T-55/02
PostanowienieTSUE2004-12-06CELEX: 62002TO0055ECLI:EU:T:2004:351
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Komisja Europejska prawidłowo obliczyła lata służby uprawniające do emerytury dla urzędnika, który przeniósł krajowe uprawnienia emerytalne do systemu wspólnotowego, biorąc pod uwagę jego wcześniejsze zatrudnienie jako personel tymczasowy, oraz czy skarga wniesiona po spóźnionym powiadomieniu o wyraźnej decyzji odmownej jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Sąd uznał, że obliczenie lat służby uprawniających do emerytury po przeniesieniu krajowych uprawnień do systemu wspólnotowego powinno odbywać się na podstawie wynagrodzenia podstawowego i grupy zaszeregowania urzędnika w dniu jego powołania na czas nieokreślony, zgodnie z art. 11 ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego oraz art. 4 ust. 2 i 3 ogólnych przepisów wykonawczych Komisji, bez wpływu wcześniejszego zatrudnienia jako personel tymczasowy. Ponadto, Sąd stwierdził, że termin do wniesienia skargi po wyraźnej decyzji odmownej, wydanej po dorozumianej decyzji, liczy się od dnia doręczenia, jeśli opóźnienie w doręczeniu nie jest winą zainteresowanego.Stan faktyczny
Peter Finch wniósł skargę przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, kwestionując decyzję dotyczącą zaliczenia lat służby uprawniających do emerytury w systemie wspólnotowym. Skarżący przeniósł całość uprawnień emerytalnych nabytych przed wstąpieniem do służby we Wspólnotach. Spór dotyczył metody obliczania tych lat służby, w szczególności uwzględnienia wynagrodzenia i wartości aktuarialnej, oraz kwestii proceduralnych związanych z terminem wniesienia skargi po dorozumianej i wyraźnej decyzji odmownej.Rozstrzygnięcie
Skarga zostaje oddalona jako w oczywisty sposób pozbawiona podstawy prawnej. Każda ze stron poniesie koszty własne.Pełny tekst orzeczenia
POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (piąta izba)
z dnia 6 grudnia 2004 r.
Sprawa T-55/02
Peter Finch
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Urzędnicy – Zażalenie – Dorozumiane odmowne rozstrzygnięcie – Wyraźne odmowne rozstrzygniecie przed upływem terminu do wniesienia skargi – Spóźnione powiadomienie o odmownym rozstrzygnięciu – Dopuszczalność – Emerytury – Przeniesienie krajowych uprawnień emerytalnych – Obliczenie lat służby uprawniających do emerytury uwzględnianych w systemie wspólnotowym – Wynagrodzenie jako podstawa obliczenia – Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej
Pełny tekst w języku francuskim II–0000
Przedmiot: Skarga mająca za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji Komisji dotyczącej zaliczenia lat służby uprawniających do emerytury,
które uwzględniane są w systemie wspólnotowym wskutek przeniesienia przez skarżącego całości uprawnień emerytalnych nabytych
przezeń przed jego wstąpieniem do służby we Wspólnotach
Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona jako w oczywisty sposób pozbawiona podstawy prawnej. Każda ze stron poniesie koszty własne.
Streszczenie
1. Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Wyraźne odmowne rozstrzygnięcie po dorozumianej decyzji
odmownej, lecz przed upływem terminu do wniesienia skargi – Spóźnione powiadomienie o odmownym rozstrzygnięciu – Dopuszczalność
– Dzień, od którego liczy się termin do wniesienia skargi – Dzień doręczenia
(regulamin pracowniczy, art. 91 ust. 3)
2. Urzędnicy – Emerytury – Uprawnienia emerytalne nabyte przed podjęciem służby we Wspólnotach – Przeniesienie do systemu wspólnotowego
– Zaliczenie lat służby uprawniających do emerytury – Sposób wyliczenia – Uwzględnienie wynagrodzenia podstawowego z dnia
powołania na czas nieokreślony – Wcześniejsze zatrudnienie w charakterze członka personelu tymczasowego – Brak wpływu
(regulamin pracowniczy, załącznik VIII, art. 11 ust. 2; ogólne przepisy wykonawcze Komisji, art. 4 ust. 2 i 3)
3. Urzędnicy – Emerytury – Uprawnienia emerytalne nabyte przed wstąpieniem do służby we Wspólnotach – Przeniesienie do systemu
wspólnotowego – Sposób wyliczenia zaliczonych lat służby uprawniających do emerytury
(regulamin pracowniczy, załącznik VIII, art. 11 ust. 2; ogólne przepisy wykonawcze Komisji, art. 4 ust. 2 i art. 4 ust. 4
lit. b))
1. Stosownie do postanowień art. 91 ust. 3 tiret drugie zdanie ostatnie regulaminu pracowniczego, „jeśli po dorozumianym odmownym
rozstrzygnięciu zażalenia, przed upływem terminu do wniesienia skargi, zostanie wydana wyraźna decyzja o jego odmownym rozstrzygnięciu,
termin wniesienia skargi zaczyna biec od początku”. W rozumieniu tego przepisu decyzję należy uznać za wydaną w dniu, w którym
została ona podjęta przez właściwy organ. Skoro właściwy organ wydał wyraźną decyzję przed upływem terminu do wniesienia skargi,
to powinien liczyć się z tym, że rozpoczyna biec nowy termin na korzyść zainteresowanego, a ewentualnych opóźnień w doręczeniu
nie należy brać pod uwagę.
