T-295/06

PostanowienieTSUE2008-02-22CELEX: 62006TO0295ECLI:EU:T:2008:48

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy uwagi Komisji Europejskiej, wydane na podstawie art. 7 dyrektywy 2002/21/WE w odniesieniu do projektu decyzji krajowego organu regulacyjnego, stanowią akt zaskarżalny w drodze skargi o stwierdzenie nieważności oraz czy podmiot gospodarczy jest nimi bezpośrednio dotknięty?

Ratio decidendi

Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ uwagi Komisji wydane w ramach procedury konsultacji przewidzianej w art. 7 dyrektywy 2002/21/WE nie stanowią aktu wywołującego wiążące skutki prawne wobec skarżącego. Uwagi te są częścią procesu regulacyjnego, w którym ostateczną decyzję podejmuje krajowy organ regulacyjny, a Komisja nie ma uprawnień do samodzielnego nakładania obowiązków na podmioty gospodarcze. W konsekwencji, skarżący nie był bezpośrednio dotknięty tymi uwagami, co jest warunkiem dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła skargi Base NV o stwierdzenie nieważności decyzji, rzekomo zawartej w piśmie Komisji z dnia 4 sierpnia 2006 r. skierowanym do Institut belge des services postaux et des télécommunications. Pismo to zawierało uwagi Komisji, wydane w zastosowaniu art. 7 dyrektywy 2002/21/WE, w przedmiocie projektu decyzji zgłoszonego przez belgijski organ regulacyjny, dotyczącego hurtowego rynku zakończeń połączeń głosowych do ruchomych, indywidualnych sieci telefonicznych w Belgii (sprawa BE/2006/0433).

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Base NV ponosi własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Komisję. 3) Mobistar S.A. oraz Królestwo Niderlandów ponoszą własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (ósma izba) z dnia 22 lutego 2008 r. – Base przeciwko Komisji (sprawa T‑295/06) Skarga o stwierdzenie nieważności – Telekomunikacja – Artykuł 7 dyrektywy 2002/21/WE – Hurtowy rynek zakończeń połączeń głosowych do ruchomych, indywidualnych sieci telefonicznych w Belgii – Znaczna siła rynkowa – Uwagi Komisji – Niezaskarżalny akt – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne – Pojęcie – Akty wywołujące wiążące skutki prawne (art. 230 WE; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/21, art. 7 ust. 2–5, art. 8 ust. 3 lit. d), art. 16 ust. 4) (por. pkt 56, 62, 63, 66–69) 2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne (art. 230 WE; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/21, art. 7 ust. 3, 4) (por. pkt 75–78) 3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Bezpośrednie oddziaływanie – Kryteria (art. 230 akapit czwarty WE; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/21, art. 7 ust. 3, 5) (por. pkt 119–121) Przedmiot Stwierdzenie nieważności decyzji rzekomo zawartej w piśmie Komisji z dnia 4 sierpnia 2006 r. skierowanym do Institut belge des services postaux et des télécommunications, zawierającym uwagi w zastosowaniu art. 7 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/21/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 108, s. 33) w przedmiocie projektu decyzji zgłoszonego przez ten organ (sprawa BE/2006/0433). Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Base NV ponosi własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Komisję. 3) Mobistar S.A. oraz Królestwo Niderlandów ponoszą własne koszty.