T-338/04

PostanowienieTSUE2006-02-16CELEX: 62004TO0338ECLI:EU:T:2006:50

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy pismo Komisji Europejskiej odrzucające skargę dotyczącą naruszenia art. 86 WE w związku z art. 82 WE stanowi akt podlegający zaskarżeniu w drodze skargi o stwierdzenie nieważności?

Ratio decidendi

Sąd odrzucił skargę o stwierdzenie nieważności jako niedopuszczalną, ponieważ uznał, że zaskarżone pismo Komisji, odrzucające skargę skarżącej dotyczącą naruszenia art. 86 WE w związku z art. 82 WE, nie stanowiło aktu, który mógłby być przedmiotem skargi o stwierdzenie nieważności. Podstawą niedopuszczalności był brak charakteru zaskarżalnego aktu w rozumieniu prawa Unii Europejskiej.

Stan faktyczny

Skarżąca, Centro Europa 7, wniosła skargę do Komisji Europejskiej, zarzucając Republice Włoskiej naruszenie postanowień art. 86 WE w związku z art. 82 WE. Komisja odpowiedziała na tę skargę pismem z dnia 4 czerwca 2004 r. [D (2004) 471], w którym odrzuciła skargę Centro Europa 7. W odpowiedzi na to pismo, Centro Europa 7 wniosła skargę o stwierdzenie nieważności do Sądu Pierwszej Instancji.

Rozstrzygnięcie

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. Skarżąca zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję i interwenienta.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z dnia 16 lutego 2006 r. − Centro Europa 7 przeciwko Komisji (Sprawa T‑338/04) Artykuł 86 ust. 3 WE – Odrzucenie skargi do Komisji – Skarga o stwierdzenie nieważności – Zarzut niedopuszczalności Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne (art. 86 ust. 1 i 3 WE) (por. pkt 36–38 Przedmiot Skarga o stwierdzenie nieważności pisma Komisji z dnia 4 czerwca 2004 r. [D (2004) 471] w zakresie, w jakim odrzuca ono skargę wniesioną do Komisji przez skarżącą, według której Republika Włoska naruszyła postanowienia art. 86 WE w związku z art. 82 WE. Sentencja Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. Skarżąca zostaje obciążona własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję i interwenienta.