T-294/02

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (trzecia izba) z dnia 6 października 2004 r. Sprawa T-294/02 Miguel Vicente-Nuñez przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Wykonanie wyroku Sądu Pierwszej Instancji – Decyzja w sprawie awansu – Staż pracy w grupie zaszeregowania – Początek obowiązywania Pełny tekst w języku francuskim II - 0000 Przedmiot:         Skarga mająca za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji Komisji w sprawie awansu skarżącego do grupy zaszeregowania A 5/3 w ramach procedury awansów w roku 1998, podjętej w celu wykonania wyroku wydanego przez Sąd w dniu 9 marca 2000 r., w sprawie T-10/99, w zakresie, w jakim ogranicza ona swój skutek do dnia 1 kwietnia 2000 r., oraz wniosek o odszkodowanie. Orzeczenie:         Uchyla się decyzję Komisji z dnia 11 czerwca 2002 r. w części, w jakiej nie skutkuje ona stworzeniem dla M. Vicente-Nuñez, z punktu widzenia jego stażu pracy w danej grupie zaszeregowania, sytuacji porównywalnej do sytuacji, w jakiej znajdowałby się, gdyby został awansowany do grupy zaszeregowania A5 w dniu 1 kwietnia 1998 r. W pozostałej części skarga zostaje oddalona. Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. Streszczenie 1.     Urzędnicy – Skarga – Wyrok uchylający akt – Skutki – Obowiązek przyjęcia środków w sprawie wykonania – Przestrzeganie prawa wspólnotowego – Odszkodowanie dla skarżącego za szkodę związaną z uchylonym aktem – Szczególne trudności – Przyznanie słusznego odszkodowania za niekorzystną sytuację, w jakiej znalazł się skarżący (Art. 233 akapit 1 WE) 2.     Urzędnicy – Awans – Awans pociągający za sobą zmianę stanowiska – Awans, który może się odbyć tylko poprzez obsadzenie stanowiska pracy, które zostało ogłoszone jako wolne – Wykluczenie jakiegokolwiek skutku wstecznego – Skutek wsteczny w celu wykonania wyroku uchylającego – Brak skutku – Potrzeba zneutralizowania przy pomocy odpowiednich działań skutków awansu przeprowadzonego z opóźnieniem (art. 233 akapit 1 WE; regulamin pracowniczy, art. 4 ust. 1 i 2, art. 45) 3.     Urzędnicy – Pozaumowna odpowiedzialność instytucji – Przesłanki – Niezgodność z prawem – Szkoda – Związek przyczynowy – Obowiązek przedstawienia informacji koniecznych do określenia szkody i ustalenia wysokości odszkodowania 4.     Urzędnicy – Pozaumowna odpowiedzialność instytucji – Przesłanki – Szkoda – Szkoda rzekomo spowodowana awansem przeprowadzonym z opóźnieniem i mająca związek z dalsza karierą zainteresowanego – Niepewność co do wystąpienia szkody z uwagi na brak prawa do awansu (regulamin pracowniczy, art. 45) 5.     Urzędnicy – Decyzja niekorzystna – Obowiązek uzasadnienia – Zakres (regulamin pracowniczy, art. 25) 1.     W celu zastosowania się do obowiązku przewidzianego w art. 233 akapit pierwszy WE, do zainteresowanej instytucji należy podjęcie środków mających na celu wykonanie wyroku uchylającego akt z wykorzystaniem, pod kontrolą sądu wspólnotowego, swobodnego uznania, jakim dysponuje w tym zakresie, i z poszanowaniem zarówno sentencji i uzasadnienia wyroku, który jest zobowiązana wykonać jak i przepisów prawa wspólnotowego. Jeśli wykonanie wyroku uchylającego akt przedstawia szczególne trudności, zainteresowana instytucja może wypełnić obowiązek wynikający z art. 233 WE przez wydanie jakiejkolwiek decyzji, która należycie zrekompensuje niekorzystną sytuację wynikającą dla skarżącego z  uchylonej decyzji. (zob. pkt 46 i 79) Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T-177/97 Simon przeciwko Komisji, 10 maja 2000 r., RecFP str. I-A-75 i II-319, pkt 23 i powołane tam orzecznictwo; Sąd Pierwszej Instancji, sprawy połączone T-298/97, T-312/97, T-313/97, T-315/97, od T-600/97 do T-607/97, T-1/98, od T-3/98 do T-6/98 i T-23/98 Alzetta i in. przeciwko Komisji, 15 czerwca 2000 r., Rec. str. II-2319, pkt 42 2.     Awans pociągający za sobą zmianę stanowiska może odbyć się jedynie poprzez obsadzenie wolnego stanowiska pracy, które było wcześniej przedmiotem ogłoszenia. Stąd nawet jeśli chodzi o wykonanie wyroku uchylającego, awans nie może odbyć się ze skutkiem wstecznym, bez względu na implikacje dla zasady równości traktowania oraz przewidywalności kariery. Jednakże w celu pełnego wykonania wspomnianego wyroku, to do administracji należy podjęcie działań zmierzających do uniknięcia sytuacji, w której opóźnienie, jakiego doznał skarżący przy awansie, miałoby negatywne skutki dla jego dalszej kariery z uwagi na to, że staż pracy w grupie zaszeregowania jest elementem uwzględnianym przy podejmowaniu decyzji o awansie. (zob. pkt 54, 63, 86 - 91) Odesłanie: Trybunał, sprawa 58/751 Sergy przeciwko Komisji, 1 lipca 1976 r., Rec. str. 1139, pkt 17 3.     Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty zależy od spełnienia kilku przesłanek, takich jak: niezgodność z prawem zarzucanego instytucjom zachowania, rzeczywiste wystąpienie szkody oraz istnienie związku przyczynowego pomiędzy zachowaniem a zarzucaną szkodą. W tym celu skarga o naprawienie szkody spowodowanej przez instytucję wspólnotową powinna obejmować elementy umożliwiające zwłaszcza określenie rodzaju i zakresu szkody. Ponadto, przeprowadzając ocenę ex aequo et bono szkody, Sąd Pierwszej Instancji zobowiązany jest przedstawić uzasadnienie podając w szczególności kryteria brane pod uwagę przy określeniu tej wysokości. Z tego wynika, że na poparcie swoich roszczeń skarżący powinien wskazać odpowiednie kryteria umożliwiające Sądowi dokonanie takiej oceny. (zob. pkt 66, 103 i 104) Odesłanie: Trybunał, sprawa C-136/92 P Komisja przeciwko Brazzelliemu Lualdiemu i in., 1 czerwca 1994 r., Rec. str. I-1981, pkt 42; Trybunał, sprawa C-259/96 P Rada przeciwko De Nil i Impens, 14 maja 1998 r., Rec. str. I-2915, pkt 32 i 33; Trybunał, sprawa C-327/97 P Apostolidis i in. przeciwko Komisji, 5 października 1999 r., Rec. str. I-6709, pkt 37; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T-205/96 Bieber przeciwko Parlamentowi, 26 maja 1998 r., RecFP str. I-A-231 i II-723, pkt 48 4.     W związku z tym, że regulamin pracowniczy nie przyznaje żadnego prawa do awansu, nawet urzędnikom, którzy spełniają wszystkie po temu warunki, a możliwości awansowania pozostają bardzo niepewne i hipotetyczne, okoliczność, że urzędnik, ze względu na zasady zawarte w regulaminie pracowniczym, nie mógł być awansowany ze skutkiem wstecznym, pomimo wyroku uchylającego odmowę awansu, która go dotyczyła, nie pozwala, sama w sobie, określić i co więcej, dokładnie ocenić szkody zainteresowanego, jeżeli chodzi o przyszły rozwój jego kariery. (zob. pkt 68) Odesłanie: Trybunał, sprawy połączone 126/75, 34/76 i 92/76 Giry przeciwko Komisja, 27 października 1977 r., Rec. str. 1937, pkt 27 i 28; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T-22/99 Rose przeciwko Komisja, 22 lutego 2000 r., RecFP str. I-A-27 i II-115, pkt 37 5.     Obowiązek uzasadnienia zawarty w art. 25 regulaminu pracowniczego ma na celu po pierwsze, dostarczenie zainteresowanemu wystarczających informacji dla oceny zasadności decyzji wydanej przez administrację oraz możliwości wniesienia skargi do Sądu Pierwszej Instancji oraz po drugie, umożliwienie temu ostatniemu wykonywania przezeń kontroli. Jego zakres należy określić w zależności od konkretnych okoliczności, w szczególności treści aktu, charakteru przywoływanych motywów oraz interesu, jaki adresat aktu może mieć w uzyskaniu wyjaśnień. (zob. pkt 94) Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T-10/99 Vicente-Nuñez przeciwko Komisji, 9 marca 2000 r., RecFP str. I-A-47 i II-203, pkt 41