T-748/18

POSTANOWIENIE SĄDU (szósta izba) z dnia 18 września 2019 r. ( *1 ) Wzór wspólnotowy – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający narzędzia pneumatyczne – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Interwencja drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą – Przekroczenie terminu na przystąpienie do sprawy w charakterze interwenienta zgodnie z art. 173 regulaminu postępowania przed Sądem – Niedopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta na podstawie tego przepisu – Złożony w terminie subsydiarny wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta w rozumieniu art. 143 regulaminu postępowania – Dopuszczalność W sprawie T‑748/18 Glimarpol sp. z o.o., z siedzibą w Bytomiu (Polska), reprezentowany przez adwokata M. Kondrata, strona skarżąca, przeciwko Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), reprezentowanemu przez A. Folliarda-Monguirala oraz H. O’Neilla, działających w charakterze pełnomocników, strona pozwana, w której drugą stroną w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą EUIPO był Metar sp. z o.o., z siedzibą w Gliwicach (Polska), mającej za przedmiot skargę na decyzję Trzeciej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 października 2018 r. (sprawa R 1615/2017‑3) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru między spółkami Metar i Glimparol, SĄD (szósta izba), w składzie: G. Berardis, prezes, D. Spielmann (sprawozdawca) i Z. Csehi, sędziowie, sekretarz: E. Coulon, po zapoznaniu się ze skargą złożoną w sekretariacie Sądu w dniu 21 grudnia 2018 r., po zapoznaniu się z odpowiedzią na skargę złożoną w sekretariacie Sądu w dniu 11 marca 2019 r., wydaje następujące Postanowienie Okoliczności faktyczne i postępowanie Skarżąca, Glimarpol sp. z o.o., jest właścicielem wzoru wspólnotowego zgłoszonego w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i zarejestrowanego pod nr 2125435-0001 na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. 2002, L 3, s. 1 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 13, t. 27, s. 142; sprostowanie Dz.U. 2015, L 7, s. 5) dla oznaczenia towarów określonych jako „narzędzia pneumatyczne”. W dniu 16 maja 2016 r. Metar sp. z o.o. złożyła na podstawie art. 52 rozporządzenia nr 6/2002 wniosek o unieważnienie prawa do spornego wzoru oparty na art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 6/2002. Jako że w dniu 22 maja 2017 r. Wydział Unieważnień uwzględnił wniosek, skarżąca wniosła na podstawie art. 55–60 rozporządzenia nr 6/2002 odwołanie od decyzji Wydziału Unieważnień do EUIPO. Decyzją z dnia 4 października 2018 r. Trzecia Izba Odwoławcza EUIPO oddaliła odwołanie. Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 21 grudnia 2018 r. skarżąca wniosła niniejszą skargę o stwierdzenie nieważności tej decyzji Izby Odwoławczej. Zgodnie z art. 178 § 3 regulaminu postępowania przed Sądem skarga została doręczona spółce Metar wraz z pismem sekretarza Sądu z dnia 16 stycznia 2019 r. W niniejszej sprawie termin do złożenia odpowiedzi na skargę, wskazany w art. 179 regulaminu postępowania i przedłużony na podstawie art. 60 regulaminu postępowania o dziesięciodniowy termin uwzględniający odległość, upłynął w dniu 2 kwietnia 2019 r. W dniu 4 kwietnia 2019 r., to jest po upływie wyżej wspomnianego terminu, spółka Metar przesłała Sądowi pismo, w którym wnosiła, po pierwsze, o przedłużenie terminu do złożenia odpowiedzi na skargę na podstawie art. 179 regulaminu postępowania oraz, po drugie i subsydiarnie, o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta popierającego żądania EUIPO na podstawie art. 143 tego samego regulaminu. