art. 144 ust. 3

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje procedurę zastępczego doręczenia pism procesowych stronie, której miejsce pobytu jest nieznane, poprzez ustanowienie kuratora i ogłoszenie obwieszczenia. Stosowany w sprawach cywilnych, rodzinnych i alimentacyjnych, gdy pozwany jest trudny do ustalenia lub ukrywa się.

Treść przepisu

Art. 144. § 1. Przewodniczący ustanowi kuratora, jeżeli wnioskodawca uprawdopodobni, że miejsce pobytu strony nie jest znane. W sprawach o roszczenia alimentacyjne, jak również w sprawach o ustalenie pochodzenia dziecka i o związane z tym roszczenia, przewodniczący przed ustanowieniem kuratora przeprowadzi stosowne dochodzenie w celu ustalenia miejsca zamieszkania lub pobytu pozwanego. § 2. O ustanowieniu kuratora przewodniczący ogłosi publicznie w budynku sądowym i lokalu wójta (burmistrza, prezy-denta miasta), w sprawach zaś większej wagi, gdy uzna to za potrzebne, także w prasie. § 3. Z chwilą doręczenia pisma kuratorowi doręczenie staje się skuteczne. Sąd może jednak uzależnić skuteczność doręczenia od upływu oznaczonego terminu od chwili wywieszenia obwieszczenia w budynku sądowym. § 4. Czynności określone w § 1–3 może wykonywać także referendarz sądowy. Dziennik Ustaw – 33 – Poz. 468

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 410 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy