T-96/03
PostanowienieTSUE2004-06-09CELEX: 62003TO0096ECLI:EU:T:2004:172
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) o odsunięciu prowadzącego dochodzenie od dochodzenia z powodu potencjalnego konfliktu interesów, bez uchylania czynności już dokonanych, stanowi akt niekorzystny, który może być przedmiotem niezależnej skargi o uchylenie na podstawie regulaminu pracowniczego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja o wykluczeniu prowadzącego dochodzenie z ekipy OLAF z powodu potencjalnego konfliktu interesów jest jedynie środkiem przejściowym lub przygotowawczym w ramach procedury dochodzenia wewnętrznego. Taka czynność nie stanowi aktu niekorzystnego, który mógłby być przedmiotem niezależnej skargi o uchylenie, lecz może być kwestionowana jedynie w ramach skargi na ostateczną decyzję administracyjną. Ponadto, dorozumiana decyzja oddalająca zażalenie, która nie wnosi nic nowego, również nie jest samodzielnym aktem podlegającym zaskarżeniu, a wniosek o odszkodowanie, ściśle związany z niedopuszczalnym wnioskiem o uchylenie, jest również niedopuszczalny.Stan faktyczny
Manel Camós Grau, prowadzący dochodzenie w Europejskim Urzędzie ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), został odsunięty od dochodzenia dotyczącego Instytutu Stosunków Europejsko-Latynoamerykańskich. Decyzja OLAF z dnia 17 maja 2002 r. miała na celu uniknięcie oznak konfliktu interesów, nie uchylając jednocześnie czynności dokonanych przez skarżącego. Skarżący wniósł zażalenie na tę decyzję w dniu 29 lipca 2002 r., które zostało dorozumianie oddalone.Rozstrzygnięcie
Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. Każda ze stron poniesie własne koszty.Pełny tekst orzeczenia
POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (czwarta izba)
z dnia 9 czerwca 2004 r.
Sprawa T-96/03
Manel Camós Grau
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Dochodzenie Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) dotyczące zarządzania i finansowania Instytutu
Stosunków Europejsko-Latynoamerykańskich – Potencjalny konflikt interesów po stronie prowadzącego dochodzenie – Decyzja o wykluczeniu prowadzącego dochodzenie z ekipy – Skarga o uchylenie – Czynności przygotowawcze – Niedopuszczalność
Pełny tekst w języku francuskim II - 0000
Przedmiot: Skarga mająca za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) z dnia
17 maja 2002 r. o odsunięciu jednego z prowadzących dochodzenie od dochodzenia dotyczącego Instytutu Stosunków Europejsko-Latynoamerykańskich
w celu uniknięcia jakichkolwiek oznak konfliktu interesów bez uchylania czynności dokonanych przez prowadzącego dochodzenie,
jak również dorozumianej decyzji oddalającej zażalenie skarżącego na tę decyzję wniesione w dniu 29 lipca 2002 r., oraz wniosek
o zadośćuczynienie za krzywdę osobistą i zawodową, jaką skarżący miał ponieść w wyniku tych decyzji.
Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. Każda ze stron poniesie własne koszty.
Streszczenie
1. Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Czynność przygotowawcza – Dochodzenie wewnętrzne Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania
Nadużyć Finansowych (OLAF) – Decyzja odmawiająca zakwestionowania czynności dokonanych przez prowadzącego dochodzenie przy
jednoczesnym wykluczeniu go z ekipy z uwagi na potencjalny konflikt interesów – Niedopuszczalność
(regulamin pracowniczy, art. 90 i 91; rozporządzenie nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 14; decyzja Komisji
1999/396, art. 4)
2. Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Decyzja oddalająca zażalenie – Oddalenie niewnoszące nic nowego – Akt utrzymujący
decyzję w mocy – Niedopuszczalność
(regulamin pracowniczy, art. 91 ust. 1)
3. Urzędnicy – Skarga – Wniosek o odszkodowanie związany z wnioskiem o uchylenie – Niedopuszczalność wniosku o uchylenie pociągająca
niedopuszczalność wniosku o odszkodowanie
(regulamin pracowniczy, art. 90 i 91)
1. Postanowienia art. 4 decyzji 1999/396, dotyczącej zasad i warunków dochodzeń wewnętrznych w odniesieniu do przeciwdziałania
nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim nielegalnym działaniom godzącym w interesy Wspólnoty, określają przesłanki, zgodnie
z którymi przestrzeganie prawa do obrony danego urzędnika daje się pogodzić z nakazami poufności właściwymi dla każdego dochodzenia
tego rodzaju. Stąd też ich niedochowanie stanowi naruszenie istotnych wymogów proceduralnych mających zastosowanie w dochodzeniu.
