T-264/09

PostanowienieTSUE2011-06-30CELEX: 62009TO0264ECLI:EU:T:2011:319

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
1. Czy skarga na bezczynność może być skierowana przeciwko delegaturze Komisji Europejskiej? 2. Jakie są przesłanki dopuszczalności skargi na bezczynność, w tym wymogi dotyczące wezwania do działania i terminów? 3. Jakie są przesłanki odpowiedzialności pozaumownej Unii Europejskiej, w szczególności w zakresie związku przyczynowego i właściwości sądu Unii w sprawach umownych?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że skarga na bezczynność może być skierowana wyłącznie przeciwko instytucji wspólnotowej, co wyklucza delegatury Komisji. Ponadto, dopuszczalność skargi na bezczynność jest uzależniona od uprzedniego, wyraźnego i precyzyjnego wezwania instytucji do działania oraz od wniesienia skargi w bezwzględnie wiążącym terminie. W odniesieniu do skargi o odszkodowanie, Sąd podkreślił, że nie jest właściwy do orzekania w przedmiocie praw wynikających z umów w celu doprowadzenia do ich wykonania. Co więcej, odpowiedzialność pozaumowna Unii wymaga kumulatywnego spełnienia przesłanek bezprawności, szkody i związku przyczynowego, przy czym ciężar dowodu w zakresie związku przyczynowego spoczywa na skarżącym. W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała tych przesłanek, co doprowadziło do oddalenia skargi.
Stan faktyczny
Tecnoprocess Srl wniosła skargę do Sądu, domagając się stwierdzenia bezczynności Komisji Europejskiej i Delegatury Unii Europejskiej w Maroku. Równocześnie skarżąca wniosła o odszkodowanie i zadośćuczynienie za szkodę, którą miała ponieść, w szczególności w wyniku tej bezczynności. Sprawa dotyczyła prawdopodobnie sporu związanego z działaniami lub zaniechaniami Delegatury Unii w Maroku, które skarżąca uznała za bezprawne i szkodliwe.
Rozstrzygnięcie
1) Skarga zostaje w części odrzucona jako niedopuszczalna i w części oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej. 2) Tecnoprocess Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu (ósma izba) z dnia 30 czerwca 2011 r. – Tecnoprocess przeciwko Komisji i Delegaturze Unii w Maroku (sprawa T‑264/09) Skarga na bezczynność – Wezwanie do działania – Niedopuszczalność – Skarga o odszkodowanie i zadośćuczynienie – Związek przyczynowy – Szkoda – Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej 1.                     Skarga na bezczynność – Instytucja wspólnotowa – Delegatura Komisji – Wykluczenie – Skarga na bezczynność delegatury – Niedopuszczalność (art. 20 UE) (por. pkt 70, 71) 2.                     Skarga na bezczynność – Wezwanie instytucji do działania – Przesłanki – Wyraźne i precyzyjne żądanie (art. 232 akapit drugi WE) (por. pkt 84, 85) 3.                     Skarga na bezczynność – Termin – Charakter bezwzględnie wiążący – Wniesienie skargi po terminie – Prekluzja (art. 232 akapit drugi WE) (por. pkt 92–94) 4.                     Skarga o odszkodowanie i zadośćuczynienie – Właściwość sądu Unii – Granice – Właściwość do orzekania w przedmiocie praw wynikających z umów w celu doprowadzenia do ich wykonania – Wyłączenie (art. 235 WE, art. 288 akapit drugi WE) (por. pkt 116) 5.                     Odpowiedzialność pozaumowna – Przesłanki – Bezprawność – Szkoda – Związek przyczynowy – Niespełnienie jednej z przesłanek – Oddalenie skargi o odszkodowanie w całości (art. 288 akapit drugi WE) (por. pkt 117, 118) 6.                     Odpowiedzialność pozaumowna – Przesłanki – Związek przyczynowy – Pojęcie – Ciężar dowodu (art. 288 akapit drugi WE) (por. pkt 120–122) Przedmiot Skarga, po pierwsze, o stwierdzenie bezczynności Komisji Europejskiej i Delegatury Unii Europejskiej w Maroku oraz, po drugie, o odszkodowanie i zadośćuczynienie za szkodę, jaką miała ponieść skarżąca, w szczególności w wyniku tej bezczynności. Sentencja 1) Skarga zostaje w części odrzucona jako niedopuszczalna i w części oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej. 2) Tecnoprocess Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło