T-301/11

PostanowienieTSUE2012-01-11CELEX: 62011TO0301ECLI:EU:T:2012:4

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie nieważności środków ograniczających, połączona z żądaniami zmiany aktu i odszkodowania, jest dopuszczalna, jeśli została wniesiona po upływie terminu, a także czy Sąd Unii Europejskiej ma kompetencje do zmiany zaskarżonego aktu lub rozpatrywania nieuzasadnionych roszczeń odszkodowawczych?
Ratio decidendi
Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ została wniesiona po upływie bezwzględnego terminu przewidzianego dla skarg o stwierdzenie nieważności, a skarżący nie wykazał istnienia siły wyższej ani usprawiedliwionego błędu, które mogłyby usprawiedliwić opóźnienie. Ponadto, Sąd nie posiada kompetencji do zmiany zaskarżonego aktu ani do zastępowania go innym aktem, co czyni żądania w tym zakresie niedopuszczalnymi. Żądanie odszkodowawcze zostało odrzucone z powodu braku wystarczających informacji na temat poniesionej szkody, co stanowi naruszenie wymogów formalnych skargi.
Stan faktyczny
Skarżący, Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali, wniósł skargę do Sądu Unii Europejskiej. Przedmiotem skargi było stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 101/2011 z dnia 4 lutego 2011 r., które dotyczyło środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom w związku z sytuacją w Tunezji, w zakresie, w jakim dotyczyło ono skarżącego. Skarżący domagał się również zobowiązania Rady do przyjęcia odstępstw od nałożonego zamrożenia środków finansowych oraz naprawienia szkody, jaką miał ponieść.
Rozstrzygnięcie
1) Skarga zostaje odrzucona. 2) Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. 3) Nie ma potrzeby rozstrzygania w przedmiocie wniosku Komisji Europejskiej o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu (trzecia izba) z dnia 11 stycznia 2012 r. – Ben Ali przeciwko Radzie (sprawa T‑301/11) Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające stosowane w związku z sytuacją w Tunezji – Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin do wniesienia skargi – Przekroczenie terminu – Brak siły wyższej – Brak usprawiedliwionego błędu – Żądanie zmiany zaskarżonego aktu – Żądanie odszkodowawcze – Oczywista niedopuszczalność 1.                     Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin – Bezwzględna przesłanka procesowa – Badanie z urzędu przez sąd Unii (art. 263 akapit szósty TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 102 §§ 1, 2) (por. pkt 15, 16) 2.                     Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin – Rozpoczęcie biegu terminu – Rozporządzenie w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Tunezji – Data przekazania wskazanym osobom, podmiotom lub organom uzasadnienia wydania tego rozporządzenia (art. 263 akapit szósty TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 102 §§ 1, 2; rozporządzenie Rady nr 101/2011) (por. pkt 17–20) 3.                     Postępowanie – Termin do wniesienia skargi – Prekluzja – Usprawiedliwiony błąd – Pojęcie – Nieprzewidywalne okoliczności lub siła wyższa – Pojęcie (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 45 akapit drugi) (por. pkt 29, 32) 4.                     Skarga o stwierdzenie nieważności – Właściwość sądu Unii – Rozporządzenie w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Tunezji – Kompetencja do zmiany zaskarżonego aktu lub do zastąpienia go innym aktem – Brak – Żądania mające na celu odblokowanie lub udostępnienie niektórych z zamrożonych środków finansowych i zasobów gospodarczych – Niedopuszczalność (art. 261 TFUE, art. 264 akapit pierwszy TFUE; rozporządzenie Rady nr 101/2011) (por. pkt 62) 5.                     Postępowanie – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne – Określenie przedmiotu sporu – Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów – Skarga o naprawienie szkód wyrządzonych przez instytucję Unii – Brak informacji na temat poniesionej szkody – Niedopuszczalność (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 19; regulamin postępowania przed Sądem, art. 44 § 1 lit. c), art. 44 § 6) (por. pkt 69–72, 76) 6.                     Postępowanie – Przypozwanie – Niedopuszczalność (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 40; regulamin postępowania przed Sądem, art. 24 § 6, art. 115, 116) (por. pkt 79, 80) Przedmiot Po pierwsze, stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) nr 101/2011 z dnia 4 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Tunezji (Dz.U. L 31, s. 1) w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącego, a po drugie, żądanie zobowiązania Rady do przyjęcia pewnych odstępstw od nałożonego przez wspomniane rozporządzenie zamrożenia środków finansowych oraz żądanie mające na celu naprawienie szkody, jaką miał ponieść skarżący Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona. 2) Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej. 3) Nie ma potrzeby rozstrzygania w przedmiocie wniosku Komisji Europejskiej o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło