T-394/02

POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (druga izba) z dnia 29 września 2004 r. Sprawa T‑394/02 Arnaldo Lucaccioni przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Emerytura – Procedura zajęcia wynagrodzenia – Wykonanie wyroku sądu krajowego Pełny tekst w języku francuskim II‑0000 Przedmiot:         Skarga mająca za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji Komisji w sprawie zajęcia emerytury skarżącego wskutek wyroku sądu włoskiego zasądzającego od skarżącego zapłatę honorariów na rzecz lekarza przez niego wybranego do reprezentowania go przed komitetem ds. inwalidztwa i komisją lekarską oraz żądanie zwrotu niektórych kosztów i honorariów oraz zapłaty odszkodowania. Orzeczenie:         Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron ponosi koszty własne. Streszczenie 1.     Urzędnicy – Skarga – Termin – Cofnięcie w następstwie zawarcia ugody – Wniesienie nowej skargi mającej zasadniczo ten sam przedmiot i opartej na tych samych okolicznościach faktycznych i tej samej podstawie – Prekluzja – Wyjątek – Pojawienie się nowej okoliczności – Pojęcie (regulamin pracowniczy, art. 90 i 91) 2.     Przywileje i immunitety Wspólnot Europejskich – Urzędnicy i inni pracownicy Wspólnot – Podleganie prawu krajowemu w zakresie stosunków prawnych sfery prywatnej – Zajęcie świadczenia emerytalnego urzędnika orzeczone przez sąd krajowy – Konieczność uzyskania zezwolenia ze strony Trybunału jedynie w przypadku zastrzeżeń zainteresowanej instytucji (Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, art. 1; regulamin pracowniczy, art. 23 akapit pierwszy) 1.     Zakładając, że skarżący po wniesieniu skargi na oddalenie przedstawionego administracji wniosku o zapłatę cofa skargę w następstwie zawarcia, na podstawie art. 98 § 1 regulaminu Sądu, ugody, w której zrzeka się części roszczeń, decyzja o oddaleniu jego zażalenia staje się ostateczna w pozostałym zakresie i stanowi przeszkodę we wszczęciu nowego postępowania, w którym przywołuje się te same okoliczności faktyczne i tę samą podstawę w celu uzyskania wyższej kwoty niż kwota uzgodniona w ramach ugody. Nowa istotna okoliczność może oczywiście usprawiedliwiać wniosek o powtórne zbadanie decyzji, która stała się ostateczna, lecz skarżący nie może powoływać się z tego tytułu na okoliczność, że osoba trzecia – której roszczenia pieniężne wobec niego stanowiły podstawę wniosku o zapłatę, przedstawionego przezeń instytucji ‑ odmawia ograniczenia tych roszczeń do wysokości uzgodnionej w umowie, której nie była stroną, gdyż skarżący powinien był brać pod uwagę możliwość takiej odmowy, w momencie gdy zawierał ugodę z administracją. (zob. pkt 65, 66 i 70) Odesłanie: Trybunał, sprawa 153/85 Trenti przeciwko KES, 10 lipca 1986 r., Rec. str. 2427, pkt 11–16; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T 165/97 Gómez de la Cruz Talegón przeciwko Komisji, 9 lutego 2000 r., RecFP str. I‑A‑19 i II‑79, pkt 46 i nast.; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T 186/98 Inpesca przeciwko Komisji, 7 lutego 2001 r., Rec. str. II‑557, pkt 49; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T 68/98 Jung przeciwko Komisji, 29 kwietnia 2002 r., RecFP str. I‑A‑55 i II‑251, pkt 38, 39, 41 i 43; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T 112/02 Van Dyck przeciwko Komisji, 13 grudnia 2002 r., RecFP str. I‑A‑317 i II‑1527, pkt 60, 62 i 64 2.     W zakresie stosunków prywatnych z osobami trzecimi urzędnicy wspólnotowi podlegają w zupełności, zgodnie z art. 23 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego, mającemu zastosowanie prawu krajowemu, niezależnie od istnienia pewnych przywilejów i immunitetów przyznanych na mocy Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich. Biorąc pod uwagę cele ochrony ustanowione w Protokole, jedynie w przypadku gdy instytucja wspólnotowa – wobec której osoba trzecia zwraca się o zajęcie świadczenia emerytalnego byłego urzędnika – podnosi sprzeciw oparty na stwierdzeniu, że planowane zajęcie może stać na przeszkodzie prawidłowemu funkcjonowaniu i niezależności Wspólnot, zainteresowany wierzyciel musi zwrócić się do Trybunału o zezwolenie na dokonanie zajęcia, zgodnie z art. 1 tego Protokołu. (zob. pkt 73 i 75) Odesłanie: Trybunał, sprawa 1/71 S.A., 11 maja 1971 r., Rec. str. 363, pkt 7; Trybunał, sprawa 1/87 SA Universe Tankship przeciwko Komisji, 17 czerwca 1987 r., Rec. str. 2807, pkt 5; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T 497/93 Hogan przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 29 marca 1995 r., Rec. str. II‑703, pkt 38, 49 i 60