T-366/06

PostanowienieTSUE2008-07-14CELEX: 62006TO0366ECLI:EU:T:2008:288

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga o stwierdzenie nieważności wniesiona przez osobę prawną (właściciela nieruchomości) przeciwko decyzji Komisji, która uznaje teren, na którym znajduje się ta nieruchomość, za teren mający znaczenie dla Wspólnoty w ramach dyrektywy siedliskowej, jest dopuszczalna, w szczególności w kontekście wymogu bezpośredniego oddziaływania na skarżącą?

Ratio decidendi

Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ zaskarżona decyzja Komisji, choć wywołuje wiążące skutki prawne, nie oddziałuje bezpośrednio na skarżącą. Decyzja ta jedynie ustanawia wykaz terenów mających znaczenie dla Wspólnoty, co jest pierwszym etapem procedury ochrony siedlisk. Konkretne środki ochrony, które mogłyby wpłynąć na prawa własności skarżącej, są podejmowane na późniejszym etapie przez państwa członkowskie, co oznacza, że decyzja Komisji nie wywołuje bezpośrednich i nieodwracalnych skutków prawnych dla skarżącej.

Stan faktyczny

Skarżąca, Calebus SA, jest właścicielem nieruchomości gruntowej położonej na terenie zwanym „Ramblas de Gergal, Tabernas y Sur de Sierra Alhamilla”. Komisja Europejska przyjęła decyzję 2006/613/WE, która uznała ten teren za mający znaczenie dla Wspólnoty w ramach śródziemnomorskiego regionu biogeograficznego, zgodnie z dyrektywą 92/43/EWG. Calebus SA wniosła skargę o stwierdzenie częściowej nieważności tej decyzji w zakresie dotyczącym jej nieruchomości.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Calebus, SA pokrywa poza własnymi kosztami koszty poniesione przez Komisję. 3) Królestwo Hiszpanii pokryje koszty własne.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 14 lipca 2008 r. – Calebus przeciwko Komisji (sprawa T‑366/06) Skarga o stwierdzenie nieważności – Dyrektywa 92/43/EWG – Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory – Decyzja 2006/613/WE – Wykaz terenów śródziemnomorskiego regionu biogeograficznego mających znaczenie dla Wspólnoty – Akt podlegający zaskarżeniu – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne – Pojęcie – Akty wywołujące wiążące skutki prawne (art. 230 akapit pierwszy WE; dyrektywa Rady 92/43, art. 4 ust. 2, 5, art. 6; decyzja Komisji 2006/613, art. 1 akapit drugi, załączniki 1, 2, 3) (por. pkt 26–30) 2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie (art. 230 akapit czwarty WE; dyrektywa Rady 92/43, art. 4 ust. 5, art. 6; decyzja Komisji 2006/613, załącznik 1) (por. pkt 39–44, 46) 3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie (art. 230 akapit czwarty WE) (por. pkt 45) Przedmiot Żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji 2006/613/WE z dnia 19 lipca 2006 r. przyjmującej na mocy dyrektywy Rady 92/43/EWG wykaz terenów śródziemnomorskiego regionu biogeograficznego, mających znaczenie dla Wspólnoty (Dz.U. L 259, s. 1) w zakresie dotyczącym uznania terenu zwanego „Ramblas de Gergal, Tabernas y Sur de Sierra Alhamilla”, na którym znajduje się nieruchomość gruntowa, której właścicielem jest skarżąca, za teren śródziemnomorskiego regionu biogeograficznego mający znaczenie dla Wspólnoty. Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Calebus, SA pokrywa poza własnymi kosztami koszty poniesione przez Komisję. 3) Królestwo Hiszpanii pokryje koszty własne.