T-394/04

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (piąta izba) z dnia 30 stycznia 2008 r. Sprawa T‑394/04 Guido Strack przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Postępowanie w sprawie awansu za 2003 r. – Przyznanie punktów pierwszeństwa – Odmowa awansu Przedmiot: Skarga, której przedmiotem jest wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania w sprawie awansu prowadzonego w odniesieniu do skarżącego za rok 2003, przyznania punktów w ramach tego postępowania oraz wydanej następnie decyzji o nieprzyznaniu skarżącemu awansu. Orzeczenie: Stwierdza się nieważność decyzji w sprawie przyznania Guidowi Strackowi określonej liczby punktów pierwszeństwa w ramach postępowania w sprawie awansu za 2003 r. oraz decyzji o nieprzyznaniu mu awansu w ww. postępowaniu. Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. Streszczenie 1.      Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Pojęcie – Decyzja w sprawie ustalenia liczby punktów awansu przyznanych urzędnikowi (regulamin pracowniczy, art. 45, 90, 91) 2.      Urzędnicy – Awans – Porównanie osiągnięć (regulamin pracowniczy, art. 43, 45) 1.      Aktami zaskarżalnymi są jedynie przepisy, które wywołujące wiążące skutki prawne mogące naruszać interesy skarżącego poprzez istotną zmianę jego sytuacji prawnej i które w sposób definitywny określają stanowisko instytucji. W ramach nowego systemu awansów wprowadzonego przez Komisję, który opiera się na łącznym uwzględnieniu osiągnięć, wyrażonych za pomocą punktów gromadzonych z roku na rok, przyznanie punktów w danym roku wywołuje skutki, które nie są wyłącznie ograniczone do bieżącego postępowania w sprawie awansu, lecz które mogą mieć wpływ na szereg postępowań w sprawie awansu. Stąd też ustalenie liczby punktów dla potrzeb awansu jest niezależną czynnością wywierającą wiążące skutki prawne mogące naruszać interesy urzędnika poprzez istotną zmianę jego sytuacji prawnej, mimo iż stanowi ono jedynie jeden z etapów postępowania w sprawie awansu. Natomiast postępowanie w sprawie awansu prowadzone w odniesieniu do urzędnika nie stanowi aktu niekorzystnego w rozumieniu art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego, ponieważ omawiane postępowanie nie wywiera jako takie jakichkolwiek skutków prawnych mogących bezpośrednio naruszać jego interesy. (zob. pkt 26, 29, 30) Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji: sprawy połączone T‑57/92 i T‑75/93 Yorck von Wartenburg przeciwko Parlamentowi, 28 września 1993 r., Rec. s. II‑925, pkt 36 i przytoczone tam orzecznictwo; sprawa T‑311/04 Buendía Sierra przeciwko Komisji, 19 października 2006 r., Rec. s. II‑4137, pkt 89 2.      Stwierdzenie nieważności sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej urzędnika za dany okres pociąga za sobą stwierdzenie nieważności przyznania punktów za osiągnięcia odnoszących się do wspomnianego okresu, ponieważ ocena, którą każdy urzędnik otrzymuje w ramach sprawozdania z przebiegu jego kariery zawodowej na zakończenie postępowania w sprawie oceny przekłada się automatycznie na punkty za osiągnięcia wykorzystywane do celów awansu. Omawiane stwierdzenie nieważności nie jest bez znaczenia dla przyznania punktów pierwszeństwa oraz dla podjęcia decyzji o odmowie awansu, dotyczących kolejnego postępowania w sprawie oceny, w szczególności jeżeli organ powołujący uzasadnia swą decyzję w sprawie przyznania urzędnikowi dokładnej liczby punktów pierwszeństwa liczbą punktów za osiągnięcia, które urzędnik ten uzyskał w ramach odpowiedniego postępowania w sprawie oceny. (zob. pkt 37–39)