należy przyjąć ze względu na przystąpienie nowych państw członkowskich – Rozporządzenie (WE) nr 60/2004 ustanawiające środki przejściowe w sektorze cukru – Termin do wniesienia skargi – Rozpoczęcie biegu terminu – Przekroczenie terminu – Niedopuszczalność Postępowanie – Termin do wniesienia skargi – Prekluzja – Skarga na rozporządzenie wydane na podstawie aktu o przystąpieniu z 2003 r. przez państwo sygnatariusza tego aktu niemające nadal statusu państwa członkowskiego – Brak wpływu – Termin, jaki ma zastosowanie wobec niego jako osoby prawnej (art. 230 akapity czwarty, piąty WE; akt o przystąpieniu z 2003 r.) (por. pkt 40–71) Przedmiot Stwierdzenie nieważności art. 5, art. 6 ust. 1–3, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. ustanawiającego środki przejściowe w sektorze cukru w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji [do Unii Europejskiej] (Dz.U. L 9, s. 8). Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Rzeczpospolita Polska pokrywa własne koszty i koszty Komisji. 3) Republika Cypryjska pokrywa własne koszty.