art. 22 ust. 2

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zasadę wyceny przedmiotu sporu w sprawach o roszczenia o świadczenia powtarzające się (np. alimenty, renta, wynagrodzenie), przyjmując za podstawę wartość świadczeń za jeden rok lub za cały okres ich trwania, jeśli jest krótszy.

Treść przepisu

Art. 22. W sprawach o prawo do świadczeń powtarzających się wartość przedmiotu sporu stanowi suma świadczeń za jeden rok, a jeżeli świadczenia trwają krócej niż rok – za cały czas ich trwania.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 1440 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy