T-89/06

PostanowienieTSUE2009-10-20CELEX: 62006TO0089ECLI:EU:T:2009:408

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy osoba fizyczna posiada interes prawny w zaskarżeniu decyzji Komisji dotyczących przestrzegania zobowiązań w sprawach koncentracji przedsiębiorstw, jeśli decyzje te nie są skierowane bezpośrednio do niej i nie wykazano, że przyniosą korzyść skarżącemu?

Ratio decidendi

Sąd Pierwszej Instancji odrzucił skargę jako niedopuszczalną, ponieważ skarżący nie wykazał interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji Komisji. Zgodnie z art. 230 WE, skarga o stwierdzenie nieważności musi być w stanie przynieść korzyść skarżącemu. W tym przypadku, skarżący nie udowodnił, że zaskarżone decyzje bezpośrednio go dotyczyły lub miały na niego wpływ w sposób, który uzasadniałby jego legitymację procesową do ich kwestionowania.

Stan faktyczny

Daniel Lebard złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji. Wniosek dotyczył oddalenia żądania ponownego zbadania przestrzegania przez spółkę Aventis zobowiązań wynikających z decyzji Komisji z dnia 9 sierpnia 1999 r. w sprawie IV/M.1378 – Hoechst/Rhône-Poulenc. Skarżący domagał się również wycofania decyzji Komisji z dnia 13 lipca 1999 r. w sprawie IV/M.1517 – Rhodia/Donau Chemie/Albright & Wilson.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Daniel Lebard ponosi koszty własne, jak również koszty poniesione przez Komisję Wspólnot Europejskich. 3) Postępowanie w sprawie złożonego przez Valauret SA wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (szósta izba) z dnia 20 października 2009 r. – Lebard przeciwko Komisji (sprawa T‑89/06) Skarga o stwierdzenie nieważności – Brak interesu prawnego – Niedopuszczalność 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Interes prawny – Osoby fizyczne lub prawne – Skarga mogąca przynieść korzyść skarżącemu (art. 230 WE) (por. pkt 35–40) 2. Postępowanie – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne – Określenie przedmiotu sporu – Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów – Skarga o naprawienie szkód wyrządzonych przez instytucję wspólnotową (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 21, art. 53 akapit pierwszy; regulamin Sądu, art. 44 § 1 lit. c)) (por. pkt 47–51) Przedmiot Między innymi wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji w sprawie oddalenia, po pierwsze, żądania ponownego zbadania przestrzegania przez spółkę Aventis zobowiązań wynikających z decyzji Komisji z dnia 9 sierpnia 1999 r. w sprawie IV/M.1378 – Hoechst/Rhône-Poulenc oraz, po drugie, żądania wycofania decyzji Komisji z dnia 13 lipca 1999 r. w sprawie IV/M.1517 – Rhodia/Donau Chemie/Albright & Wilson. Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Daniel Lebard ponosi koszty własne, jak również koszty poniesione przez Komisję Wspólnot Europejskich. 3) Postępowanie w sprawie złożonego przez Valauret SA wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.