T-413/06

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (izba ds. odwołań) z dnia 4 września 2008 r. Sprawa T‑413/06 P Claudia Gualtieri przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Odwołanie – Oddelegowany ekspert krajowy – Postanowienie odsyłające – Orzeczenie podlegające zaskarżeniu – Niedopuszczalność Przedmiot: Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 9 października 2006 r. w sprawie F-53/06 Gualtieri przeciwko Komisji, Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑107 i II‑A‑1‑399, mające na celu uchylenie tego postanowienia. Orzeczenie: Odwołanie zostaje odrzucone. Claudia Gualtieri pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję w postępowaniu odwoławczym. Streszczenie Odwołanie – Przedmiot – Uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej odmawiającego swej właściwości na rzecz Trybunału Sprawiedliwości lub Sądu Pierwszej Instancji – Niedopuszczalność (statut Trybunału Sprawiedliwości, załącznik I, art. 8 ust. 2, art. 9 akapity pierwszy i drugi) Postanowienie, którym Sąd do spraw Służby Publicznej kieruje skargę –stwierdzając, że nie jest właściwy do jej rozpoznania – do Trybunału Sprawiedliwości lub Sądu Pierwszej Instancji, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 8 ust. 2 załącznika I do statutu Trybunału, nie stanowi orzeczenia podlegającego zaskarżeniu, ponieważ postanowienie to nie spełnia przesłanek przewidzianych w art. 9 akapity pierwszy i drugi załącznika I do statutu Trybunału, na podstawie którego odwołanie od orzeczeń Sądu do spraw Służby Publicznej kończących postępowanie w sprawie, rozstrzygających kwestie merytoryczne jedynie w części lub rozstrzygających kwestię proceduralną dotyczącą zarzutu braku kompetencji lub niedopuszczalności, może zostać wniesione przez każdą stronę, której wnioski nie zostały uwzględnione w całości lub w części. Ponadto takie przekazanie nie może naruszać ochrony sądowej stron przed sądem wspólnotowym, który w każdym przypadku rozstrzyga w przedmiocie wszystkich kwestii podniesionych w skardze. Artykuł 8 ust. 2 przewiduje bowiem przekazanie sprawy do sądu wspólnotowego uznanego za właściwy, zamiast pozostawienia skutków stwierdzenia braku właściwości inicjatywie stron, które wnoszą w odpowiednim przypadku odwołanie. Następnie do sądu, do którego skarga została przekazana, należy ocena swojej właściwości i w odpowiednim razie skierowanie, zgodnie z przewidzianą do tego specjalną procedurą, skargi do sądu rozpoznającego sprawę w pierwszej instancji, który nie może wówczas odmówić swojej właściwości. Ten szczególny mechanizm pozwala na rozstrzygnięcie kwestii podziału kompetencji pomiędzy sądami wchodzącymi w skład instytucji Trybunału Sprawiedliwości, ponieważ te kwestie mogą w odpowiednim przypadku również stanowić przedmiot kontradyktoryjnej debaty pomiędzy stronami przed Sądem Pierwszej Instancji orzekającym w następstwie przekazania sprawy. (zob. pkt 22–25, 27)