T-310/03

PostanowienieTSUE2006-04-25CELEX: 62003TO0310(01)ECLI:EU:T:2006:113

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy osoba prawna posiada legitymację czynną do wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności dyrektywy, która ma charakter aktu o zasięgu ogólnym, na podstawie art. 230 akapit czwarty WE, w sytuacji gdy nie dotyczy jej ona bezpośrednio i indywidualnie?

Ratio decidendi

Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ dyrektywa 2003/33/WE, jako akt o charakterze ogólnym, nie dotyczy skarżącej bezpośrednio i indywidualnie. Zgodnie z art. 230 akapit czwarty WE, osoby fizyczne lub prawne mogą zaskarżyć akt, który nie jest skierowany do nich, tylko jeśli dotyczy ich on bezpośrednio i indywidualnie. W tym przypadku, skarżąca nie spełniła tych warunków, co skutkowało odrzuceniem skargi.

Stan faktyczny

Skarżąca, Kreuzer Medien, wniosła skargę o stwierdzenie nieważności art. 3 ust. 1 dyrektywy 2003/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, odnoszących się do reklamy i sponsorowania wyrobów tytoniowych. Skarga została skierowana przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Rozstrzygnięcie

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. Skarżąca pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament i Radę. Królestwo Hiszpanii i Komisja pokrywają własne koszty, w tym koszty postępowania w sprawie środków tymczasowych przed Sądem. Republika Finlandii pokrywa własne koszty. Falstaff Verlags-Gesellschaft mbH pokrywa własne koszty, w tym koszty postępowania w sprawie środków tymczasowych przed Sądem.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 25 kwietnia 2006 r. – Kreuzer Medien przeciwko Parlamentowi i Radzie (Sprawa T‑310/03) Skarga o stwierdzenie nieważności – Dyrektywa 2003/33/WE – Osoby fizyczne lub prawne – Legitymacja czynna – Niedopuszczalność Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie (art. 230 akapit czwarty WE; dyrektywa 2003/33 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 3 ust. 1) (por. pkt 45–47, 71–74) Przedmiot Wniosek o stwierdzenie nieważności art. 3 ust. 1 dyrektywy 2003/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, odnoszących się do reklamy i sponsorowania wyrobów tytoniowych (Dz.U. L 152, str. 16). Sentencja Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. Skarżąca pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Parlament i Radę. Królestwo Hiszpanii i Komisja pokrywają własne koszty, w tym koszty postępowania w sprawie środków tymczasowych przed Sądem. Republika Finlandii pokrywa własne koszty. Falstaff Verlags‑Gesellschaft mbH pokrywa własne koszty, w tym koszty postępowania w sprawie środków tymczasowych przed Sądem.