T-30/07

PostanowienieTSUE2008-06-27CELEX: 62007TO0030ECLI:EU:T:2008:233

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy dyrektywa Komisji ustalająca najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości substancji chemicznych (MRLs) dotyczy indywidualnie przedsiębiorstwa produkującego te substancje, umożliwiając mu wniesienie skargi o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 230 akapit czwarty WE?

Ratio decidendi

Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ dyrektywa 2006/92/WE, ustalająca najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości dichlorfosu, jest aktem o zasięgu ogólnym. Akt taki dotyczy indywidualnie osoby fizycznej lub prawnej tylko wtedy, gdy wyróżnia ją spośród wszystkich innych podmiotów ze względu na szczególne cechy lub okoliczności. W tym przypadku skarżąca spółka nie wykazała takiego indywidualnego oddziaływania, ponieważ dyrektywa dotyczy wszystkich podmiotów gospodarczych działających w danym sektorze, a nie wyłącznie Denka International BV.

Stan faktyczny

Denka International BV wniosła skargę o stwierdzenie częściowej nieważności dyrektywy Komisji 2006/92/WE z dnia 9 listopada 2006 r. Dyrektywa ta zmieniała załączniki do wcześniejszych dyrektyw Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości różnych substancji, w tym dichlorfosu. Skarżąca spółka kwestionowała te poziomy.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Denka International BV ponosi koszty własne oraz koszty Komisji.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (siódma izba) z dnia 27 czerwca 2008 r. – Denka International przeciwko Komisji (sprawa T‑30/07) Skarga o stwierdzenie nieważności – Dyrektywa 2006/92/WE – Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości dichlorfosu – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Dyrektywa 2006/92 ustanawiająca najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości dichlorfosu (art. 230 akapit czwarty WE; dyrektywa Rady 91/414; dyrektywa Komisji 2006/92, art. 2 lit. b), załącznik II) (por. pkt 54–80) Przedmiot Stwierdzenie częściowej nieważności dyrektywy Komisji 2006/92/WE z dnia 9 listopada 2006 r. zmieniającej załączniki do dyrektyw Rady 76/895/EWG, 86/362/EWG i 90/642/EWG w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości kaptanu, dichlorfosu, etionu i folpetu (Dz.U. L 311, s. 31). Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Denka International BV ponosi koszty własne oraz koszty Komisji.