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2019 r., Glimarpol/EUIPO – Metar (Narzędzia pneumatyczne) (T‑748/18, niepublikowanym, EU:T:2019:464), Sąd oddalił wniosek o przedłużenie terminu, o którym mowa w pkt 8 powyżej, wskazując, że spółka Metar nie wykazała istnienia wyjątkowych okoliczności, które mogłyby stanowić wypadek okoliczności nieprzewidywalnych lub siły wyższej, oraz stwierdził, że nie dopuszcza jej do udziału w niniejszej sprawie w charakterze interwenta na podstawie art. 173 § 1 regulaminu postępowania. W tym samym postanowieniu Sąd uściślił, że decyzja ta nie ma wpływu na przyszłe rozstrzygnięcie złożonego subsydiarnie przez spółkę Metar wniosku zmierzającego do jej udziału w niniejszym postępowaniu, na podstawie art. 143 tego samego regulaminu, w charakterze interwenienta popierającego żądania EUIPO. W dniu 20 czerwca 2019 r. subsydiarny wniosek spółki Metar o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta na podstawie art. 143 regulaminu postępowania został, zgodnie z art. 144 § 1 tego regulaminu, doręczony stronom głównym. Skarżąca nie przedstawiła żadnych uwag w przedmiocie tego wniosku. EUIPO natomiast, w piśmie złożonym w dniu 16 lipca 2019 r., wskazało, że nie ma zastrzeżeń wobec tego wniosku. Prezes szóstej izby Sądu przedłożył izbie kwestię, czy spółka Metar może zostać dopuszczona zgodnie ze swoim wnioskiem do udziału w postępowaniu w charakterze interwenienta na podstawie art. 142–145 regulaminu postępowania. Co do prawa Zgodnie z art. 40 akapit drugi statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mającym zastosowanie do postępowania przed Sądem na mocy art. 53 akapit pierwszy tego statutu, każda osoba mogąca uzasadnić interes w rozstrzygnięciu sprawy innej niż sprawa między państwami członkowskimi, między instytucjami Unii lub między państwami członkowskimi a instytucjami Unii może interweniować w owej sprawie. Wniosek interwencyjny ogranicza się do poparcia żądań jednej ze stron. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału pojęcie „interesu w rozstrzygnięciu sprawy” w rozumieniu powyższego postanowienia należy określić na podstawie samego przedmiotu sprawy i rozumieć je jako bezpośredni i aktualny interes w rozstrzygnięciu co do samych żądań, a nie jako interes w odniesieniu do podniesionych zarzutów lub argumentów. W istocie przez „rozstrzygnięcie sprawy” należy rozumieć oczekiwane orzeczenie kończące postępowanie w sprawie, i to w taki sposób, w jaki jest ono ujęte w sentencji wyroku lub postanowienia, które mają zostać wydane (zob. podobnie postanowienia: z dnia 9 października 2018 r., Polska/Komisja, C‑181/18 P, niepublikowane, EU:C:2018:826, pkt 5 i przytoczone tam orzecznictwo; z dnia 7 czerwca 2019 r., Mellifera/Komisja, C‑784/18 P, niepublikowane, EU:C:2019:479, pkt 6 i przytoczone tam orzecznictwo). W tej kwestii należy w szczególności ustalić, czy zaskarżony akt dotyczy składającego wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta bezpośrednio i czy jego interes w rozstrzygnięciu sprawy został stwierdzony. Co do zasady interes w rozstrzygnięciu sprawy można uznać za wystarczająco bezpośredni jedynie wówczas, gdy owo rozstrzygnięcie może zmienić sytuację prawną wnoszącego o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta (zob. postanowienia: z dnia 9 października 2018 r., Polska/Komisja, C‑181/18 P, niepublikowane, EU:C:2018:826, pkt 6 i przytoczone tam orzecznictwo; z dnia 7 czerwca 2019 r., Mellifera/Komisja, C‑784/18 P, niepublikowane, EU:C:2019:479, pkt 7 i przytoczone tam orzecznictwo). W niniejszej sprawie jest oczywiste, że spółka Metar, która miała status strony w postępowaniu przed EUIPO i która wygrała sprawę przed instancjami EUIPO, ma bezpośredni i aktualny interes w rozstrzygnięciu sprawy oraz że w związku z tym należy uwzględnić jej wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta popierającego żądania EUIPO. Z pewnością, jak przyznano w art. 53 akapit drugi statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, spory z dziedziny własności intelektualnej odznaczają się szczególnymi cechami, które mogą wymagać odstępstw od niektórych przepisów regulujących postępowanie przed Sądem. Jedną z tych cech szczególnych jest okoliczność, że spory te, jeżeli chodzi o postępowania w sprawie sprzeciwu, są sporami między osobami prywatnymi. W tym celu przyjęto między innym przepisy szczególe dotyczące interwenientów [zob. podobnie postanowienia: z dnia 18 marca 2016 r., Sociedad agraria de transformación no 9982 Montecitrus/OHIM – Spanish Oranges (MOUNTAIN CITRUS SPAIN), T‑495/15, niepublikowane, EU:T:2016:179, pkt 8 i przytoczone tam orzecznictwo; z dnia 7 grudnia 2016 r., Claranet Europe/EUIPO – Claro (claranet), T‑129/16, niepublikowane, EU:T:2016:728, pkt 8]. Tak więc art. 173 § 3 regulaminu postępowania przyznaje stronom w postępowaniu przed izbą odwoławczą innym niż strona skarżąca pozycję procesową równoważną pozycji stron głównych. Przepis ten stanowi zatem odstępstwo od art. 40 akapit czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zgodnie z którym wniosek interwencyjny ogranicza się do poparcia żądań jednej ze stron głównych. Interwenienci przystępujący do sprawy na podstawie art. 173 regulaminu postępowania mogą bowiem nie tylko popierać żądania jednej ze stron głównych, ale również przedstawiać żądania i zarzuty niezależnie od tych wniesionych przez strony główne [zob. podobnie postanowienie z dnia 5 marca 2004 r., Boss/OHIM – Delta Biomichania Pagatou (BOSS), T‑94/02, EU:T:2004:68, pkt 17]. Jednak okoliczność, że jedna ze stron w postępowaniu przed izbą odwoławczą utraciła możliwość – lub zrezygnowała z możliwości – wykonywania praw procesowych wzmocnionych zgodnie z przepisami art. 173 regulaminu postępowania, nie wyklucza jej ewentualnego dopuszczenia do udziału w charakterze interwenienta na podstawie art. 40 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w związku z art. 142–145 tego regulaminu, w zakresie w jakim strona ta uzasadni swój interes w rozstrzygnięciu sprawy. Nie sposób bowiem przyjąć, że w postępowaniach dotyczących praw własności intelektualnej status strony w postępowaniu przed EUIPO – i równoczesna możliwość korzystania z pozycji procesowej równoważnej pozycji stron głównych na podstawie art. 173 regulaminu postępowania – wyklucza możliwość przystąpienia do sprawy w charakterze interwenienta zgodnie z art. 40 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i art. 142–145 tego regulaminu, w sytuacji gdy zainteresowana strona nie zostałaby dopuszczona do udziału w sprawie w charakterze interwenienta zgodnie z art. 173 tego regulaminu z powodu przekroczenia terminu wskazanego w jego art. 179. W tej kwestii należy zauważyć, że prawa procesowe przysługujące interwenientowi na podstawie art. 142–145 rzeczonego regulaminu są znacznie bardziej ograniczone niż prawa przewidziane w jego art. 173 § 3. Ponieważ chodzi o dwa odrębne systemy interwencji, zastosowanie wobec drugiej strony w postępowaniu przed izbą odwoławczą art. 142–145 regulaminu postępowania odpowiada szczególnym cechom spraw z zakresu praw własności intelektualnej i nie stanowi obejścia terminu przewidzianego w art. 179 tego regulaminu. W tej sytuacji okoliczność, że spółka Metar utraciła możliwość uzyskania statusu interwenienta zgodnie z art. 173 regulaminu postępowania, nie stoi na przeszkodzie temu, by mogła ona przystąpić do sprawy w charakterze interwenienta na podstawie art. 142–145 rzeczonego regulaminu – pod warunkiem spełnienia przesłanek w tym celu ustanowionych, co w niniejszej sprawie ma miejsce. Z ogółu powyższych rozważań wynika, że skoro wniosek spółki Metar o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta został złożony zgodnie z art. 143 regulaminu postępowania i skoro uzasadniła ona swój interes w rozstrzygnięciu sprawy, należy wniosek ten uwzględnić zgodnie z art. 40 akapit drugi statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mającym zastosowanie do postępowania przed Sądem na mocy art. 53 akapit pierwszy tego statutu. Interwenientowi będą przysługiwać prawa, o których mowa w art. 142–145 regulaminu postępowania. W przedmiocie kosztów Ponieważ rozpatrywany wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta ma cechy kwestii proceduralnej, rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.   Z powyższych względów SĄD (szósta izba) postanawia, co następuje:   1) Metar sp. z o.o. zostaje dopuszczona do sprawy T‑748/18 w charakterze interwenienta popierającego żądania Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).   2) Sekretarz przekaże spółce Metar wszystkie pisma procesowe doręczone stronom głównym.   3) Spółce Metar zostanie wyznaczony termin do przedstawienia uwag interwenienta.   4) Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.   Sporządzono w Luksemburgu w dniu 18 września 2019 r. Sekretarz E. Coulon Prezes G. Berardis ( *1 ) Język postępowania: angielski.