T-292/09

PostanowienieTSUE2011-09-06CELEX: 62009TO0292ECLI:EU:T:2011:418

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy osoba fizyczna może skutecznie wnieść skargę na bezczynność przeciwko Radzie i Komisji w związku z ich zaniechaniem podjęcia środków wobec państwa trzeciego (Republiki Libańskiej) oraz czy może domagać się odszkodowania za szkodę wynikającą z takiej bezczynności, w kontekście zarzucanego naruszenia praw podstawowych i postanowień układu o stowarzyszeniu, które nie mają bezpośredniej skuteczności?

Ratio decidendi

Sąd uznał skargę na bezczynność za niedopuszczalną, ponieważ instytucje UE nie miały prawnego obowiązku podjęcia działań w sposób żądany przez skarżącego, a zaniechanie Komisji skierowania zalecenia do Rady lub zaniechanie Rady wystąpienia do Komisji nie stanowiło aktu, który mógłby być przedmiotem skargi na bezczynność wniesionej przez osobę fizyczną. Skarga o odszkodowanie została uznana za oczywiście pozbawioną podstawy prawnej, gdyż skarżący nie wykazał wystarczająco istotnego naruszenia normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom. Sąd podkreślił szerokie uprawnienia dyskrecjonalne Rady i Komisji w zarządzaniu polityką zewnętrzną oraz brak bezpośredniej skuteczności art. 87 układu stowarzyszeniowego WE-Republika Libańska, co oznacza, że nie przyznaje on praw jednostkom.

Stan faktyczny

Skarżący, Muhammad Mugraby, wniósł skargę na bezczynność i skargę o odszkodowanie przeciwko Radzie Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej. Zarzucał tym instytucjom, że niezgodnie z prawem zaniechały zajęcia stanowiska w przedmiocie jego wniosku dotyczącego podjęcia środków przeciwko Republice Libańskiej. Podstawą wniosku skarżącego było rzekome naruszenie jego praw podstawowych przez Liban oraz naruszenie układu o stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotą a Republiką Libańską. Skarżący domagał się również odszkodowania za szkodę, którą, jego zdaniem, poniósł w wyniku tej bezczynności.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona. 2) Muhammad Mugraby zostaje obciążony kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu (trzecia izba) z dnia 6 września 2011 r. – Mugraby przeciwko Radzie i Komisji (sprawa T‑292/09) Skarga na bezczynność – Zaniechanie podjęcia przez Radę i Komisję środków przeciwko Republice Libańskiej – Zarzucane naruszenie praw podstawowych skarżącego i układu o stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotą a Republiką Libańską – Oczywista niedopuszczalność – Skarga o odszkodowanie – Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej 1. Skarga na bezczynność – Osoby fizyczne lub prawne – Zaniechania podlegające zaskarżeniu – Zaniechanie przez Komisję skierowania do Rady zalecenia dotyczącego wstrzymania pomocy wspólnotowej dla państwa trzeciego – Niedopuszczalność (art. 232 akapit trzeci WE; rozporządzenie nr 1638/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 28) (por. pkt 46–50) 2. Skarga na bezczynność – Osoby fizyczne lub prawne – Zaniechania podlegające zaskarżeniu – Zaniechanie przez Radę wystąpienia do Komisji z żądaniem o przedłożenie jej propozycji dotyczącej środków związanych z pomocą udzieloną państwu trzeciemu – Niedopuszczalność (art. 208 WE, art. 232 akapit trzeci WE) (por. pkt 54, 55) 3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Właściwość sądu wspólnotowego – Wnioski o wydanie nakazu wobec instytucji – Niedopuszczalność (art. 230 WE) (por. pkt 59) 4. Odpowiedzialność pozaumowna – Przesłanki – Bezprawność – Szkoda – Związek przyczynowy – Wystarczająco istotne naruszenie normy prawnej przyznającej uprawnienia jednostkom – Układ stowarzyszeniowy WE-Republika Libańska – Szerokie uprawnienia dyskrecjonalne Rady i Komisji w zarządzaniu polityką zewnętrzną Unii – Brak przyznania praw jednostkom (art. 288 akapit drugi WE) (por. pkt 66–73) 5. Umowy międzynarodowe – Umowy zawarte przez Wspólnotę – Bezpośrednia skuteczność – Przesłanki – Postanowienie zawierające wyraźny i precyzyjny obowiązek nieuzależniony od wydania kolejnego aktu – Artykuł 87 układu stowarzyszeniowego WE-Republika Libańska – Brak bezpośredniej skuteczności (art. 300 ust. 7 WE; układ stowarzyszeniowy WE-Republika Libańska, art. 86) (por. pkt 73–81) Przedmiot Po pierwsze, skarga na bezczynność mająca na celu stwierdzenie, że Rada i Komisja niezgodnie z prawem zaniechały zajęcia stanowiska w przedmiocie wniosku skarżącego dotyczącego podjęcia środków przeciwko Republice Libańskiej ze względu na zarzucane temu państwu naruszenie praw podstawowych skarżącego i układu o stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotą i jej państwami członkowskimi a Republiką Libańską i, po drugie, skarga o odszkodowanie za szkodę, którą skarżący uważa, że poniósł w wyniku bezczynności wspomnianych instytucji. Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona. 2) Muhammad Mugraby zostaje obciążony kosztami postępowania.