Niemniej jednak z tych postanowień nie wynika, by środki przygotowawcze lub przejściowe, jakimi dla urzędnika są otwarcie
i prowadzenie dochodzenia wewnętrznego, mogły być przedmiotem niezależnej skargi, innej niż ta, która jest dopuszczalna dla
zainteresowanego na końcową decyzję administracyjną. Przy okazji takiej skargi na końcową decyzję zainteresowany będzie mógł
w istocie powołać się na każde naruszenie istotnych wymogów proceduralnych, którymi, według niego, dotknięta była procedura
dochodzenia.
W szczególności środkiem jedynie przejściowym, niemogącym być przedmiotem oddzielnej skargi, jest decyzja o wykluczeniu jednego
z prowadzących dochodzenie z ekipy prowadzącej dochodzenie z powodu potencjalnego konfliktu interesów po jego stronie, lecz
która nie podważa czynności do tej pory wykonanych przez tego prowadzącego. Co więcej decyzja ta nie stanowi czynności oderwanej
od procedury dochodzenia, która to czynność wpisywałaby się w autonomiczną procedurę w stosunku do procedury dochodzenia.
W tej kwestii odesłanie do postanowień regulaminu pracowniczego dotyczących zażaleń i skarg urzędników, znajdujące się w art.
14 rozporządzenia nr 1073/1999 dotyczącego dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych
(OLAF), nie oznacza, że istnieje odrębna procedura dochodzenia, lecz, jak wyraźnie ono stwierdza, istnieje możliwość zastosowania
do sporów dotyczących aktów Urzędu, które są niekorzystne dla zainteresowanych, niektórych przepisów regulaminu pracowniczego
dotyczących środków odwoławczych. Odesłanie to nie może w żadnym razie pozwolić na poddanie pod rozstrzygnięcie sądu aktów,
które nie są niekorzystne dla urzędników, których dotyczą.
(zob. pkt 32, 33 i 35-37)
Odesłanie: wyrok Trybunału z dnia 8 kwietnia 2003 r. w sprawie C-471/02 P (R) Gómez-Reino przeciwko Komisji, Rec. str. I‑3207,
pkt 63, 64 i 65
2. Każde oddalenie zażalenia, czy to wyraźne, czy dorozumiane, jeżeli nie wnosi nic nowego, utrzymuje w mocy jedynie akt lub
zaniechanie, na które składający zażalenie się żali, i nie stanowi, w osobnym ujęciu, aktu podlegającego zaskarżeniu.
(zob. pkt 40)
Odesłanie: postanowienie Trybunału z dnia 16 czerwca 1988 r. w sprawie 371/87 Progoulis przeciwko Komisji, Rec. str. 3081,
pkt 17 i powoływane tam orzecznictwo
3. W skargach urzędników żądania odszkodowania są niedopuszczalne w takim zakresie, w jakim mają one ścisły związek z żądaniami
o uchylenie, które uznane zostały za niedopuszczalne.
(zob. pkt 44)
Odesłanie: wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 24 marca 1993 r. w sprawie T-72/92 Benzler przeciwko Komisji, Rec. str. II‑347,
pkt 21 i powoływane tam orzecznictwo
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 14.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło