art. 363 § 1

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Określa moment, w którym orzeczenie sądu staje się prawomocne, czyli zyskuje moc rzeczy osądzonej. Przepis rozróżnia sytuacje, gdy brak jest środków odwoławczych, oraz reguluje kwestię prawomocności częściowej w przypadku zaskarżenia tylko fragmentu wyroku lub postanowienia.

Treść przepisu

Art. 363. § 1. Orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia. § 2. Mimo niedopuszczalności odrębnego zaskarżenia nie stają się prawomocne postanowienia podlegające rozpozna-niu przez sąd drugiej instancji, gdy sąd ten rozpoznaje sprawę, w której je wydano. § 3. Jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba że sąd drugiej instancji może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 690 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy