T-351/18

PostanowienieTSUE2022-03-15CELEX: 62018TO0351ECLI:EU:T:2022:151

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Trybunał Ogólny może sprostować oczywistą niedokładność w swoim wyroku na podstawie art. 164 ust. 1 Regulaminu postępowania, zmieniając błędne odniesienie do instytucji UE?

Ratio decidendi

Trybunał Ogólny stwierdził, że w paragrafie 219 wyroku z dnia 6 października 2021 r. w sprawach T-351/18 i T-584/18 REC wystąpiła oczywista niedokładność, polegająca na błędnym wskazaniu „Komisji” zamiast „EBC”. Zgodnie z art. 164 ust. 1 Regulaminu postępowania, Trybunał jest uprawniony do sprostowania takich oczywistych niedokładności. Sprostowanie było konieczne, aby tekst wyroku odzwierciedlał prawidłowo, że to EBC, a nie Komisja, ograniczył się do weryfikacji, czy naruszenia stanowiły podstawę do cofnięcia zezwolenia.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczy sprostowania wyroku Trybunału Ogólnego wydanego w dniu 6 października 2021 r. w sprawach połączonych T-351/18 i T-584/18, w których skarżącymi były Ukrselhosprom PCF LLC i Versobank AS, a pozwanym Europejski Bank Centralny (EBC), wspierany przez Komisję Europejską. Sprostowanie dotyczyło błędu w paragrafie 219 tego wyroku, gdzie błędnie wskazano „Komisję” zamiast „EBC” w kontekście weryfikacji podstaw do cofnięcia zezwolenia.

Rozstrzygnięcie

Paragraf 219 wyroku, w wersji w języku sprawy, należy czytać jako: „Po trzecie, należy zauważyć, jak to wskazał EBC, że ustalenia FSA dotyczące naruszeń, które nie zostały należycie zakwestionowane przez drugiego skarżącego, musiały być traktowane przez EBC jako fakty ustalone i z tego powodu nie wymagały weryfikacji przez EBC. W ten sposób EBC słusznie ograniczył się do sprawdzenia, czy te naruszenia rzeczywiście stanowiły podstawę uzasadniającą cofnięcie zezwolenia. Badanie to zostało przeprowadzone w punktach 3.3.1 i 3.3.2 decyzji z dnia 17 lipca 2018 r.” zamiast jako: „Po trzecie, należy zauważyć, jak to wskazał EBC, że ustalenia FSA dotyczące naruszeń, które nie zostały należycie zakwestionowane przez drugiego skarżącego, musiały być traktowane przez EBC jako fakty ustalone i z tego powodu nie wymagały weryfikacji przez EBC. W ten sposób Komisja słusznie ograniczyła się do sprawdzenia, czy te naruszenia rzeczywiście stanowiły podstawę uzasadniającą cofnięcie zezwolenia. Badanie to zostało przeprowadzone w punktach 3.3.1 i 3.3.2 decyzji z dnia 17 lipca 2018 r.”.

Pełny tekst orzeczenia

ORDER OF THE GENERAL COURT (Ninth Chamber) 15 March 2022 ( *1 ) (Rectification) In Cases T‑351/18 and T‑584/18 REC, Ukrselhosprom PCF LLC, established in Solone (Ukraine), and Versobank AS, established in Tallinn (Estonia), represented by O. Behrends, lawyer, applicants, v European Central Bank (ECB), represented by C. Hernández Saseta and G. Marafioti, acting as Agents, and B. Schneider, lawyer, defendant, supported by European Commission, represented by A. Steiblytė D. Triantafyllou, and A. Nijenhuis, acting as Agents, intervener, THE GENERAL COURT (Ninth Chamber), composed of M.J. Costeira, President (Rapporteur), M. Kancheva and T. Perišin, Judges, Registrar: E. Coulon, makes the following Order On 6 October 2021, the General Court delivered a judgment in Ukrselhosprom PCF and Versobank v ECB (T‑351/18 and T‑584/18, EU:T:2021:669). In accordance with Article 164(1) of the Rules of Procedure of the General Court, it is necessary to rectify, in the version in the language of the case, an obvious inaccuracy found in paragraph 219 of that judgment. On those grounds, THE GENERAL COURT (Ninth Chamber) hereby orders: Paragraph 219 of the judgment, in the version in the language of the case, is to be read as ‘Thirdly, it should be noted, as observed by the ECB, that the FSA’s findings regarding breaches, which have not been properly challenged by the second applicant, had to be treated by the ECB as established facts and as not requiring, for that reason, a review by the ECB. Thus, the ECB rightly confined itself to verifying whether those breaches did indeed constitute grounds justifying the withdrawal of authorisation. That examination was carried out in paragraphs 3.3.1 and 3.3.2 of the decision of 17 July 2018.’ instead of as ‘Thirdly, it should be noted, as observed by the ECB, that the FSA’s findings regarding breaches, which have not been properly challenged by the second applicant, had to be treated by the ECB as established facts and as not requiring, for that reason, a review by the ECB. Thus, the Commission rightly confined itself to verifying whether those breaches did indeed constitute grounds justifying the withdrawal of authorisation. That examination was carried out in paragraphs 3.3.1 and 3.3.2 of the decision of 17 July 2018.’. Luxembourg, 15 March 2022. E. Coulon Registrar M.J. Costeira President ( *1 ) Language of the case: English.