T-790/14

T‑790/1462014TJ0790EU:T:2016:42900011144TWYROK SĄDU (siódma izba)z dnia 21 lipca 2016 r. ( *1 ) „Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa — Środki ograniczające przyjęte wobec Syrii — Zamrożenie środków finansowych — Ograniczenie w zakresie dopuszczania — Stwierdzenie nieważności wcześniejszych aktów w wyroku Sądu — Nowe akty zawierające w wykazach nazwisko skarżącego — Oczywisty błąd w ocenie — Prawo własności — Proporcjonalność — Domniemanie niewinności — Odpowiedzialność pozaumowna” W sprawie T‑790/14 Samir Hassan, zamieszkały w Damaszku (Syria), reprezentowany przez adwokata L. Pettitiego, strona skarżąca, przeciwko Radzie Unii Europejskiej, reprezentowanej przez S. Kyriakopoulou oraz G. Étienne’a, działających w charakterze pełnomocników, strona pozwana, mającej za przedmiot, po pierwsze, żądanie oparte na art. 263 TFUE i mające na celu stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Rady 2014/678/WPZiB z dnia 26 września 2014 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255/WPZiB dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2014, L 283, s. 59), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1013/2014 z dnia 26 września 2014 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2014, L 283, s. 9), decyzji Rady (WPZiB) 2015/837 z dnia 28 maja 2015 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. 2015, L 132, s. 82) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 2015/828 z dnia 28 maja 2015 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2015, L 132, s. 3) w zakresie, w jakim akty te dotyczą skarżącego, oraz po drugie, żądanie oparte na art. 268 TFUE i mające na celu uzyskanie odszkodowania za szkodę, jaką miał ponieść skarżący w następstwie przyjęcia tych aktów, SĄD (siódma izba), w składzie: M. van der Woude, prezes, I. Wiszniewska-Białecka i I. Ulloa Rubio (sprawozdawca), sędziowie, sekretarz: S. Bukšek Tomac, administrator, uwzględniając pisemny etap postępowania i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 21 kwietnia 2016 r., wydaje następujący Wyrok ( ) […] Postępowanie i wnioski stron Pismem wniesionym do sekretariatu Sądu w dniu 4 grudnia 2014 r. skarżący złożył skargę o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej 2014/678 i rozporządzenia wykonawczego nr 1013/2014 w zakresie, w jakim akty te go dotyczą, oraz skargę o odszkodowanie. W piśmie procesowym złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 31 lipca 2015 r. skarżący dostosował swoje żądania, wnosząc także o stwierdzenie nieważności decyzji 2015/837 i rozporządzenia wykonawczego nr 2015/828 w zakresie, w jakim akty te go dotyczą. Na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2016 r. wysłuchane zostały wystąpienia stron i ich odpowiedzi na pytania Sądu. Skarżący wnosi do Sądu o: — stwierdzenie nieważności, w zakresie, w jakim akty te go dotyczą, decyzji wykonawczej 2014/678, rozporządzenia wykonawczego nr 1013/2014, decyzji 2015/837 i rozporządzenia wykonawczego nr 2015/828 (zwanych dalej „zaskarżonymi aktami”); — zasądzenie na jego rzecz kwoty 250000 EUR miesięcznie, począwszy od dnia 1 września 2011 r., tytułem naprawienia poniesionej szkody oraz symbolicznej kwoty 1 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę oraz nakazanie Radzie naprawienia przyszłej szkody materialnej; — obciążenie Rady kosztami postępowania. Rada wnosi do Sądu o: — oddalenie skargi w całości; — obciążenie skarżącego kosztami postępowania. Co do prawa W przedmiocie żądania stwierdzenia nieważności […] W przedmiocie zarzutu pierwszego, dotyczącego oczywistego błędu w ocenie […] Tym samym z tego uzasadnienia wynika, że nazwisko skarżącego zostało wpisane do spornych wykazów na podstawie art. 28 ust. 1 decyzji 2013/255 oraz art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 36/2012 z trzech wymienionych poniżej powodów: — wpływowy przedsiębiorca, blisko związany z głównymi przedstawicielami reżimu syryjskiego, takimi jak Rami Makhlouf i Isaam Anbouba; — od marca 2014 r. zajmuje stanowisko wiceprzewodniczącego ds. Rosji w ramach dwustronnych rad biznesu; — wspiera gotówką działania wojenne prowadzone przez reżim syryjski. […] Należy stwierdzić, że – jak zaznaczyła Rada – decyzją z dnia 14 czerwca 2014 r. ministra gospodarki i handlu zagranicznego Syrii skarżący został powołany na stanowisko przewodniczącego, a