T-379/11

PostanowienieTSUE2012-06-04CELEX: 62011TO0379(01)ECLI:EU:T:2012:272

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga o stwierdzenie nieważności wniesiona przez osoby prawne (przedsiębiorstwa z branży hutniczej) przeciwko decyzji Komisji ustanawiającej zasady przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych jest dopuszczalna w świetle art. 263 akapit czwarty TFUE, w szczególności w zakresie wymogu indywidualnego oddziaływania oraz charakteru aktu regulacyjnego wymagającego środków wykonawczych?

Ratio decidendi

Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ skarżące przedsiębiorstwa nie wykazały, że zaskarżona decyzja Komisji oddziałuje na nie indywidualnie w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE. Decyzja ta, jako akt o charakterze generalnym, nie dotyczyła ich w sposób odróżniający od innych podmiotów. Ponadto, Sąd stwierdził, że decyzja Komisji jest aktem regulacyjnym, który wymaga środków wykonawczych, co oznacza, że osoby fizyczne lub prawne mogą ją zaskarżyć jedynie, jeśli oddziałuje na nie indywidualnie, czego w tym przypadku nie wykazano.

Stan faktyczny

Skarżącymi były przedsiębiorstwa z branży hutniczej: Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH, Rogesa – Roheisengesellschaft Saar mbH, Salzgitter Flachstahl GmbH, ThyssenKrupp Steel Europe AG i voestalpine Stahl GmbH. Przedmiotem skargi było żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/278/UE z dnia 27 kwietnia 2011 r., która ustanawiała przejściowe zasady dotyczące zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE. Skarżący kwestionowali tę decyzję w kontekście przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych od 2013 r.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH, Rogesa – Roheisengesellschaft Saar mbH, Salzgitter Flachstahl GmbH, ThyssenKrupp Steel Europe AG i voestalpine Stahl GmbH zostają obciążone kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu (siódma izba) z dnia 4 czerwca 2012 r. – Hüttenwerke Krupp Mannesmann i in. przeciwko Komisji (sprawa T-379/11) Skarga o stwierdzenie nieważności – Środowisko naturalne – Dyrektywa 2003/87/WE – Przydział bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych od 2013 r. – Decyzja Komisji ustanawiająca wskaźniki emisyjności dla produktów, które należy zastosować przy obliczaniu przydziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych – Artykuł 263 akapit czwarty TFUE – Brak indywidualnego oddziaływania – Akt prawny wymagający środków wykonawczych – Niedopuszczalność 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Indywidualne oddziaływanie – Kryteria – Decyzja Komisji w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych w całej Unii – Skarga stowarzyszenia zajmującego się obroną interesów europejskiego przemysłu hutniczego – Brak indywidualnego oddziaływania na reprezentowane przedsiębiorstwa – Niedopuszczalność (art. 263 akapit czwarty TFUE; dyrektywa nr 2003/87 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 10a) (por. pkt 22, 23, 26–31) 2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Pojęcie aktu regulacyjnego w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE – Każdy akt o charakterze generalnym z wyjątkiem aktów legislacyjnych – Decyzja Komisji w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych w całej Unii – Włączenie – Akt wymagający środków wykonawczych w rozumieniu tego postanowienia traktatu (art. 263 akapit czwarty TFUE, art. 267 TFUE, art. 289 ust. 1–3 TFUE; dyrektywa nr 2003/87 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 10a, art. 11 ust. 1) (por. pkt 34–37, 48–50, 52) Przedmiot Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji 2011/278/UE z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 130, s. 1) Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH, Rogesa – Roheisengesellschaft Saar mbH, Salzgitter Flachstahl GmbH, ThyssenKrupp Steel Europe AG i voestalpine Stahl GmbH zostają obciążone kosztami postępowania, w tym kosztami postępowania w przedmiocie środka tymczasowego.