T-49/04

WyrokTSUE2006-07-12CELEX: 62004TJ0049ECLI:EU:T:2006:201

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy rozporządzenia Rady i Komisji wprowadzające środki ograniczające (zamrożenie funduszy) wobec osób i podmiotów związanych z terroryzmem, przyjęte w wykonaniu rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ, są zgodne z prawem Unii Europejskiej, w szczególności z zasadami praw podstawowych i podlegają pełnej kontroli sądowej przez sądy UE?

Ratio decidendi

Sąd oddalił skargę, uznając, że zaskarżone rozporządzenia, wprowadzające środki ograniczające w wykonaniu rezolucji Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych, są zgodne z prawem. Sąd potwierdził swoją kompetencję do kontroli legalności aktów instytucji wspólnotowych, nawet jeśli wykonują one zobowiązania międzynarodowe wynikające z Karty Narodów Zjednoczonych. W kontekście praw podstawowych i ius cogens, Sąd uznał, że środki te, choć restrykcyjne, mieszczą się w ramach dopuszczalnych ograniczeń, a skarga o odszkodowanie nie została wystarczająco uzasadniona.

Stan faktyczny

Skarżący, Hassan, był objęty środkami ograniczającymi w postaci zamrożenia funduszy, nałożonymi przez rozporządzenie Rady nr 881/2002, zmienione rozporządzeniem Komisji nr 2049/2003. Środki te zostały przyjęte w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa UE w celu wykonania rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ, skierowanych przeciwko osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami. Hassan wniósł skargę o stwierdzenie nieważności tych rozporządzeń oraz o odszkodowanie.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje oddalona. 2) Skarżący zostaje obciążony kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (druga izba) z 12 lipca 2006 r. – Hassan przeciwko Radzie i Komisji (Sprawa T‑49/04) Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające skierowane przeciwko osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al‑Kaida i talibami – Zamrożenie funduszy – Prawa podstawowe – Ius cogens – Kontrola sądowa – Skarga o stwierdzenie nieważności oraz o odszkodowanie 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie (art. 230 akapit czwarty WE; rozporządzenie Rady nr 881/2002, zmienione rozporządzeniem nr 2049/2003) (por. pkt 53–58) 2. Międzynarodowe prawo publiczne – Karta Narodów Zjednoczonych – Decyzje Rady Bezpieczeństwa (por. pkt 92) 3. Wspólnoty Europejskie – Kontrola sądowa zgodności z prawem aktów instytucji (rozporządzenie Rady nr 881/2002) (por. pkt 92) 4. Wspólnoty Europejskie – Kontrola sądowa zgodności z prawem aktów instytucji (rozporządzenie Rady nr 881/2002, zmienione rozporządzeniem nr 561/2003; rozporządzenie Komisji nr 2049/2003) (por. pkt 92, 96, 99) 5. Wspólnoty Europejskie – Kontrola sądowa zgodności z prawem aktów instytucji (rozporządzenie Rady nr 881/2002, zmienione rozporządzeniem nr 2049/2003)(por. pkt 92) 6. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akt wspólnotowy wykonujący rezolucje Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych – Rozporządzenie nr 881/2002 (art. 230 WE; rozporządzenie Rady nr 881/2002) (por. pkt 92) 7. Wspólnoty Europejskie – Akt wykonujący rezolucje Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych – Rozporządzenie nr 881/2002 (art. 6 UE; rozporządzenie Rady nr 881/2002) (por. pkt 115–120, 122) 8. Wspólnoty Europejskie – Kontrola sądowa zgodności z prawem aktów instytucji – Akt wykonujący rezolucje Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych – Rozporządzenie Rady nr 881/2002 i 2049/2003 (rozporządzenie Rady nr 881/2002; rozporządzenie Komisji nr 2049/2003) (por. pkt 126–128) 9. Postępowanie – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 21; regulamin Sądu, art. 44 § 1 lit. c)) (por. pkt 139, 140) Przedmiot Po pierwsze, skarga o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001 zakazujące wywozu niektórych towarów i usług do Afganistanu, wzmacniające zakaz lotów i rozszerzające zamrożenie funduszy i innych środków finansowych w odniesieniu do talibów w Afganistanie (Dz.U. L 139, str. 9), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2049/2003 z dnia 20 listopada 2003 r. zmieniającym po raz dwudziesty piąty rozporządzenie nr 881/2002 (Dz.U. L 303, str. 20), a po drugie, skarga o odszkodowanie. Sentencja 1) Skarga zostaje oddalona. 2) Skarżący zostaje obciążony kosztami postępowania.