ZSOSS.440.3

Warszawa, 25 marca 2019prawomocna Decyzja ZSOŚS.440.3.2019 Na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 poz. 2096 ze zm.), art. 160 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1000 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” w związku z art. 55 ust. 3 i art. 57 ust. 1 lit. a i f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1), zwanego dalej „ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych osobowych”, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie skargi Pana J. P. na nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych przez Prezesa Sądu Rejonowego dla (…) w W., polegające na doręczeniu mu odpisu postanowienia wydanego w sprawie, w której nie jest stroną, umarzam postępowanie Uzasadnienie W dniu (…) września 2018 r. do Urzędu Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga Pana J. P. (zwanego dalej: „Skarżącym”), na nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych przez Prezesa Sądu Rejonowego dla (…) w W., polegające na doręczeniu mu odpisu postanowienia wydanego w sprawie, w której nie jest stroną. Skarżący wskazał, że przesyłka pocztowa skierowana do niego z Sądu Rejonowego dla (…) w W. zawierała odpis postanowienia wydanego w sprawie dotyczącej innej osoby. Jednocześnie Skarżący podniósł, że prawdopodobnym jest, że odpis postanowienia wydany w sprawie, w której jest stroną został doręczony wspomnianej wyżej osobie. W związku z tym, jak wskazuje Skarżący, Prezes Sądu dopuścił się naruszenia ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych. W toku postępowania zainicjowanego skargą, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych uzyskał wyjaśnienia odnośnie okoliczności sprawy, zapoznał się z materiałem dowodowym i dokonał następujących ustaleń. Pismem z (…) stycznia 2019 r. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego dla (…) w W., będącego administratorem danych osobowych Skarżącego, o ustosunkowanie się do treści skargi i złożenie pisemnych wyjaśnień. O powyższym Prezes Urzędu poinformował Skarżącego (pismo z (…) stycznia 2019 r. w aktach sprawy). W dniu (…) lutego 2019 r. do Urzędu Ochrony Danych Osobowych wpłynęło pismo Wiceprezesa Sądu ((…)), w którym wyjaśnił, że Skarżącemu doręczono omyłkowo odpis postanowienia wydanego w sprawie (…), dodatkowo opatrzonego nieprawidłową sygnaturą (…). Było to działanie przypadkowe, wynikające z błędu pracownika sekretariatu zajmującego się wysyłką korespondencji. Ponadto wskazał, że brak jest przesłanek świadczących o tym, że odpis postanowienia wydanego w sprawie (…) dotyczącej Skarżącego, doręczono jakiejkolwiek osobie nieuprawnionej. W sprawie (…), opatrzonej błędną sygnaturą (…) korespondencja została wysłana do dłużniczki, lecz nie została przez nią odebrana po dwukrotnej awizacji. Powołując się na notatkę Kierownika sekretariatu z (…) września 2018 r., Wiceprezes Sądu dodał, że przesyłka zawierała prawidłowy odpis postanowienia wydanego w sprawie (…). W związku z powyższym Wiceprezes Sądu wskazał, że jest mało prawdopodobne, by przedmiotowe naruszenie skutkowało ryzykiem naruszenia praw lub wolności osób fizycznych, gdyż w doręczonym Skarżącemu odpisie widniało tylko imię i nazwisko uczestnika postępowania o sygn. akt (…). Tego rodzaju dane są publicznie dostępne, choćby na wokandach sądowych. Z tego względu, w jego opinii zachodziły przesłanki określone w art. 33 ust. 1 zd. 1 in fine ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych. Należy zaznaczyć, że art. 57 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych statuuje podstawowe zadania organu nadzorczego, jakim jest Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych oraz określa ogólnie sposób realizacji tych zadań. Do ww. zadań, stanowiących istotę i najważniejszą część aktywności organu, zaliczyć można: monitorowanie i egzekwowanie stosowania przepisów rozporządzenia (ust. 1 lit. a) oraz rozpatrywanie skarg i prowadzenie postępowań w sprawach skarg (ust. 1 lit. f). Odnosząc się do treści złożonej skargi oraz wyjaśnień złożonych przez Wiceprezesa Sądu Rejonowego dla (…) w W. należy stwierdzić, że nie doszło do naruszenia wobec Skarżącego przepisów o ochronie danych osobowych, gdyż odpis postanowienia w sprawie go dotyczącej nie został doręczony innej nieuprawnionej osobie. Tym samym stosownie do postanowień art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.), zwanej dalej: „k.p.a.”, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W doktrynie wskazuje się, że: „bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 k.p.a., oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, co zostanie ujawnione dopiero w toczącym się postępowaniu, a może ona powstać także w czasie trwania postępowania, a więc w sprawie już zawisłej przed organem administracyjnym” (B. Adamiak, J. Borkowski, „Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz”, 14. wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2016, s. 491). Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o jakim mowa w powyższym przepisie, oznacza brak podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy, brak przedmiotu postępowania, którym jest konkretna sprawa. Ustalenie przez organ publiczny zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a., zobowiązuje go, jak podkreśla się w doktrynie i orzecznictwie, do umorzenia postępowania, bo nie ma wówczas podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, a dalsze prowadzenie w takiej sytuacji postępowania stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie faktycznym i prawnym Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych rozstrzygnął, jak na wstępie.