T-348/16

POSTANOWIENIE PREZESA SĄDU z dnia 13 lipca 2017 r. ( *1 ) Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego – Klauzula arbitrażowa – Wyrok zaoczny – Wniosek o zawieszenie wykonania wyroku – Brak właściwości W sprawie T‑348/16 OP-R Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis, z siedzibą w Salonikach (Grecja), reprezentowany przez adwokata V. Christianosa, strona skarżąca w postępowaniu głównym, przeciwko Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERCEA), reprezentowanej przez M. Pesquerę Alonsa oraz F. Sgrittę, działających w charakterze pełnomocników, wspieranych przez adwokata E. Kourakisa, strona pozwana w postępowaniu głównym, mającej za przedmiot przedstawiony na podstawie art. 123 § 4 i art. 156 regulaminu postępowania wniosek o zawieszenie wykonania wyroku z dnia 6 kwietnia 2017 r., Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis/ERCEA (T-348/16, niepublikowanego, EU:T:2017:268), PREZES SĄDU wydaje następujące Postanowienie Okoliczności powstania sporu, postępowanie i żądania stron Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 27 czerwca 2016 r. Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis wniósł skargę na podstawie art. 272 TFUE. W dniu 28 października 2016 r., czyli dwa dni po upływie wyznaczonego terminu, Agencja Wykonawcza Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (zwana dalej „ERCEA”) złożyła odpowiedź na skargę. Stwierdziwszy, że ERCEA nie udzieliła odpowiedzi na skargę w terminie określonym w art. 81 regulaminu postępowania przed Sądem, Sąd – zgodnie z art. 123 § 3 tego regulaminu – uwzględnił żądania Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis w wyroku z dnia 6 kwietnia 2017 r. (T‑348/16, Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis/ERCEA, niepublikowanym, EU:T:2017:268, zwanym dalej „wyrokiem zaocznym”). Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 5 maja 2017 r. ERCEA wniosła sprzeciw od wyroku zaocznego na podstawie art. 166 § 1 regulaminu postępowania i art. 41 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W odrębnym piśmie, złożonym w sekretariacie w tym samym dniu, ERCEA przedstawiła niniejszy wniosek, w którym domaga się zasadniczo zawieszenia wykonania wyroku zaocznego do czasu wydania przez Sąd rozstrzygnięcia w przedmiocie zgłoszonego przez nią sprzeciwu. W uwagach na temat wniosku w przedmiocie środka tymczasowego, złożonych w sekretariacie Sądu w dniu 1 czerwca 2017 r., Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis wniósł do prezesa Sądu o: – oddalenie złożonego przez ERCEA wniosku o zawieszenie wykonania jako oczywiście bezzasadnego, na podstawie art. 126 w związku z art. 130 regulaminu postępowania, a w każdym razie odrzucenie go jako niedopuszczalnego na podstawie art. 129 w związku z art. 130 regulaminu postępowania; – obciążenie EACEA kosztami postępowania. Co do prawa Sędzia orzekający w przedmiocie środka tymczasowego ocenia w świetle materiału zgromadzonego w aktach sprawy, czy dysponuje wszystkimi informacjami niezbędnymi do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie badanego wniosku, bez konieczności wcześniejszego wysłuchania wyjaśnień stron. W okolicznościach niniejszej sprawy należy najpierw zbadać właściwość sądu orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych do rozpoznania rzeczonego wniosku. Na poparcie wniosku o zawieszenie wykonania wyroku zaocznego ERCEA powołuje się na art. 41 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a także na art. 76, art. 123 § 4 i art. 156 regulaminu postępowania. Aristotelio Panepistimio Thessalonikis utrzymuje zasadniczo, że wniosek w przedmiocie środka tymczasowego jest oczywiście niedopuszczalny. Po pierwsze, zawieszenie wykonania wyroku zaocznego nie może zostać zarządzone ze względu na to, że jego sentencja nie wymaga wykonania, ale ma charakter jedynie deklaratoryjny. Po drugie, ERCEA nie ma interesu prawnego, jako że przedstawiony przez nią wniosek jest przedwczesny, skoro wykonanie wyroku zaocznego nie jest natychmiastowe. Bez potrzeby badania tych zarzutów niedopuszczalności należy stwierdzić, że zgodnie z przepisami art. 41 w związku z art. 53 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, sprzeciw nie skutkuje zawieszeniem wykonania wyroku zaocznego, chyba że Sąd postanowi inaczej. Ponadto, w myśl art. 123 § 4 regulaminu postępowania, chociaż wyrok zaoczny podlega wykonaniu, to jednak Sąd może zawiesić jego wykonanie do czasu wydania orzeczenia w przedmiocie sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 166 regulaminu postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 1 § 2 lit. a) regulaminu postępowania, do celów jego stosowania przez „Sąd” rozumie się, w odniesieniu do spraw przydzielonych lub przekazanych izbie, tę izbę. Wynika stąd, że zawieszenie wykonania wyroku zaocznego podlega przepisom szczególnym, które wyraźnie przyznają tę kompetencję nie prezesowi Sądu, jako orzekającemu w przedmiocie środków tymczasowych, ale Sądowi. Na marginesie należy zaznaczyć, że w odróżnieniu od instytucji sprzeciwu, w odniesieniu do postępowania w sprawie powództwa osoby trzeciej przeciwko prawomocnemu orzeczeniu art. 167 regulaminu postępowania wyraźnie stanowi, że zawieszenie wykonania zaskarżonego wyroku lub postanowienia zarządza się na wniosek występujących z takim powództwem osób trzech, na podstawie art. 156–161, a zatem kompetencja w tym zakresie została przyznana prezesowi Sądu, który orzeka w przedmiocie środków tymczasowych, z poszanowaniem postanowień statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Artykuł 42 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie określa bowiem, w odniesieniu do postępowania w przedmiocie powództwa osoby trzeciej przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, jaki skład orzekający jest właściwy do orzekania zawieszenia wyroku, ale ogranicza się do odesłania w sposób ogólny do spraw i warunków określonych w regulaminie postępowania, odmiennie niż w przypadku odnoszącego się do procedury sprzeciwu art. 41 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z treści i systematyki zarówno statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jak i regulaminu postępowania, wynika zatem, że prezes Sądu nie jest właściwy do rozstrzygnięcia przedstawionego w niniejszej sprawie wniosku w przedmiocie środka tymczasowego, który w tej sytuacji należy odrzucić. Zgodnie z art. 158 § 5 regulaminu postępowania rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.   Z powyższych względów PREZES SĄDU postanawia, co następuje:   1) Wniosek zostaje odrzucony.   2) Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.   Sporządzono w Luksemburgu w dniu 13 lipca 2017 r. Sekretarz E. Coulon Prezes M. Jaeger ( *1 ) Język postępowania: grecki.