art. 236
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa treść postanowienia sądu o dopuszczeniu dowodu, wskazując obowiązek oznaczenia środka dowodowego, faktów do wykazania oraz terminu i miejsca jego przeprowadzenia. Reguluje również uproszczoną formę postanowienia, gdy wniosek o dopuszczenie dowodu został złożony przez stronę, oraz zasady zlecania przeprowadzenia dowodu innemu sędziemu lub sądowi.Treść przepisu
Art. 236. § 1. W postanowieniu o dopuszczeniu dowodu sąd oznaczy środek dowodowy i fakty, które mają nim zostać wykazane, a w miarę potrzeby i możliwości – także termin i miejsce przeprowadzenia dowodu. § 2. Jeżeli o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczenia dowodu wnosiła strona, w postanowieniu wystarczy powołać się na treść jej wniosku. § 3. Zlecając przeprowadzenie dowodu sędziemu wyznaczonemu albo sądowi wezwanemu, sąd oznaczy tego sędziego albo ten sąd. Jeżeli nie oznaczono terminu lub miejsca przeprowadzenia dowodu, oznaczy je sędzia wyznaczony albo sąd wezwany.
Dziennik Ustaw – 55 – Poz. 468
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 1120 powołań w bazie.
- III UK 226/19 2020-11-18LaborSocialInsuranceAndPublicAffairs
- I PK 81/15 2016-01-20LaborSocialInsuranceAndPublicAffairs
- III SK 10/09 2009-07-02LaborAndSocialInsurance
- II PK 151/04 2005-01-18LaborSocialInsuranceAndPublicAffairs
- II CR 1122/56 1957-02-13Civil
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy