T-272/08

POSTANOWIENIE SĄDU (izba ds. odwołań) z dnia 27 kwietnia 2009 r. Sprawa T‑272/08 P R przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Odwołanie – Służba publiczna – Urzędnicy – Termin do wniesienia odwołania – Punkt wyjścia do obliczenia terminu – Przekroczenie terminu – Odwołanie oczywiście niedopuszczalne Przedmiot: Odwołanie mające na celu uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 6 marca 2008 r. w sprawie F‑105/07 R bis przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze. Orzeczenie: Odwołanie zostaje odrzucone jako oczywiście niedopuszczalne. R pokrywa własne koszty. Streszczenie 1.      Postępowanie – Doręczenia – Doręczenie faksem – Usterka techniczna faksu adresata – Skorzystanie z drogi pocztowej wraz z telefonicznym powiadomieniem (regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 99 § 1 tiret pierwsze, art. 99 § 2) 2.      Postępowanie – Doręczenia – Doręczenie faksem – Usterka techniczna faksu adresata – Skorzystanie z drogi pocztowej wraz z telefonicznym powiadomieniem (regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 35 § 4) 3.      Postępowanie – Doręczenia – Skorzystanie z drogi pocztowej – Niezbity charakter domniemania stworzonego przez art. 99 § 2 regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej (regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 99 § 2) 4.      Postępowanie – Termin – Prekluzja – Siła wyższa – Pojęcie (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 45; załącznik I, art. 9 akapit pierwszy; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 99 § 2) 1.      Jeśli na potrzeby postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej skarżący nie ma adresu do doręczeń w Luksemburgu, lecz podał numer faksu oraz numer telefonu do celów doręczeń dotyczących omawianego postępowania, uznaje się, że prawidłowe doręczenie wyroku lub postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej kończącego postępowanie w sprawie nastąpiło, na podstawie art. 99 § 1 tiret pierwsze i art. 99 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, w dniu wskazanym na potwierdzeniu odbioru listu poleconego z uwierzytelnionym odpisem tego wyroku lub postanowienia, pod warunkiem że skarżący został o tym liście powiadomiony, zgodnie z art. 99 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, przez sekretariat Sądu do spraw Służby Publicznej i w terminie trzech tygodni od tego powiadomienia nie poinformował sekretariatu, że list nie został mu doręczony. Powiadomienia można dokonać telefonicznie na numer wskazany przez skarżącego w sytuacji, gdy z uwagi na usterkę techniczną faksu podanego na potrzeby doręczeń przez skarżącego wszelkie podejmowane przez sekretariat Sądu do spraw Służby Publicznej próby przesłania omawianego powiadomienia na numer faksu okazały się nieskuteczne i gdy skarżący, poinformowany o tej usterce technicznej, nie zaradził jej. (zob. pkt 21–23) 2.      W przypadku nieusunięcia usterki technicznej faksu podanego przez skarżącego na potrzeby doręczeń, jeśli skarżący nie został powiadomiony telefonicznie, że sekretariat Sądu do spraw Służby Publicznej listem poleconym skierował do niego uwierzytelniony odpis wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, doręczenie tego wyroku lub postanowienia uważa się, na podstawie art. 35 § 4 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, za właściwie dokonane z chwilą złożenia tego listu w luksemburskim urzędzie pocztowym. (zob. pkt 28, 29) Odesłanie: Trybunał, sprawa C‑84/08 P Pitsiorlas przeciwko Radzie i EBC, 3 lipca 2008 r., dotychczas nieopublikowana w Zbiorze, pkt 5–13 3.      Po upływie terminu trzech tygodni, przewidzianego w art. 99 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, domniemanie stworzone przez ten przepis staje się niezbite. W takim przypadku kwestionowanie przez skarżącego podpisu figurującego na potwierdzeniu odbioru listu poleconego z wyrokiem lub postanowieniem Sądu do spraw Służby Publicznej, kończącego postępowanie w sprawie, nie może podważać wniosku, że doręczenie omawianego wyroku lub postanowienia nastąpiło w dniu wskazanym na tym potwierdzeniu. (zob. pkt 23–27) 4.      Od stosowania uregulowań wspólnotowych dotyczących terminów procesowych można odstąpić jedynie w zupełnie wyjątkowych okolicznościach, w razie wystąpienia nieprzewidywalnych okoliczności lub przypadku siły wyższej, zgodnie z art. 45 akapit drugi statutu Trybunału Sprawiedliwości, ponieważ ścisłe stosowanie tych norm odpowiada wymogom pewności prawa oraz konieczności zapobieżenia jakiejkolwiek dyskryminacji lub arbitralnemu traktowaniu w ramach zarządzania wymiarem sprawiedliwości. Pojęcie „siły wyższej” w rozumieniu art. 45 statutu Trybunału obejmuje, poza obiektywnym elementem dotyczącym nadzwyczajnych i niezależnych od zainteresowanego okoliczności, element subiektywny, polegający na obowiązku zabezpieczenia się przez zainteresowanego przed skutkami nadzwyczajnych zdarzeń poprzez przedsięwzięcie odpowiednich środków bez konieczności nadmiernych poświęceń. Zainteresowany powinien zwłaszcza nadzorować starannie przebieg postępowania, a w szczególności wykazać się starannością w celu dochowania przewidzianych terminów. Tak więc pojęcie siły wyższej nie stosuje się do sytuacji, w której staranna i przezorna osoba była obiektywnie w stanie nie dopuścić do upływu terminu do złożenia skargi. Tym samym niedopuszczalne jest odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wniesione po terminie przez skarżącego, którego pełnomocnik, poinformowany telefonicznie przez sekretariat tego sądu o niepowodzeniu prób przesłania mu postanowienia faksem, przez ponad dwa miesiące pozostawał bezczynny i skontaktował się z sekretariatem dopiero po upływie zarówno trzytygodniowego terminu, o którym mowa w art. 99 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, jak i terminu do wniesienia odwołania, nie podawszy żadnego powodu czy szczególnej okoliczności celem wyjaśnienia takiej sytuacji. (zob. pkt 31, 32, 35) Odesłanie: Trybunał, sprawa C‑239/97 Irlandia przeciwko Komisji, 7 maja 1998 r., Rec. s. I‑2655, pkt 7; Trybunał, sprawa C‑369/03 P Forum des migrants przeciwko Komisji, 19 lutego 2004 r., Rec. s. I‑1981, pkt 16; Trybunał, sprawa C‑325/03 P Juazaga Meabe przeciwko OHIM, 18 stycznia 2005 r., Zb.Orz. s. I‑403, pkt 25 i przytoczone tam orzecznictwo; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑426/04 Tramarin przeciwko Komisji, 21 listopada 2005 r., Zb.Orz. s. II‑4765, pkt 60