T-415/04

POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (czwarta izba) z dnia 26 kwietnia 2007 r. Sprawa T‑415/04 Tebaldi i in. przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Postępowanie w sprawie awansu za 2003 r. – Odmowa awansu – Przyznawanie punktów awansu – Oczywista niedopuszczalność Przedmiot: Skarga mająca za przedmiot głównie stwierdzenie nieważności listy urzędników awansowanych w postępowaniu w sprawie awansu za 2003 r. w zakresie, w jakim lista ta nie zawiera nazwisk skarżących, jak również wszelkich czynności przygotowawczych prowadzących do wydania tej decyzji i ewentualnie stwierdzenie nieważności decyzji o przyznaniu punktów w ramach postępowania w sprawie oceny za 2003 r. Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Każda ze stron pokryje własne koszty postępowania. Streszczenie Urzędnicy – Skarga – Interes prawny (regulamin pracowniczy urzędników, art. 90, 91) Oczywiście niedopuszczalna jest wniesiona przez urzędnika skarga zmierzająca do stwierdzenia nieważności listy urzędników awansowanych w postępowaniu w sprawie awansu w zakresie, w jakim lista ta nie zawiera nazwiska skarżącego, oraz ewentualnie, do stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu mu punktów, w przypadku gdy skarżący nie przedstawił w swych pismach żadnych konkretnych informacji na temat swej sytuacji osobistej w odniesieniu do danego postępowania w sprawie awansu, w szczególności takich jak grupa zaszeregowania, staż pracy w tej grupie, łączna liczba punktów awansu oraz punkty otrzymane w poszczególnych kategoriach, a także próg awansu stosowany do danej grupy zaszeregowania, i nie wykazał tym samym, na czym polega jego osobisty interes we wniesieniu skargi. Ponadto w przypadku gdy skarżący wyraża się w swych pismach w sposób ogólnikowy i abstrakcyjny, kwestionując w szczególności przyznanie niektórych kategorii punktów awansu bez wskazania, w jakim zakresie przyznanie to narusza jego własne interesy, bez powołania się na własny przypadek, a także bez wykazania związku między zarzutami, jakie podnosi a swą indywidualną sytuacją prawną, zarzuty te nie odnoszą się do jego indywidualnej sytuacji prawnej, lecz do ogólnej sytuacji personelu jego instytucji i nie mogą stanowić podstawy dopuszczalności skargi, ponieważ urzędnik nie jest upoważniony do podejmowania czynności prawnych w interesie prawa lub instytucji i może w uzasadnieniu skargi o stwierdzenie nieważności podnosić wyłącznie zarzuty dotyczące go osobiście. (zob. pkt 28–32, 36) Odesłanie: Trybunał: sprawa 85/82 Schloh przeciwko Radzie, 30 czerwca 1983 r., Rec. str. 2105, pkt 14 Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑163/89 Sebastiani przeciwko Parlamentowi, 25 września 1991 r., Rec. str. II‑715, pkt 25