T-442/07

WyrokTSUE2011-09-29CELEX: 62007TJ0442ECLI:EU:T:2011:547

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Komisja Europejska uchybiła swoim zobowiązaniom, nie zajmując stanowiska w sprawie skarg dotyczących pomocy państwa przyznanej włoskim liniom lotniczym, w szczególności w kontekście art. 232 WE i rozporządzenia Rady nr 659/1999?

Ratio decidendi

Sąd uznał, że na Komisji spoczywa obowiązek zbadania informacji dotyczących pomocy państwa, której zgodność z prawem jest kwestionowana, oraz poinformowania skarżącego o wynikach wstępnego badania lub o braku podstaw do dalszego działania. W przypadku, gdy skarżący dostarczył wystarczające informacje wskazujące na bezprawny charakter środków pomocy, a Komisja nie podjęła żadnej decyzji w rozsądnym terminie, dochodzi do bezczynności. Sąd stwierdził, że w odniesieniu do trzech konkretnych środków pomocy Komisja nie wywiązała się z tego obowiązku, co stanowi uchybienie zobowiązaniom traktatowym.

Stan faktyczny

Ryanair złożyło do Komisji Europejskiej skargi dotyczące rzekomej pomocy państwa przyznanej przez Republikę Włoską liniom lotniczym Alitalia, Air One i Meridiana. Skargi te dotyczyły różnych środków, w tym transferu pracowników, odszkodowań po zamachach z 11 września oraz obniżek opłat lotniskowych. Ryanair zarzuciło również naruszenie prawa konkurencji. Wobec braku zajęcia stanowiska przez Komisję, Ryanair wniosło skargę na bezczynność do Sądu.

Rozstrzygnięcie

1) Komisja Wspólnot Europejskich uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy traktatu WE ze względu na to, że nie wydała decyzji w przedmiocie transferu 100 pracowników Alitalii, o którym mowa w skierowanym do niej piśmie Ryanair z dnia 16 czerwca 2006 r., w przedmiocie odszkodowania przyznanego w następstwie zamachów z dnia 11 września, o którym mowa w skierowanych do niej pismach Ryanair z dnia 3 listopada i 13 grudnia 2005 r. oraz w przedmiocie obniżek opłat lotniskowych stosowanych w kluczowych portach lotniczych, z których skorzystała przede wszystkim Alitalia, o których mowa w ww. pismach z dnia 3 listopada i dnia 13 grudnia 2005 r. 2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. 3) Każda ze stron postępowania, w tym Air One SpA, pokrywa własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 29 września 2011 r. – Ryanair przeciwko Komisji (sprawa T‑442/07) Pomoc państwa – Sektor lotniczy – Pomoc przyznana przez władze włoskie na rzecz Alitalii, Air One i Meridiany – Skarga na bezczynność – Niezajęcie stanowiska przez Komisję – Obowiązek działania 1. Skarga na bezczynność – Wezwanie instytucji do działania – Warunki – Wyraźne i precyzyjne żądanie – Pismo wzywające Komisję do działania, informujące o istnieniu różnych środków pomocy niezgodnych ze wspólnym rynkiem i wyliczające je – Dopuszczalność (art. 87 WE, art. 88 ust. 2 WE, art. 232 WE) (por. pkt 22–26, 41) 2. Skarga na bezczynność – Spoczywający na Komisji obowiązek działania – Obowiązek zbadania informacji dotyczących pomocy, której zgodność z prawem jest kwestionowana – Obowiązek poinformowania zainteresowanej strony w przypadku niewystarczających powodów albo przyjęcia decyzji po przeprowadzeniu wstępnego etapu badania – Bezczynność (art. 232 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 4, art. 10 ust. 1, art. 20 ust. 2) (por. pkt 28–30, 37, 38, 50–52, 67, 68) 3. Pomoc przyznawana przez państwa – Badanie skarg – Obowiązki Komisji – Obowiązek zbadania informacji dotyczących pomocy, której zgodność z prawem jest kwestionowana – Brak wymogów formalnych do złożenia skargi (art. 87 WE, 88 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 10 ust. 1) (por. pkt 32–34) 4. Skarga na bezczynność – Spoczywający na Komisji obowiązek działania – Obowiązek zbadania informacji dotyczących pomocy, której zgodność z prawem jest kwestionowana – Warunki – Istnienie skargi – Podnoszony bezprawny charakter rozpatrywanych środków pomocy, który powinien wynikać z informacji dostarczonych przez zainteresowaną stronę (art. 232 WE; rozporządzenie Rady nr 659/1999, art. 10 ust. 1) (por. pkt 45–47, 62–64, 74–76) Przedmiot Żądanie stwierdzenia bezczynności Komisji ze względu na to, że instytucja ta bezprawnie nie zajęła stanowiska w przedmiocie złożonych do niej przez skarżącą skarg dotyczących, po pierwsze, pomocy przyznanej zdaniem skarżącej przez Republikę Włoską Alitalii, Air One i Meridianie oraz, po drugie, podnoszonego przez skarżącą naruszenia prawa konkurencji. Sentencja 1) Komisja Wspólnot Europejskich uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy traktatu WE ze względu na to, że nie wydała decyzji w przedmiocie transferu 100 pracowników Alitalii, o którym mowa w skierowanym do niej piśmie Ryanair z dnia 16 czerwca 2006 r., w przedmiocie odszkodowania przyznanego w następstwie zamachów z dnia 11 września, o którym mowa w skierowanych do niej pismach Ryanair z dnia 3 listopada i 13 grudnia 2005 r. oraz w przedmiocie obniżek opłat lotniskowych stosowanych w kluczowych portach lotniczych, z których skorzystała przede wszystkim Alitalia, o których mowa w ww. pismach z dnia 3 listopada i dnia 13 grudnia 2005 r. 2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. 3) Każda ze stron postępowania, w tym Air One SpA, pokrywa własne koszty.