Jeżeli chodzi o datę, od której należy liczyć termin do wniesienia skargi, to uwzględnić należy datę doręczenia we wszystkich
przypadkach, w których opóźnienie w doręczeniu powstało bez winy zainteresowanego, z uwagi na to, że tylko doręczenie pozwala
mu skutecznie dowiedzieć się o istnieniu decyzji oraz zapoznać się z jej uzasadnieniem przez administrację.
(zob. pkt 46, 48, 50)
Odesłanie: Trybunał, sprawa 5/76 Jänsch przeciwko Komisji, 15 czerwca 1976 r., Rec. str. 1027, pkt 5, 9 i 10
2. Ani regulamin pracowniczy, ani warunki zatrudnienia innych pracowników, ani ogólne przepisy wykonawcze w sprawie stosowania
art. 11 ust. 1 i 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego przyjęte przez Komisję nie zawierają przepisów regulujących
w szczególny sposób, w odniesieniu do przenoszenia uprawnień emerytalnych, sytuacji członka personelu tymczasowego uzyskującego
następnie status urzędnika. Wobec braku takich szczególnych przepisów oraz w związku z tym, że zainteresowany jest urzędnikiem
w chwili złożenia wniosku o przeniesienie uprawnień emerytalnych, przeniesienie to regulowane jest przepisami art. 11 ust. 2
załącznika VIII do regulaminu pracowniczego oraz art. 4 ust. 2 i 3 ogólnych przepisów wykonawczych, zgodnie z którymi zaliczenie
lat służby uprawniających do emerytury obliczane jest w odniesieniu do dnia powołania na czas nieokreślony urzędnika i w zależności
od grupy jego zaszeregowania w tym dniu.
(zob. pkt 73, 74)
Odesłanie: Trybunał, sprawa 8/85 Bevere przeciwko Komisji, 20 marca 1986 r., Rec. str. 1187, pkt 11; Sąd Pierwszej Instancji,
sprawa T‑106/01 Youssouroum przeciwko Radzie, 13 czerwca 2002 r., RecFP str. I‑A‑93 i II‑435, pkt 41; Sąd Pierwszej Instancji,
sprawa T‑95/02 Hohenbichler przeciwko Komisji, 26 listopada 2003 r., RecFP str. I‑A‑301 i II‑1431, pkt 50 i 51
3. Przy przeniesieniu uprawnień emerytalnych, w sytuacji gdy obliczanie lat służby uprawniających do emerytury, które mają być
zaliczone, odbywa się na podstawie art. 4 ust. 4 lit. b) przyjętych przez Komisję ogólnych przepisów wykonawczych do art. 11
ust. 2 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego w sprawie przeniesienia do systemu wspólnotowego uprawnień emerytalnych
nabytych przed wstąpieniem do służby we Wspólnotach, całość uprawnień emerytalnych, które podlegają przeniesieniu, konwertowana
jest w oparciu o uaktualniony współczynnik obowiązujący w dniu przeniesienia. W tym przypadku wynagrodzeniem i wartością aktuarialną,
które należy uwzględnić przy obliczaniu lat służby uprawniających do emerytury, są odpowiednio wynagrodzenie odpowiadające
grupie zaszeregowania w momencie powołania urzędnika na czas nieokreślony i wartość aktuarialna odpowiadająca wiekowi urzędnika
w tym samym dniu. W odniesieniu do tego uaktualnienia w zależności od dnia przeniesienia nie należy odliczać odsetek, o których
mowa w art. 4 ust. 2 ogólnych przepisów wykonawczych za okres między dniem powołania na czas nieokreślony a dniem owego przeniesienia,
mających na celu wynagrodzenie instytucji wspólnotowej opóźnienia, z jakim faktycznie przeniesiona zostaje na rachunek Wspólnoty
suma należnych jej w dniu powołania urzędnika na czas nieokreślony krajowych uprawnień emerytalnych.
(zob. pkt 82 i 83)
Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawy połączone T‑303/00, T‑304/00 i T‑322/00 Caballero Montoya i in. przeciwko Komisji,
30 stycznia 2003 r., RecFP str. I‑A‑29 i II‑189, pkt 76; ww. sprawa Hohenbichler przeciwko Komisji, pkt 59 i 60
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 14.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło