T-300/05

WyrokTSUE2009-10-02CELEX: 62005TJ0300ECLI:EU:T:2009:380

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy rozporządzenia Komisji (WE) nr 651/2005 i nr 832/2005, ustanawiające środki przejściowe w sektorze cukru po przystąpieniu nowych państw członkowskich, są zgodne z prawem Unii Europejskiej, w szczególności w zakresie kompetencji Komisji, zasad niedyskryminacji, uzasadnionych oczekiwań, proporcjonalności, uzasadnienia i niedziałania prawa wstecz, oraz czy skargi o stwierdzenie ich nieważności zostały wniesione w terminie?

Ratio decidendi

Sąd oddalił skargi Cypru, uznając, że Komisja posiadała uprawnienia do przyjęcia zaskarżonych rozporządzeń w ramach wspólnej organizacji rynków rolnych, a w szczególności w sektorze cukru, w celu wdrożenia Aktu o przystąpieniu z 2003 r. Sąd stwierdził, że zarzuty dotyczące naruszenia zasad niedyskryminacji, uzasadnionych oczekiwań, proporcjonalności, uzasadnienia i niedziałania prawa wstecz są bezzasadne. Ponadto, Sąd uznał, że nieistotna zmiana postanowień wcześniejszego aktu ostatecznego nie otwiera na nowo możliwości zaskarżenia tego przepisu i wszystkich przepisów stanowiących z nim całość, co skutkowało niedopuszczalnością części skargi ze względu na przekroczenie terminu.

Stan faktyczny

Republika Cypru wniosła skargi o stwierdzenie nieważności dwóch rozporządzeń Komisji: rozporządzenia (WE) nr 651/2005 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 60/2004 oraz rozporządzenia (WE) nr 832/2005 w sprawie określenia nadwyżkowych ilości cukru, izoglukozy i fruktozy dla nowych państw członkowskich, w tym Cypru. Rozporządzenia te dotyczyły środków przejściowych w sektorze cukru, wprowadzonych w następstwie przystąpienia dziesięciu nowych państw członkowskich do Unii Europejskiej. Cypr kwestionował legalność tych aktów, podnosząc zarzuty dotyczące m.in. kompetencji Komisji, naruszenia zasad prawa UE oraz przekroczenia terminu do wniesienia skargi w odniesieniu do niektórych przepisów.

Rozstrzygnięcie

1) Skargi zostają oddalone. 2) Republika Cypru pokrywa własne koszty jak również koszty poniesione przez Komisję. 3) Republika Estońska i Republika Łotewska pokrywają własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 2 października 2009 r. – Cypr przeciwko Komisji (sprawy połączone T‑300/05 i T‑316/05) Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe przyjęte ze względu na przystąpienie nowych państw członkowskich – Rozporządzenie (WE) nr 651/2005 ustanawiające środki przejściowe w sektorze cukru – Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin do wniesienia skargi – Rozpoczęcie biegu terminu – Przekroczenie terminu – Zmiana przepisu rozporządzenia – Otwarcie na nowo możliwości zaskarżenia tego przepisu i wszystkich przepisów stanowiących z nim całość – Niedopuszczalność – Rozporządzenie (WE) nr 832/2005 w sprawie określenia nadwyżkowych ilości cukru, izoglukozy i fruktozy – Zarzut niezgodności z prawem – Kompetencje – Zasada niedyskryminacji – Zasada uzasadnionych oczekiwań – Skarga o stwierdzenie nieważności – Proporcjonalność – Uzasadnienie – Niedziałanie prawa wstecz – Kolegialność 1. Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe w sektorze cukru (akt o przystąpieniu z 2003 r., art. 41 akapit pierwszy; załącznik IV, pkt 4; rozporządzenie Komisji nr 60/2004) (por. pkt 52–61) 2. Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe w sektorze cukru (akt o przystąpieniu z 2003 r., art. 41 akapit pierwszy; załącznik IV, pkt 4; rozporządzenia: Rady nr 1260/2001; Komisji nr 60/2004, art. 7 ust. 2) (por. pkt 63–75) 3. Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe w sektorze cukru (akt o przystąpieniu z 2003 r., załącznik IV, pkt 4; rozporządzenieKomisji nr 60/2004) (por. pkt 102, 103) 4. Rolnictwo – Wspólna polityka rolna – Wprowadzenie w życie w sektorze cukru – Uprawnienia dyskrecjonalne Komisji (por. pkt 168, 169) 5. Przystąpienie nowych państw członkowskich do Wspólnot – Akt o przystąpieniu z 2003 r. – Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Środki przejściowe w sektorze cukru (akt o przystąpieniu z 2003 r., załącznik IV, pkt 4 ust. 2; rozporządzenie Komisji nr 60/2004, art. 6 ust. 1 lit. c)) (por. pkt 179–183) 6. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Uwzględnienie kontekstu i okoliczności poprzedzających wydanie (art. 253 WE; akt o przystąpieniu z 2003 r.; rozporządzenie Komisji nr 832/2005) (por. pkt 187–189, 195–197) 7. Postępowanie – Interwencja – Wniosek popierający żądania jednej ze stron, lecz przedstawiające inną argumentację – Dopuszczalność – Swoboda wyboru podniesionych zarzutów – Zakres (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 40 akapit czwarty; regulamin Sądu, art. 116 § 4) (por. pkt 203–206) 8. Komisja – Zasada kolegialności – Następstwa – Zastosowanie systemu upoważniania do przyjęcia środków zarządzania i administracyjnych (art. 213 WE, art. 217 ust. 1 WE, art. 219 WE; rozporządzenie Komisji nr 832/2005) (por. pkt 211–214, 224) 9. Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin – Prekluzja – Pojęcie – Nieistotna zmiana postanowień wcześniejszego aktu ostatecznego – Włączenie (art. 230 akapit piąty WE) (por. pkt 270–272) Przedmiot W sprawie T‑300/05 żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 651/2005 z dnia 28 kwietnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 60/2004 ustanawiające środki przejściowe w sektorze cukru w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz.U. L 108, s. 3) oraz w sprawie T‑316/05 żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 832/2005 z dnia 31 maja 2005 r. w sprawie określenia nadwyżkowych ilości cukru, izoglukozy i fruktozy dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz.U. L 138, s. 3). Sentencja 1) Skargi zostają oddalone. 2) Republika Cypru pokrywa własne koszty jak również koszty poniesione przez Komisję. 3) Republika Estońska i Republika Łotewska pokrywają własne koszty.