nie wiceprzewodniczącego, do spraw Rosji w ramach dwustronnych rad biznesu, przy czym nie ma to szczególnego wpływu na ocenę dokonaną przez Radę w zaskarżonej decyzji. Ze statutu dwustronnych rad biznesu Syrii (zwanych dalej „radami biznesu”) wynika, że po pierwsze, przewodniczącym zarządu rad biznesu (zwanego dalej „zarządem”) jest syryjski minister gospodarki i handlu zagranicznego. Po drugie, w skład sekretariatu zarządu wchodzi syryjski minister gospodarki i handlu zagranicznego oraz dyrekcja ds. stosunków międzynarodowych i stosunków z państwami arabskimi. Po trzecie, wspomniany statut stanowi, że członkowie rad biznesu są proponowani przez sekretariat zarządu lub przez członka rad biznesu, a każda propozycja musi być przedstawiona ministrowi gospodarki i handlu zagranicznego Syrii, który podejmuje ostateczną decyzję. Po czwarte, prezes i wiceprezes każdej rady biznesu są wybierani przez zarząd pod przewodnictwem ministra gospodarki i handlu zagranicznego Syrii. Ze statutu rad biznesu wynika zatem, że minister gospodarki i handlu zagranicznego Syrii odgrywa kluczową rolę w tych radach i nie ogranicza się do zatwierdzania wyborów pozostałych członków, jak twierdzi skarżący. Minister gospodarki i handlu zagranicznego Syrii jest bowiem przewodniczącym zarządu, członkiem sekretariatu zarządu, zajmującym się monitorowaniem działań poszczególnych rad biznesu, a ponadto organem posiadającym kompetencje do wyznaczenia prezesa i wiceprezesa poszczególnych rad biznesu oraz do rozwiązania wspomnianych rad. Jednakże nawet gdyby minister gospodarki i handlu zagranicznego Syrii ograniczał się do zatwierdzania wyborów członków wspomnianych rad, należy wskazać, że powołanie prezesa i wiceprezesa każdej rady biznesu ma miejsce na podstawie decyzji rządu. Ponadto dowody przedstawione przez Radę w dokumencie MD 216/14 RELEX, a w szczególności artykuł z dnia 3 marca 2014 r. opublikowany w Syria Report oraz artykuł opublikowany w Syriandays, potwierdzają rolę skarżącego w dwustronnej radzie biznesu ds. Rosji. W pierwszym artykule wyjaśniono związek między powołaniem członków rad biznesu a bliskimi powiązaniami z rządzącym reżimem. W drugim artykule opisano przebieg pierwszego walnego zgromadzenia rad biznesu, które odbyło się w dniu 29 marca 2014 r. i w którym uczestniczył premier Syrii, minister gospodarki i handlu zagranicznego Syrii oraz prezesi i wiceprezesi wszystkich rad biznesu. W obydwu artykułach wymieniono nazwisko skarżącego. W konsekwencji należy wskazać, że funkcję skarżącego w radzie gospodarczej takiej jak dwustronna rada biznesu ds. Rosji, której zadaniem jest promowanie syryjskiej gospodarki oraz rozwoju syryjskich przedsiębiorstw, działalności handlowej i inwestycyjnej, można wyjaśnić jedynie faktyczną bliskością z rządzącym reżimem. Jest to niekwestionowana okoliczność faktyczna, która świadczy o rzeczywistych powiązaniach z reżimem Baszara Al-Assada. Ta bliskość skarżącego i syryjskiego reżimu pozwoliła Radzie ważnie uznać, że skarżący czerpał korzyści z reżimu, wspierał reżim i był z nim powiązany w rozumieniu art. 28 ust. 1 decyzji 2013/255 i art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 36/2012. Ponieważ w niniejszym przypadku drugi powód umieszczenia nazwiska skarżącego w wykazie został słusznie ustalony przez Radę i stanowi wystarczającą podstawę umieszczenia w wykazie w świetle kryterium prawnego ustanowionego w art. 28 ust. 1 decyzji 2013/255 oraz art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 36/2012, a także w zakresie, w jakim – zgodnie z orzecznictwem przywołanym w pkt 42 powyżej – wystarczy, by jeden z powodów będących podstawą aktów stanowił odpowiednie uzasadnienie ich zgodności z prawem, nie ma potrzeby rozpatrywania zasadności dwóch pozostałych powodów powołanych przez Radę w zaskarżonych aktach, w związku z czym przedstawiona przez skarżącego w tym zakresie argumentacja jest bez znaczenia i nie trzeba jej uwzględniać. […]   Z powyższych względów SĄD (siódma izba) orzeka, co następuje:   1) Skarga zostaje oddalona.   2) Samir Hassan zostaje obciążony kosztami postępowania.   Van der Woude Wiszniewska-Białecka Ulloa Rubio Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu 21 lipca 2016 r. Podpisy ( *1 ) Język postępowania: francuski. ( ) Poniżej zostały odtworzone jedynie te punkty wyroku, których publikację Sąd uznał za wskazaną.