T-440/05

PostanowienieTSUE2006-09-27CELEX: 62005TO0440ECLI:EU:T:2006:284

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga wszczynająca postępowanie przed Sądem Pierwszej Instancji, w której strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego, spełnia wymogi formalne określone w Statucie Trybunału Sprawiedliwości i Regulaminie Sądu, a tym samym jest dopuszczalna?

Ratio decidendi

Sąd odrzucił skargę jako oczywiście niedopuszczalną, ponieważ skarżący nie był reprezentowany przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie z art. 19 akapit trzeci i art. 21 akapit pierwszy Statutu Trybunału Sprawiedliwości oraz art. 43 § 1 akapit pierwszy i art. 44 § 3 Regulaminu Sądu, reprezentacja przez adwokata lub radcę prawnego jest obligatoryjnym wymogiem formalnym dla stron, z wyjątkiem państw członkowskich i instytucji Unii. Brak spełnienia tego wymogu skutkuje niedopuszczalnością skargi.

Stan faktyczny

Skarżący, Correia de Matos, wniósł skargę do Sądu Pierwszej Instancji przeciwko Parlamentowi Europejskiemu. Przedmiotem skargi było stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu, która oddaliła skargę złożoną przez skarżącego przeciwko Republice Portugalskiej. Skarga ta dotyczyła naruszenia przez Portugalię podstawowych gwarancji chronionych prawem wspólnotowym, wynikającego z odmowy przez sądy portugalskie uznania prawa skarżącego do samodzielnej reprezentacji.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. 2) Strona skarżąca pokrywa własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 27 września 2006 r. – Correia de Matos przeciwko Parlamentowi (Sprawa T‑440/05) Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne – Reprezentowanie przez adwokata lub radcę prawnego – Oczywista niedopuszczalność Postępowanie – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 19 akapit trzeci i art. 21 akapit pierwszy; regulamin Sądu, art. 43 § 1 akapit pierwszy, art. 44 § 3 i art. 59) (por. pkt 8–12) Przedmiot Stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu dotyczącej oddalenia skargi złożonej przez skarżącego przeciwko Republice Portugalskiej, dotyczącej naruszenia przez to państwo członkowskie podstawowych gwarancji chronionych prawem wspólnotowym poprzez odmowę przez sądy tego państwa stwierdzenia, że skarżący może sam siebie przed nimi reprezentować. Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. 2) Strona skarżąca pokrywa własne koszty.